Παρεμβάσεις στο κάστρο Μονολίθου

Με προ­γραμ­μα­τική σύμβαση μεταξύ Δήμου Ρόδου και Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού

Επί­σκεψη στο κάστρο Μονο­λί­θου πραγ­μα­το­ποί­η­σαν οι αντι­δή­μαρ­χοι Πολι­τι­σμού και Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας κ.κ. Τέρης Χατζη­ιω­άν­νου και Αγα­πη­τός Πάλλας συνο­δευό­με­νοι από τον πρόεδρο της Τοπικής Κοι­νό­τη­τας κ. Δια­μα­ντή Κονισσή και τον Πρόεδρο του Πολι­τι­στι­κού Συλ­λό­γου «Νέα Ζωή» Μονο­λί­θου κ. Γιάννη Κονισσή. Το εμβλη­μα­τικό ιππο­τικό κάστρο, λόγω της πολύ­χρο­νης έλλει­ψης συντή­ρη­σης έχει υποστεί σοβαρές φθορές και πλέον εγκυ­μο­νού­νται σοβαροί κίν­δυ­νοι για την στα­τι­κό­τητά του, αλλά και την ασφά­λεια των επι­σκε­πτών. Το ζήτημα συντή­ρη­σης του κάστρου είχε τεθεί στην πρό­σφατη συνά­ντηση του αντι­δη­μάρ­χου Πολι­τι­σμού κ. Τ. Χατζη­ιω­άν­νου με την Γενική Γραμ­μα­τέα του ΥΠΠΟΑ κα Μ. Ανδρεαδάκη- Βλαζάκη.

Μάλιστα συμ­φω­νή­θηκε ότι μετά την ορι­στική απο­τύ­πωση της υπάρ­χου­σας κατά­στα­σης από την Διεύ­θυνση Μεσαιω­νι­κής Πόλης & Μνη­μείων του Δήμου Ρόδου σε συνερ­γα­σία με την Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου, να ανα­λη­φθούν οι απα­ραί­τη­τες πρω­το­βου­λίες για την άρση της επι­κιν­δυ­νό­τη­τας και ανά­δει­ξης του ιππο­τι­κού κάστρου, μέσω της υπο­γρα­φής Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης μεταξύ του Δήμου Ρόδου και του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού.

Οι φθορές στο κάστρο εντο­πί­ζο­νται κυρίως στην υπο­χώ­ρηση τμη­μά­των των τειχών, καθι­στώ­ντας επι­κίν­δυνη την επί­σκεψη σε συγκε­κρι­μένα σημεία, αφού ανά πάσα στιγμή ελλο­χεύει κίν­δυ­νος να βρεθεί κάποιος στο κενό. Η απο­κα­τά­σταση του κάστρου Μονο­λί­θου (που σημειω­τέον απο­τε­λεί πόλο έλξης για χιλιά­δες επι­σκέ­πτες) εκκρε­μεί εδώ και δεκα­ε­τίες, ενώ πολυά­ριθ­μες είναι και οι σχε­τι­κές επε­ρω­τή­σεις των βου­λευ­τών που έχουν κατα­τε­θεί στο Ελλη­νικό Κοι­νο­βού­λιο.

«Οι Μονο­λι­θιά­τες -εδώ και χρόνια- ζητάμε την παρέμ­βαση της πολι­τείας για να δια­σώ­σουμε ένα μνημείο της πολι­τι­στι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς. Ελπί­ζουμε ότι επί θητείας του Φώτη Χατζη­διά­κου θα ξεκι­νή­σει η πολυ­πό­θητη απο­κα­τά­σταση που με προ­σμονή ανα­μέ­νουμε δεκα­ε­τίες τώρα, καθώς το κάστρο απο­τε­λεί και ανα­πτυ­ξιακό πόρο για το χωριό μας» δηλώνει ο Πρό­ε­δρος της Τοπικής Κοι­νό­τη­τας Μονο­λί­θου κ. Δια­μα­ντής Κονισ­σής.

«Οι νέοι του Πολι­τι­στι­κού Συλ­λό­γου φρο­ντί­ζουμε για την απο­ψί­λωση των θάμνων και τον καθα­ρι­σμό περι­με­τρικά του κάστρου, ώστε να ελα­χι­στο­ποι­ή­σουμε τους κιν­δύ­νους κατάρ­ρευ­σης. Όμως το κάστρο για να δια­σω­θεί δρα­στικά απαιτεί μεγάλης κλί­μα­κας απο­κα­τά­σταση» λέει ο κ. Γιάννης Κονισ­σής, πρό­ε­δρος του Πολι­τι­στι­κού Συλ­λό­γου Μονο­λί­θου.

«Βρι­σκό­μα­στε σε δια­δι­κα­σία ολο­κλή­ρω­σης των σχε­τι­κών μελετών και μερι­μνούμε ώστε άμεσα και σε συνερ­γα­σία με την Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου να άρουμε τις συν­θή­κες επι­κιν­δυ­νό­τη­τας και στα­διακά να απο­κα­τα­στή­σουμε τμήματα του κάστρου που απο­τε­λεί τοπό­σημο της περιο­χής και ένα από τα πλέον φωτο­γρα­φη­μένα μνημεία της Ρόδου. Είναι κρίμα που την εποχή που έρρεαν χρήματα  δεν εκμε­ταλ­λευ­τή­καμε τις ευνοϊ­κές συν­θή­κες και τους ευρω­παϊ­κούς πόρους» τονίζει ο αντι­δή­μαρ­χος Πολι­τι­σμού, Αθλη­τι­σμού, Μεσαιω­νι­κής Πόλης& Μνη­μείων κ. Τέρης Χατζη­ιω­άν­νου.

                Το κάστρο  ήταν ένα από τα σημα­ντικά φρούρια της Ρόδου την εποχή των Ιπποτών. Είναι χτι­σμένο σε ένα Μονό­λιθο από βράχια που υψώ­νε­ται πάνω από μια κοιλάδα και δεσπό­ζει σε όλη την περιοχή στους πρό­πο­δες του Ακρα­μύτη. Ο Μέγας Μάγι­στρος D’Aubusson που έχτισε κάστρα σε όλη τη Ρόδο με σκοπό να ενι­σχύ­σει την άμυνα του νησιού και να δώσει οχυρά που θα μπορούν να προ­φυ­λάσ­σο­νται οι κάτοι­κοι στις διά­φο­ρες επι­δρο­μές και πολιορ­κίες, έχτισε και το συγκε­κρι­μένο κάστρο το 1476. Λόγω της εξαι­ρε­τικά οχυρής του θέσης δεν κατα­λή­φθηκε ποτέ από εχθρούς. Οι Ιωαν­νί­τες Ιππότες ανα­γκά­στη­καν να το εγκα­τα­λεί­ψουν κατά την διάρ­κεια της μεγάλης πολιορ­κίας του 1522, για να ενι­σχύ­σουν την άμυνα της πόλης της Ρόδου. Εκτός από την εξω­τε­ρική τει­χο­ποιία μέσα στο κάστρο σώζο­νται κάποια ίχνη κτι­σμά­των και δεξα­με­νών, ενώ υπάρχει ένα καλο­δια­τη­ρη­μένο εκκλη­σάκι αφιε­ρω­μένο στον Άγιο Παντε­λε­ή­μονα.