“Νιώθω πραγματικά δικαιωμένος και περήφανος”-Δήλωση Μιχάλη Καρχιμάκη για το απαλλακτικό βούλευμα

Έκλει­σε με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών ,  ένας ανή­θι­κος κύ­κλος δί­ω­ξης στην προ­σω­πι­κή και πο­λι­τι­κή μου πο­ρεία. Μετά από 5χρό­νια αδυ­σώ­πη­του αγώνα και αγω­νί­ας , απο­δεί­χθη­κε τε­λι­κά πως το φως της Δι­καιο­σύ­νης ήταν ισχυ­ρό­τε­ρο από το σκο­τά­δι της πα­ρα­νο­μί­ας και ικανό να δώσει τέλος στη μα­κρό­χρο­νη σκευω­ρία που στή­θη­κε εις βάρος μου.

 Μίας σκευω­ρί­ας που ενορ­χή­στρω­σαν συ­στή­μα­τα συμ­φε­ρό­ντων και ανέ­λα­βαν να εκτε­λέ­σουν σε­ση­μα­σμέ­νοι υπό­δι­κοι εντε­ταλ­μέ­νοι.

 Μιας σκευω­ρί­ας που μο­να­δι­κό σκοπό είχε να με πε­ριο­ρί­σει και να φι­μώ­σει την αέναη και δια­χρο­νι­κή ανά­γκη μου να υπε­ρα­σπί­ζο­μαι την αλή­θεια και να συ­γκρού­ο­μαι με κάθε εί­δους κα­τε­στη­μέ­να που κρα­τούν τη χώρα μας κα­θη­λω­μέ­νη.

Σή­με­ρα 5 χρό­νια μετά την έναρ­ξη αυτής της πε­ρι­πέ­τειας, νιώθω πραγ­μα­τι­κά δι­καιω­μέ­νος και πε­ρή­φα­νος.

Γιατί υπάρ­χουν ακόμα λει­τουρ­γοί στην Ελ­λη­νι­κή Δι­καιο­σύ­νη που απο­δει­κνύ­ουν , έστω και στο τέλος ,ότι δεν εκ­βιά­ζο­νται , δε χει­ρα­γω­γού­νται και μπο­ρούν σε αυ­τούς του δύ­σκο­λους και­ρούς να στα­θούν όρ­θιοι ,άξιοι να τι­μούν το ρόλο τους.

 Πε­ρή­φα­νος, γιατί είχαν δίκιο τε­λι­κά όσοι, φίλοι, γνω­στοί αλλά και άγνω­στοι που με έβρι­σκαν στο δρόμο και μου έσφιγ­γαν το χέρι, γνω­ρί­ζο­ντας την πε­ρι­πέ­τειά μου , μου έλε­γαν πως αυτή η δίωξη απο­τε­λεί τιμή και πα­ρά­ση­μο ανα­γνώ­ρι­σης των έντι­μων αγώ­νων μου.

Αι­σθά­νο­μαι την ανά­γκη να ευ­χα­ρι­στή­σω όλους όσοι πει­σμα­τι­κά στά­θη­καν δίπλα μου όλο αυτό το διά­στη­μα , αλλά και εκεί­νους που χωρίς να αντι­λη­φθούν ότι η δίωξη αυτή ήταν και δίωξη κατά της ελεύ­θε­ρης δη­μο­κρα­τι­κής έκ­φρα­σης και της ακώ­λυ­της και δη­μο­κρα­τι­κής άσκη­σης των κοι­νο­βου­λευ­τι­κών δι­καιω­μά­των και υπο­χρε­ώ­σε­ων του Βου­λευ­τή, επέ­λε­ξαν να απέ­χουν από τον αγώνα μου που ήταν και αγώ­νας για  να δια­τη­ρη­θούν όρ­θιοι οι πυ­λώ­νες αυτοί της Δη­μο­κρα­τί­ας. Ήταν αγώ­νας για να μην εκ­φο­βί­ζο­νται πια οι Βου­λευ­τές να δί­νουν τις μάχες τους στο Κοι­νο­βού­λιο υπε­ρα­σπι­ζό­με­νοι το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον και τα δι­καιώ­μα­τα των πο­λι­τών, υπό την απει­λή διώ­ξε­ων και άλλων με­θο­δεύ­σε­ων φί­μω­σης.

Θέλω να δη­λώ­σω πως αυτή η πε­ρι­πέ­τεια όχι μόνο δεν πέ­τυ­χε τον σκοπό της , αλλά αντί­θε­τα τόσο μέσα από τον αγώνα μου όσο και μέσα από την αμέ­ρι­στη συ­μπα­ρά­στα­ση του κό­σμου, είμαι ακόμα πιο δυ­να­τός και έτοι­μος να συ­νε­χί­σω να είμαι δυ­να­μι­κά παρών στους  νέους αγώ­νες .