Περί αληθείας και άλλων αναλύσεων

Της Νεκτα­ρίας Μπίλλη

Ο ιστο­ρι­κός των ιστο­ρι­κών, ο Θου­κυ­δί­δης, επι­ση­μαί­νει: « ατα­λαί­πω­ρος τοις πολλοίς η ζήτησις της αλη­θείας και επί τα ετοίμα μάλλον τρέ­πο­νται» (Ιστορ. Α 21), ανα­φε­ρό­με­νος στην παρα­δοχή της έτοιμης, της κατα­σκευα­σμέ­νης και εύπε­πτης αλή­θειας, χωρίς να απο­κλείει το ενδε­χό­μενο της σκό­πι­μης και ηθε­λη­μέ­νης παρα­σιώ­πη­σης της αλή­θειας. Η άκριτη και αβίαστη υιο­θέ­τηση λοιπόν σε ότι αλη­θο­φα­νές και λογι­κο­φα­νές σερ­βί­ρε­ται χωρίς τη στοι­χειώδη ανάλυση και εμβά­θυνση, ενέχει κιν­δύ­νους και πολλές φορές οδηγεί σε ατρα­πούς.

Αυτά που συμ­βαί­νουν το τελευ­ταίο διά­στημα εν Ελλάδι δημιουρ­γούν ένα κωμι­κο­τρα­γικό κλίμα, ένα κλίμα που δημιουρ­γεί ανά­μι­κτα συναι­σθή­ματα για το αν πρέπει να γελά­σεις ή να βάλεις τα κλάματα. Κάτι σαν κλαυ­σί­γε­λως. Τα όσα συμ­βαι­νό­μενα δια­δρα­μα­τί­ζο­νται τελευ­ταία δεν έχουν ιστο­ρικό προη­γού­μενο. Δεν ματά­γινε ποτέ στην πολι­τική ιστορία να κατα­τί­θε­νται δύο προ­σχέ­δια προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, ούτε προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός με αστε­ρί­σκους και υπο­ση­μειώ­σεις. Δεν ματά­γινε σε Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο κορυ­φαίοι υπουρ­γοί να αλλη­λο­κα­τη­γο­ρού­νται για ένοχη δια­χεί­ριση των μυστι­κών κον­δυ­λίων, υπουρ­γός να υπαι­νίσ­σε­ται χρη­μα­τι­σμούς και όλα αυτά ενώπιον του Πρω­θυ­πουρ­γού. Δεν έχει ματα­γί­νει σας λέω να εκφρά­ζο­νται ταυ­τό­χρονα και προς τα έξω δύο δια­φο­ρε­τι­κές θέσεις σε ένα τόσο σοβαρό εθνικό θέμα όπως αυτό των Σκοπίων και ταυ­τό­χρονα να προ­τεί­νο­νται προ­τά­σεις σε εντελώς δια­φο­ρε­τικό κλίμα από τις δια­χρο­νι­κές, δια­κη­ρυγ­μέ­νες και ισχύ­ου­σες. Και ο νοών νοείτο. Τώρα αν τα όσα καταγ­γελ­λό­μενα έχουν υπό­σταση ή έγκει­νται σε θεωρίες συνο­μω­σίας, από τη στιγμή που έχουν τεθεί ως επί­ση­μες καταγ­γε­λίες η Δικαιο­σύνη είναι αυτή και οφείλει να το δια­λευ­κά­νει και ορθώς έπραξε η Αξιω­μα­τική Αντι­πο­λί­τευση που προ­σέ­φυγε στον Άρειο Πάγο.

Η χώρα βρί­σκε­ται σε προ­ε­κλο­γική περίοδο και οι ανα­τα­ρά­ξεις έχουν ήδη αρχίσει. Κανείς όμως δεν περί­μενε ότι αυτές θα ξεκι­νού­σαν εκ των ενόντων και εξ οικείων. Το να προ­βλέ­ψεις το χρόνο τον εκλογών στην παρούσα φάση θεωρώ ότι είναι αδόκιμο. Αδόκιμο επίσης είναι το να υιο­θε­τεί κανείς ότι του σερ­βί­ρε­ται ζεστό και λαχτα­ρι­στό στο πιάτο και το θεωρεί και εύπεπτο. Επι­βάλ­λε­ται τις περισ­σό­τε­ρες φορές η περαι­τέρω ανάλυση για μην πέφτει από τα σύννεφα. Κοινή γραμμή της κυβέρ­νη­σης και δια­βε­βαί­ωση είναι η μη περι­κοπή των συντά­ξεων και δια­βε­βαιώ­νουν προς κάθε κατεύ­θυνση ότι δεν θα μειωθεί η προ­σω­πική διαφορά από τον Ιανουά­ριο του 2019 κάτι που έχει ψηφι­στεί προ­σέξτε…. δύο φορές και δη από αυτήν την κυβέρ­νηση, και δια­τεί­νο­νται ότι δεν θα πάνε σε εκλογές με μειω­μέ­νες τις συντά­ξεις.

Άλλαι με αι βουλαί κυβέρ­νη­σης άλλα δε Ρέγν­κλινγκ κελεύει. Έρχεται λοιπόν ο επι­κε­φα­λής του ΕΣΜ και κύριος δανει­στής της χώρας που εν ολίγοις μέσα στα εάν και εφόσον βγαί­νουν τα νούμερα του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού και οι προ­βλέ­ψεις για την επόμενη χρονιά, αφήνει ανοικτό το ενδε­χό­μενο κάποιας ανα­βο­λής πιθανόν και μερικής μείωσης για κάποιες συντά­ξεις. Αυτό σημαί­νει ότι κάποιοι συντα­ξιού­χοι τον Ιανουά­ριο θα δουν επι­πρό­σθετη μείωση των συντά­ξεων τους και οι υπό­λοι­ποι θα περι­μέ­νουν στωικά να έλθει και η δική τους η σειρά. Και αν ο μη γένοιτο δεν πιά­νο­νται οι στόχοι ενδέ­χε­ται να ακο­λου­θή­σει και άλλη μείωση, φτά­νο­ντας το 2020 που θα ακο­λου­θή­σει και η μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του και γαία πυρί μει­χθήτω. Εκρη­κτι­κός συν­δυα­σμός περι­κο­πών που οδηγεί το μηνιαίο εισό­δημα στα τάρταρα. Δεν κιν­δυ­νο­λο­γούμε και απευ­χό­μα­στε να συμβούν αλλά σχο­λιά­ζουμε επί πραγ­μα­τι­κών και από την Βουλή ψηφι­σμέ­νων δεδο­μέ­νων.

Το κλίμα σε όλα τα επίπεδα και τις εκφάν­σεις της χώρας μας είναι νεφε­λώ­δες και το βαρο­με­τρικό χαμηλό. Η ανε­ξέ­λεγ­κτη κατά­σταση στις μετα­να­στευ­τι­κές ροές και οι άθλιες εικόνες των προ­σφυ­γι­κών δομών που βαίνουν επί τα χείρω εκθέ­τουν διεθνώς την εικόνα της χώρας μας. Ή άθλια εικόνα των Πανε­πι­στη­μίων που από χώροι δια­κί­νη­σης ιδεών μετα­σχη­μα­τί­ζο­νται σε χώρους δια­κί­νη­σης ναρ­κω­τι­κών και χώρους όπου κατα­λαμ­βά­νο­νται κάθε τόσο από συλ­λο­γι­κό­τη­τες όπου δρουν ανε­ξέ­λεγ­κτα δίνουν την εικόνα μιας χώρας που όλα βρί­σκο­νται στον αυτό­ματο. Όταν ο κ. Μπα­μπι­νιώ­της ζητάει δημο­σίως να μπει προ­σω­ρινά λουκέτο Πανε­πι­στή­μια αντι­λαμ­βά­νε­ται κανείς την κατά­σταση που επι­κρα­τεί και πόσο σοβαρά είναι τα πράγ­ματα.