Το 2018 θα είναι ακόμα πιο σκληρό για όλους τους επιχειρηματίες και ελεύθερους επαγγελματίες

Γράφει

ο Νεκτά­ριος Καλο­γή­ρου

Συνο­λικά 74 εκπλει­στη­ρια­σμοί ακι­νή­των έχουν ήδη προ­γραμ­μα­τι­στεί από το Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου μέχρι τον Σεπτέμ­βριο του τρέ­χο­ντος έτους. Οι 57 από αυτούς επι­σπεύ­δο­νται από τρά­πε­ζες και αφορούν δανεια­κές συμ­βά­σεις εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων ευρώ που βρί­σκο­νται στο «κόκκινο» εδώ και χρόνια. Την ίδια στιγμή, στο έτος 2017 εκδό­θη­καν από το Πρω­το­δι­κείο της Ρόδου 224 απο­φά­σεις που αφο­ρού­σαν άρση προ­ση­μειώ­σεων από ακίνητα, λόγω εξό­φλη­σης δανείου. Σήμερα Πέμπτη 25 Ιανουα­ρίου, το πινάκιο του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου έχει 64 υπο­θέ­σεις, από τις οποίες οι 25 αφορούν ανα­κο­πές για «Εντολές Δια­τα­γής Πλη­ρω­μής» έναντι τρα­πε­ζών. Η Ρόδος από τη μία πλευρά κρατά αντοχές στο εθνικό ξεπού­λημα, ωστόσο από την άλλη δεν μπορεί να ξεφύγει από την τρα­πε­ζο­κε­ντρική πραγ­μα­τι­κό­τητα που βιώνει ολό­κληρη η Ελλάδα.

Η Ρόδος έχει απο­δει­χθεί εξαι­ρε­τικά ανθε­κτική, και την αντοχή της αυτή τη στη­ρί­ζει στην απί­στευτα σκληρή δουλειά των ανθρώ­πων της. Από τον Μάρτιο έως και τον Οκτώ­βριο η καθη­με­ρινή, 12ωρη έως και 16ωρη εργασία (πολύωρη και κατά τους χει­με­ρι­νούς μήνες) δεν αφήνει περι­θώ­ρια αδυ­να­μίας, γι’ αυτό και οι επι­χει­ρή­σεις που δια­τη­ρούν σοβαρό προφίλ, όπως και εκείνες που είναι προ­σα­να­το­λι­σμέ­νες στο να δου­λεύ­ουν ανε­ξάρ­τητα από τις συν­θή­κες που επι­κρα­τούν στο περι­βάλ­λον, έχουν κατα­φέ­ρει να επι­βιώ­σουν την περίοδο της οικο­νο­μι­κής κρίσης.

Ωστόσο, η πορεία προς τη στα­θε­ρο­ποί­ηση της οικο­νο­μίας δεν σημαί­νει ότι οι τοπικές επι­χει­ρή­σεις θα μπο­ρέ­σουν να πολ­λα­πλα­σιά­σουν τα κέρδη τους, ή θα ζήσουν μια και­νούρ­για περίοδο παχέων αγε­λά­δων. Αντι­θέ­τως, τώρα αρχίζει μια πιο δύσκολη περί­ο­δος, με πιο υψηλές απαι­τή­σεις για τους επι­χει­ρη­μα­τίες και με το τέρμα να χάνεται σε αόριστο χρονικό ορί­ζο­ντα.

Πιο σκληρός αγώνας

για τους επι­τη­δευ­μα­τίες – επι­χει­ρη­μα­τίες

Οι επι­χει­ρή­σεις σήμερα λει­τουρ­γούν ως εκδι­δό­με­νες γυναί­κες που έχουν υπο­χρέ­ωση να απο­δί­δουν τις εισπρά­ξεις τους προς δύο πάτρο­νες: Η πιο σκληρή είναι το Ελλη­νικό Δημόσιο, που το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα έχει επι­δο­θεί σε «χορό» κατα­σχέ­σεων τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών, υιο­θε­τώ­ντας πολι­τική τιμω­ρίας προς εκεί­νους που αδυ­να­τούν να πλη­ρώ­σουν.

Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της οικο­νο­μίας, που το κράτος (χωρίς να παρέχει τίποτα) διεκ­δι­κεί ποσοστά που φτάνουν το 80% από όλες τις εισπρά­ξεις των επι­χει­ρή­σεων και των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών. Δεν έχει γίνει γνωστός ο αριθμός των κατα­σχε­μέ­νων τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών στη Ρόδο, ωστόσο παρά­γο­ντες του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος περιέ­γρα­ψαν στη «δημο­κρα­τική» ότι «αυτό που συμ­βαί­νει με τις κατα­σχέ­σεις δεν έχει προη­γού­μενο. Το Δημόσιο ενη­με­ρώ­νει όλες τις τρά­πε­ζες για τις οφειλές των προ­σώ­πων και με συνο­πτι­κές δια­δι­κα­σίες κατά­σχει τους λογα­ρια­σμούς». Το πιο τραγικό είναι πως κατά­σχο­νται όχι μόνο τα χρήματα που υπάρ­χουν κατα­τε­θει­μένα, αλλά κατά­σχο­νται και οι μελ­λο­ντι­κές κατα­θέ­σεις! Αυτό σημαί­νει, ότι αν για παρά­δειγμα ένας ξενο­δό­χος έχει να κατα­βά­λει ετήσιο ΕΝΦΙΑ 200.000 ευρώ, τότε αυτό το ποσό εγγρά­φε­ται στον τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό και όλα τα χρήματα που εισ­ρέ­ουν και θα εισ­ρέ­ουν εκεί, αμέσως θα δεσμεύ­ο­νται μέχρι να πλη­ρω­θεί ο φόρος. Μάλιστα, επειδή τα capital controls απα­γο­ρεύ­ουν τη δημιουρ­γία νέου τρα­πε­ζι­κού λογα­ρια­σμού, αυτο­μά­τως ο ξενο­δό­χος ή ο κάθε επι­χει­ρη­μα­τίας πλέον δεν μπορεί να κάνει τίποτα εάν δεν είναι τακτο­ποι­η­μέ­νες οι παρά­λο­γες απαι­τή­σεις προς το Δημόσιο.

Πρέπει να σημειω­θεί ότι κατα­σχέ­σεις γίνο­νται και για οφειλές προς τα ασφα­λι­στικά ταμεία (σήμερα ΕΦΚΑ). Προς το παρόν η προ­τε­ραιό­τητα που έχει δοθεί αφορά τις εργο­δο­τι­κές εισφο­ρές κι όχι τις προ­σω­πι­κές εισφο­ρές. Δηλαδή, αν κάποιος εργο­δό­της οφείλει 10.000 ευρώ εισφο­ρές για το ΙΚΑ των εργα­ζο­μέ­νων του κι 20.000 ευρώ για το προ­σω­πικό του ΤΕΒΕ (ΟΑΕΕ), τότε η κατά­σχεση του τρα­πε­ζι­κού λογα­ρια­σμού θα αφορά τις 10.000 του ΙΚΑ.

Ο ρυθμός των κατα­σχέ­σεων τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών γίνεται με ταχύ­τατη συχνό­τητα. Με την ίδια ταχύ­τητα σχε­διά­ζε­ται να γίνεται και η δια­δι­κα­σία κατα­σχέ­σεων ακι­νή­των για χρέη προς το Δημόσιο, όπως δρο­μο­λο­γεί­ται για να εφαρ­μο­στεί από τον Μάιο του 2018. Με αυτό ως δεδο­μένο, ίσως στο μέλλον, μαζί με την Εργα­τική Πρω­το­μα­γιά, να τιμάται και η Επι­χει­ρη­μα­τική Πρω­το­μα­γιά, ως φόρος τιμής σε όλους εκεί­νους τους επι­χει­ρη­μα­τίες που τιμω­ρού­νται καθη­με­ρινά από τις ακο­λου­θού­με­νες πολι­τι­κές.

Οι δυσκο­λίες του επι­χει­ρη­μα­τι­κού κόσμου, δεν απορ­ρέ­ουν μόνο από τις απαι­τή­σεις του Δημο­σίου.

Είναι γνωστό ότι η συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των επι­χει­ρή­σεων έχουν υψηλό δανει­σμό. Πρό­κει­ται για δανει­σμό που προ­έρ­χε­ται από δύο περιό­δους: Η πρώτη, πριν το έτος 2008, κατά την οποία οι τρά­πε­ζες χορη­γού­σαν αφειδώς χρήμα και προς πάσα κατεύ­θυνση. Η δεύτερη, όταν ξέσπασε πια η κρίση των ακι­νή­των (μετά το 2008) οι τρά­πε­ζες εξε­βί­α­σαν τους πελάτες τους να υπο­γρά­ψουν νέες δανεια­κές συμ­βά­σεις, με πρό­σθε­τες εγγυ­ή­σεις, καθώς οι νέες, μειω­μέ­νες τιμές των ακι­νή­των δεν μπο­ρού­σαν να καλύ­ψουν το αρχικό κεφά­λαιο του δανει­σμού. Πόσοι και πόσοι Ροδίτες πέρασαν από τα τρα­πε­ζικά γραφεία, υπο­κύ­πτο­ντας στον εκβια­σμό «Νέα σύμβαση με πρό­σθε­τες εγγυ­ή­σεις ή άμεση απαί­τηση των χρη­μά­των του δανείου». Οι δύο αυτές περί­ο­δοι (πριν και μετά το 2008) λει­τούρ­γη­σαν συν­δυα­στικά.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό πρέπει σήμερα να λει­τουρ­γή­σει ο σύγ­χρο­νος ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τίας και επι­χει­ρη­μα­τίας. Ο μύθος του Σίσυφου με το ατέρ­μονο μαρ­τύ­ριο επα­να­λαμ­βά­νε­ται στην Ελλάδα του Σήμερα.

Οι «αόρατοι» πλει­στη­ρια­σμοί αλλά­ζουν τον τόπο

Τα στοι­χεία που συγκέ­ντρωσε η «δημο­κρα­τική» δεί­χνουν ότι η Ρόδος, κατ’ ανα­λο­γία με την υπό­λοιπη Ελλάδα, δια­τη­ρεί χαμηλό ποσοστό εκπλει­στη­ρια­σμού ακι­νή­των. Από τα 3977 ακίνητα που θα βγαί­νουν στο «σφυρί» μέχρι τον Σεπτέμ­βριο του τρέ­χο­ντος έτους, μόνο τα 74 αφορούν το νησί. Από τα ακίνητα της Ρόδου, τα 57 επι­σπεύ­δο­νται από τρά­πε­ζες και τα υπό­λοιπα από ιδιώτες που διεκ­δι­κούν οφειλές.

Σημειώ­νε­ται ότι η όλη δια­δι­κα­σία δρο­μο­λο­γή­θηκε από το Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου. Με την εισα­γωγή του θεσμού των Ηλε­κτρο­νι­κών Πλει­στη­ρια­σμών, τα στοι­χεία αυτά θα αλλά­ξουν. Τα ακίνητα θα αλλά­ζουν χέρια μέσα από δια­δι­κα­σίες που δεν θα γίνο­νται γνωστές, παρά μόνο όταν έρχεται η στιγμή των εξώσεων. Οι τρά­πε­ζες θα διευ­κο­λυν­θούν σημα­ντικά από την εξέλιξη αυτή, καθώς βασική τους επι­δί­ωξη είναι να που­λή­σουν και να κλεί­σουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα όλες τις παλιές, δικές τους αμαρ­τίες.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι στους πλει­στη­ρια­σμούς ακι­νή­των δεν υπάρχει η έννοια του «άγονου απο­τε­λέ­σμα­τος». Ακόμα κι αν δεν υπάρχει ενδια­φε­ρό­με­νος, οι τρά­πε­ζες τελικά παίρ­νουν το ακίνητο διότι φοβού­νται πως την επαύριο θα το πάρει κάποιος άλλος πιστω­τής.

«Οσες δια­δι­κα­σίες ανα­γκα­στι­κού πλει­στη­ρια­σμού ακι­νή­του γνωρίζω, αφορούν δανειο­λή­πτες που πήραν χρήματα και μετά εξα­φα­νί­στη­καν» δήλωσε προς τη «δημο­κρα­τική» ο δικη­γό­ρος Γιώργος Μαυ­ρο­μά­της. Ο ίδιος ως επαγ­γελ­μα­τίας γνω­ρί­ζει καλά το τρα­πε­ζικό σύστημα, καθώς μεταξύ των πελατών του συγκα­τα­λέ­γο­νται μεγάλα, χρη­μα­το­πι­στω­τικά ιδρύ­ματα. Τα στοι­χεία που έδωσε ο κ. Μαυ­ρο­μά­της προς τη «δημο­κρα­τική» δεί­χνουν ότι «στη διάρ­κεια του περα­σμέ­νου έτους εκδό­θη­καν 525 απο­φά­σεις ασφα­λι­στι­κών μέτρων. Από αυτές οι 224 αφο­ρού­σαν άρση προ­ση­μειώ­σεων λόγω εξό­φλη­σης δανείων. Το στοι­χείο αυτό μας δείχνει ότι υπάρχει μια σοβαρή προ­σπά­θεια εκείνων που πραγ­μα­τικά ενδια­φέ­ρο­νται για τη δουλειά τους και την περιου­σία τους ώστε να παλέ­ψουν και να πλη­ρώ­σουν τις οφειλές τους».

Ο αγώνας που περιέ­γραψε ο κ. Γιώργος Μαυ­ρο­μά­της είναι πραγ­μα­τι­κός, όπως είναι πραγ­μα­τικό και το σημε­ρινό πινάκιο που δείχνει ότι από τις 64 υπο­θέ­σεις που θα εξε­τα­στούν, οι 25 αφορούν ανα­κο­πές ανα­γκα­στι­κών δια­τα­γών πλη­ρω­μής έναντι τρα­πε­ζών.

Κυκε­ώ­νας η ελλη­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα

Οι αρχαίοι Ελληνες ονό­μα­ζαν «Κυκεώνα» ένα συγκε­κρι­μένο ποτό που δημιουρ­γού­σαν με πολλά και ανόμοια υλικά. Ο ίδιος κυκε­ώ­νας ρέει και σήμερα στην καθη­με­ρι­νό­τητα των Ελλήνων. Ανό­μοιες κατα­στά­σεις που όλες έχουν εξαι­ρε­τικά μεγάλο βαθμό δυσκο­λίας. Η ζωή όλων έχει γίνει υπέρ­με­τρα δύσκολη και είναι πραγ­μα­τικά άδικο να χάνεται τόσος χρόνος και τόση φαιά ουσία σε θέματα ανούσια. Είναι σίγουρο ότι ο ιστο­ρι­κός του μέλ­λο­ντος, κοι­τά­ζο­ντας πίσω στην Ελλάδα του Σήμερα θα έχει να κατα­λο­γί­σει στους Ελληνες την έλλειψη σκέψης, προ­βλη­μα­τι­σμού και αντί­δρα­σης στην κατα­δυ­νά­στευση της περιου­σίας, της ελευ­θε­ρίας και της αξιο­πρέ­πειάς του.