Τριτοκοσμική η διαχείριση αποβλήτων στην Ελλάδα!

«Αχίλ­λειος πτέρνα» παρα­μέ­νει, σύμφωνα με την έκθεση, η πλημ­με­λής εφαρ­μογή της ευρω­παϊ­κής και εθνικής νομο­θε­σίας που επι­φέ­ρει ουσια­στι­κές επι­πτώ­σεις στη συνο­λική προ­στα­σία και δια­τή­ρηση του περι­βάλ­λο­ντος στη χώρα, ενώ, όπως χαρα­κτη­ρι­στικά σημειώ­νε­ται, τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα θα πρέπει να δώσει έμφαση στην εξά­λειψη των απειλών στα δασικά οικο­συ­στή­ματα. Παράλ­ληλα, θα πρέπει να εφαρ­μό­σει τις οδηγίες για το θαλάσ­σιο περι­βάλ­λον, να μειωθεί η υπε­ρα­λί­ευση, ενώ χρειά­ζε­ται να ληφθούν μέτρα και για τη μείωση ρύπων από την ατμό­σφαιρα κυρίως σε Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νίκη.

Στον τομέα της δια­χεί­ρι­σης των απο­βλή­των, λόγω του χρόνιου προ­βλή­μα­τος των παρά­νο­μων χωμα­τε­ρών (ΧΑΔΑ) αλλά και της έλλει­ψης ικα­νο­ποι­η­τι­κών υπο­δο­μών δια­χεί­ρι­σης επι­κίν­δυ­νων βιο­μη­χα­νι­κών απο­βλή­των η Ελλάδα έχει κατα­δι­κα­στεί με μεγάλα πρό­στιμα. Επίσης, υπάρ­χουν αρκετές περι­πτώ­σεις νόμιμων ΧΥΤΑ, οι οποίοι υπο­λει­τουρ­γούν ή δεν λει­τουρ­γούν καθόλου λόγω των τοπικών αντι­δρά­σεων. Απο­τέ­λε­σμα αυτού, να ανέρ­χο­νται μόλις σε 50 οι χωμα­τε­ρές, ενώ ο αριθμός τους λίγα χρόνια πριν έφτανε τις 300.

Ταυ­τό­χρονα, η ανα­κύ­κλωση των αστικών απο­βλή­των παρα­μέ­νει σταθερά περίπου στο 14%, ποσοστό το οποίο είναι ένα από τα χαμη­λό­τερα στην Ε.Ε., με πολ­λα­πλά προ­βλή­ματα στη λει­τουρ­γία των δομών ανα­κύ­κλω­σης. Αντί­στοιχα, πολύ χαμηλά παρα­μέ­νουν τα ποσοστά αξιο­ποί­η­σης των απο­βλή­των εκσκα­φών, κατα­σκευών και κατε­δα­φί­σεων (ΑΕΚΚ), καθώς και τα ποσοστά χωρι­στής συλ­λο­γής και λιπα­σμα­το­ποί­η­σης βιο­α­ποι­κο­δο­μή­σι­μων απο­βλή­των.

Σχετικά με τη δια­χεί­ριση των υδά­τι­νων πόρων, η γενική εικόνα δεν εμφα­νί­ζει σοβαρά θέματα, όμως προ­κύ­πτει ζήτημα υπο­βάθ­μι­σης σε περιο­χές με βασικό χαρα­κτη­ρι­στικό την εντα­τική γεωργία και έτσι ποσοστό 15% των υπό­γειων υδάτων κατα­τάσ­σε­ται σε κακή κατά­σταση ποιο­τικά. Πρό­κει­ται για περιο­χές της Θεσ­σα­λίας, της Αργο­λί­δας, της Φθιώ­τι­δας, του Εβρου αλλά και της Αττικής. Η ποιο­τική υπο­βάθ­μιση των υπό­γειων υδάτων «οφεί­λε­ται κατά κύριο λόγο αφενός στη νιτρο­ρύ­πανση ως απο­τέ­λε­σμα εντα­τι­κής καλ­λιέρ­γειας και αλό­γι­στης χρήσης λιπα­σμά­των και φυτο­φαρ­μά­κων αφε­τέ­ρου στην υφαλ­μύ­ρινση (υπέρ­βαση σε ιόντα χλωρίου) ως απο­τέ­λε­σμα υπε­ρεκ­με­τάλ­λευ­σης και υπε­ρά­ντλη­σης των παρά­κτιων υπό­γειων υδρο­φο­ρέων», όπως ανα­φέ­ρει η έκθεση.

πηγή eleftherostypos.gr

Συντά­κτρια ΜΑΡΙΝΑ ΞΥΠΝΗΤΟΥ