Δημοσκόπηση: Δεν “βλέπουν” το τέλος των Μνημονίων-Απογοήτευση από τα κόμματα

Απο­γο­ή­τευση από τα κόμματα, αισθή­ματα φόβου και οργής, αλλά και απαι­σιο­δο­ξία για τη συνο­λική και προ­σω­πική τους οικο­νο­μική κατά­σταση βιώνουν οι πολίτες, σύμφωνα με όσα δηλώ­νουν στον Σφυγμό Ιανουα­ρίου της Prorata για την «Εφη­με­ρίδα των Συντα­κτών».

Οι έξι στους δέκα ερω­τώ­με­νους αμφι­σβη­τούν το αφήγημα του τέλους της δημο­σιο­νο­μι­κής επι­τή­ρη­σης και δηλώ­νουν ότι δεν θα έδιναν ακόμα μία ευκαι­ρία στον Αλέξη Τσίπρα προ­κει­μέ­νου να μη βγει πρω­θυ­πουρ­γός ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης.

Στα ποσοστά δυνη­τι­κής εκλο­γι­κής επιρ­ροής, η διαφορά μεταξύ Ν.Δ. (34%) και ΣΥΡΙΖΑ (26%) βρί­σκε­ται στις οκτώ μονάδες, με την ψαλίδα να κλείνει σε σχέση με τον τελευ­ταίο Σφυγμό τον Σεπτέμ­βριο του 2017, όταν βρι­σκό­ταν στις δέκα μονάδες (34%-24%).

Ακο­λου­θούν: Κίνημα Αλλαγής (ΔΗΣΥ-Ποτάμι) 14%, ΚΚΕ 12%, Χρυσή Αυγή 10%, Ενωση Κεντρώων 9%, Λαϊκή Ενότητα 6%, ΑΝΤΑΡΣΥΑ 6%, ΑΝ.ΕΛΛ. 5%, Πλεύση Ελευ­θε­ρίας 5%.

ΕΦ.ΣΥΝ.

Τι απα­ντούν οι ερω­τώ­με­νοι για:

►Τη διε­ξα­γωγή πρόωρων εκλογών

►Το κομ­μα­τικό σύστημα

►Τη δια­πραγ­μά­τευση για την ονο­μα­σία της ΠΓΔΜ

Η διαφορά της πρό­θε­σης ψήφου και της δυνη­τι­κής εκλο­γι­κής επιρ­ροής

Σε αντί­θεση με τη συνήθη στην Ελλάδα πρα­κτική κατα­γρα­φής της πρό­θε­σης ψήφου, δηλαδή της επι­λο­γής του ΕΝΟΣ κόμ­μα­τος που θα προ­τι­μη­θεί στην επόμενη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση, η Prorata κατα­γρά­φει τις ατο­μι­κές απα­ντή­σεις για την πιθα­νό­τητα ψήφου για καθένα κόμμα και στη συνέ­χεια υπο­λο­γί­ζει τα ποσοστά δυνη­τι­κής εκλο­γι­κής επιρ­ροής κάθε κόμ­μα­τος, αθροί­ζο­ντας τα ποσοστά εκείνων που έχουν δηλώσει ως ίση ή μεγα­λύ­τερη του 50% την πιθα­νό­τητα να επι­λέ­ξουν κάθε κόμμα. Τα ευρή­ματα που προ­κύ­πτουν από τη μεθο­δο­λο­γία αυτή προ­κα­λούν συχνά δύο ερω­τή­ματα:

α. Το άθροι­σμα των ποσο­στών δυνη­τι­κής εκλο­γι­κής επιρ­ροής όλων των κομ­μά­των μπορεί να είναι μεγα­λύ­τερο του 100%. Κάτι τέτοιο δύναται να συμβεί για τον απλού­στατο λόγο ότι πολλοί ψηφο­φό­ροι επι­λέ­γουν να δηλώ­σουν ως ίση ή μεγα­λύ­τερη του 50% την πιθα­νό­τητα να ψηφί­σουν δύο η περισ­σό­τερα κόμματα. Ιδανικά βεβαίως θα έπρεπε να απαι­τεί­ται από τους ερω­τώ­με­νους οι πιθα­νό­τη­τες που δίνουν να αθροί­ζουν στο 100%, όμως κάτι τέτοιο είναι πρα­κτικά αδύνατο.

β. Τα μικρό­τερα κόμματα κατα­γρά­φουν πιο υψηλά από τα συνήθη ποσοστά δυνη­τι­κής εκλο­γι­κής επιρ­ροής, καθώς συγκε­ντρώ­νουν τη συμπά­θεια περισ­σο­τέ­ρων ερω­τω­μέ­νων από αυτούς που τελικά τα επι­λέ­γουν στην κάλπη παρά το γεγονός ότι δηλώ­νουν ως πιθανό το ενδε­χό­μενο να τα στη­ρί­ξουν. Στην πράξη τα κόμματα αυτά λαμ­βά­νουν μόνο τις ψήφους όσων δηλώ­νουν άνω του 80% πιθα­νό­τητα ψήφου για ένα μικρό κόμμα, όμως η απο­τύ­πωση και των ποσο­στών όσων εκφρά­ζο­νται θετικά για αυτά δίνει μια χρήσιμη για το καθένα εικόνα του εύρους της απή­χη­σής τους.

Πηγή: Εφη­με­ρίδα των Συντα­κτών