Νισύρικη σκυτάλη στην Αμερικανική Δικαιοσύνη – Από τον Νίκο Τσουκαλά στον Μιχάλη Χαρτοφύλη- Του Μάνου Δ. Κόκκινου

Το Νι­σύ­ρι­κο DNA πρυ­τά­νευ­σε και πάλι στην ελ­λη­νι­κή ομο­γέ­νεια της Νέας Υόρ­κης των Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών Αμε­ρι­κής.

Οι πα­ναν­θρώ­πι­νες αξίες και το ανή­συ­χο δαι­μό­νιο που πήραν μαζί τους οι πρώ­τοι με­τα­νά­στες Νι­σύ­ριοι στα πρώτα χρό­νια της με­τα­πο­λε­μι­κής επο­χής και ο σκλη­ρός μό­χθος να χα­ρί­σουν στα παι­διά τους μόρ­φω­ση και ελ­λη­νι­κή παι­δεία και ανα­τρο­φή, ανέ­τρε­ψαν το επί­πε­δο ζωής της Νι­σύ­ρι­κης με­τα­να­στευ­τι­κής οι­κο­γέ­νειας στην υπε­ρα­τλα­ντι­κή αυτή υπερ­δύ­να­μη, για να μπουν δυ­να­μι­κά και δη­μιουρ­γι­κά στην επι­στη­μο­νι­κή, επαγ­γελ­μα­τι­κή, κοι­νω­νι­κή και δη­μό­σια ζωή μιας χώρας που η πλη­θυ­σμια­κή παν­σπερ­μία της ζυ­μώ­νει και ανα­δει­κνύ­ει πάντα τους άρι­στους.

Πρώ­τος πήρε τη σκυ­τά­λη ο Νίκος Τσου­κα­λάς, παιδί πρώ­της γε­νιάς με­τα­να­στών από τα Νι­κειά της Νι­σύ­ρου που με την άρτια και νο­μι­κή του κα­τάρ­τι­σή του, το πλού­σιο πνευ­μα­τι­κό του εκτό­πι­σμα, το κοι­νω­νι­κό και ηθικό του ανά­στη­μα που πήρε από την απλή Νι­σύ­ρι­κη οι­κο­γε­νεια­κή του ανα­τρο­φή έφθα­σε στα ύπατα αξιώ­μα­τα της Δι­καιο­σύ­νης στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες της Αμε­ρι­κής, κα­τα­κτώ­ντας πε­ρί­ο­πτη θέση στο Ανώ­τα­το Ομο­σπον­δια­κό Δι­κα­στή­ριο των Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών Αμε­ρι­κής.

Και καθώς η ηλι­κία του τον απε­στρά­τευ­σε από την ενερ­γό υπη­ρε­σία χα­ρί­ζο­ντάς του μια εξαί­ρε­τη υστε­ρο­φη­μία που τον συ­νο­δεύ­ει μέχρι σή­με­ρα στον νο­μι­κό κόσμο των Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών Αμε­ρι­κής, τη σκυ­τά­λη πήρε πρό­σφα­τα ένα άλλο Νι­σύ­ρι­κο βλα­στά­ρι από τα Νι­κειά και πάλι της Νι­σύ­ρου, ο Μι­χά­λης Χαρ­το­φύλ­λης, γιός του Γιάν­νη Χαρ­το­φύ­λη και της Άννας Καν­δύ­λη, με τον επά­ξιο διο­ρι­σμό του σαν Δι­κα­στή στο Αστι­κό Δι­κα­στή­ριο της Νέας Υόρ­κης μετά από σκλη­ρή και βα­σα­νι­στι­κή επι­λο­γή ανά­με­σα σε με­γά­λο αριθ­μό υπο­ψη­φί­ων.

Ένας διο­ρι­σμός που δεν γεν­νή­θη­κε μέσα από κομ­μα­τι­κούς, οι­κο­γε­νεια­κούς ή συ­ντε­χνια­κούς σω­λή­νες, αλλά μέσα από τη Νι­σύ­ρι­κη μήτρα που κυο­φό­ρη­σε και στο πα­ρελ­θόν με­γά­λες μορ­φές της Εκ­κλη­σί­ας, της Δι­καιο­σύ­νης, της επι­στή­μης των Γραμ­μά­των και της Πο­λι­τι­κής. Ένας διο­ρι­σμός που απο­τε­λεί επι­βρά­βευ­ση της επι­στη­μο­νι­κής του κα­τάρ­τι­σης, της επαγ­γελ­μα­τι­κής του στα­διο­δρο­μί­ας, της κα­τα­ξί­ω­σης ως Προ­έ­δρου της οι­κο­γέ­νειας των Ελ­λή­νων Δι­κη­γό­ρων στη Νέα Υόρκη αλλά και μιας πα­ρα­κα­τα­θή­κης της Νι­σύ­ρι­κης κα­τα­γω­γής του.

Μαζί με ολό­κλη­ρη την Ελ­λη­νι­κή ομο­γέ­νεια  και τη Νι­σύ­ρι­κη πα­ροι­κία της Νέας Υόρ­κης και όλοι εμείς οι απα­ντα­χού Νι­σύ­ριοι συμ­με­τέ­χου­με στο με­γά­λο αυτό πα­νη­γυ­ρι­σμό που δι­καί­ω­σε για μια ακόμη φορά το γε­γο­νός ότι όλοι οι Νι­σύ­ριοι που ανα­γκά­σθη­καν,  μέσα από τα ερεί­πια μιας μα­κρό­χρο­νης ξε­νι­κής κα­το­χής, να εγκα­τα­λεί­ψου­με τη μη­τρι­κή μας γη και να ανα­ζη­τή­σου­με νέους ορί­ζο­ντες δρά­σης και δη­μιουρ­γί­ας, πή­ρα­με μαζί με τη μικρή βα­λί­τσα μας και όλο εκεί­νο τον πνευ­μα­τι­κό και εθνι­κό ελ­λη­νι­κό ψυ­χι­κό οπλι­σμό για να θω­ρα­κί­σου­με τη με­τέ­πει­τα ζωή μας αλλά και να αξιο­ποι­ή­σου­με και τον δυ­να­μι­σμό που μας προί­κι­σε η δη­μιουρ­γι­κή αύρα του Νι­σύ­ρι­κου ηφαι­στεί­ου.

Η κα­τα­ξί­ω­ση του Νίκου Τσου­κα­λά και του Μι­χά­λη Χαρ­το­φύ­λη ας γίνει πα­ρά­δειγ­μα στις νε­ώ­τε­ρες γε­νιές των Ελ­λή­νων με­τα­να­στών, για να κρα­τή­σουν ζω­ντα­νή την προ­σή­λω­ση στις πα­ναν­θρώ­πι­νες αξίες του αν­θρω­πι­σμού, με τις οποί­ες τις μπό­λια­σε η πε­ρή­φα­νη ελ­λη­νι­κή κα­τα­γω­γή τους.

Μάνος Δ. Κόκ­κι­νος