Καταγγελία στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από τους Δημάρχους και τα Επιμελητήρια των νησιών

Καταγ­γε­λία στην Επι­τροπή των Ευρω­παϊ­κών Κοι­νο­τή­των για μη τήρηση του Κοι­νο­τι­κού Δικαίου κατέ­θεσε ο Δήμαρ­χος Λέρου καθώς και οι Δήμαρ­χοι του Β. και Ν. Αιγαίου και τα Επι­με­λη­τή­ρια των νησιών για την επι­κεί­μενη αύξηση των συντε­λε­στών του ΦΠΑ και για το υψη­λό­τατο ποσοστό 24% ΦΠΑ που εφαρ­μό­ζε­ται στον μείζονα νησιω­τικό χώρο.

Οι καταγ­γέ­λο­ντες επι­κα­λού­νται την παρα­βί­αση του κοι­νο­τι­κού κεκτη­μέ­νου της νησιω­τι­κό­τη­τας, την παρα­βί­αση της αρχής της ίσης μετα­χεί­ρι­σης και των κανόνων του αντα­γω­νι­σμού καθώς και την παρα­βί­αση της αρχής της ανα­λο­γι­κό­τη­τας (παρα­βί­αση του άρθρου 174 της Συν­θή­κης για τη Λει­τουρ­γία της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και των άρθρων 3, 5 και 9 της Συν­θή­κης για την Ευρω­παϊκή Ένωση).

Ακο­λου­θεί το κείμενο της καταγ­γε­λίας:

1. Ιστορι κή βάση της καταγ­γε­λίας

Τα νησιά χαρα­κτη­ρί­ζο­νται από ενδο­γε­νείς μειο­νε­ξίες, οι οποίες δημιουρ­γού­νται λόγω της περι­φε­ρεια­κό­τη­τας και της μεγάλης από­στα­σής τους από τους ηπει­ρω­τι­κούς πόλους ανά­πτυ­ξης, του μικρού φυσικού και παρα­γω­γι­κού μεγέ­θους τους, των περιο­ρι­σμέ­νων πόρων και της φυσικής νησιω­τι­κό­τη­τας (εδαφική ασυ­νέ­χεια). Τα παρα­πάνω χαρα­κτη­ρι­στικά γνω­ρί­σματα των νησιών έχουν, παγίως, αρνη­τι­κές συνέ­πειες, οι οποίες εκδη­λώ­νο­νται, ιδίως, στις μετα­φο­ρές, στην πρό­σβαση σε υπη­ρε­σίες, στην απουσία κυκλι­κής οικο­νο­μίας, στην επο­χι­κό­τητα της ζήτησης και της απα­σχό­λη­σης, στους δυσμε­νείς δημο­γρα­φι­κούς παρά­γο­ντες, στα περι­βαλ­λο­ντικά προ­βλή­ματα, στους περιο­ρι­σμέ­νους φυσι­κούς πόρους και τα ειδικά εξω­τε­ρικά προ­βλή­ματα του Αιγαίου. Ειδι­κό­τερα όσον αφορά στη νησιω­τική οικο­νο­μία, αυτή δια­κρί­νε­ται από την ασυ­νέ­χεια του χώρου, τον κατα­κερ­μα­τι­σμό των αγορών προ­ϊ­ό­ντων και εργα­σίας, τις ανα­λο­γικά αυξη­μέ­νες απαι­τή­σεις σε υπο­δο­μές και εξο­πλι­σμούς, το αυξη­μένο κόστος μετα­φο­ρών και την αδυ­να­μία προ­σέγ­γι­σης στο απαι­τού­μενο επίπεδο ανα­πτυ­ξια­κής βάσης (συγκε­ντρώ­σεις πλη­θυ­σμού, ύπαρξη φυσικών πόρων κλπ.).

Από την ως άνω παρά­θεση των ιδιαί­τε­ρων χαρα­κτη­ρο­λο­γι­κών στοι­χείων των νησιών προ­κύ­πτει, ότι αυτά χρήζουν μιας ιδιαί­τε­ρης προ­σο­χής και μέρι­μνας προς δια­σφά­λιση της ανά­πτυ­ξής τους και, δη, της βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξής τους χάριν και των επό­με­νων γενεών.