«Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να μας κάνει Εκκλησία. Να μας ενώσει»

«Τα Χριστούγεννα είναι μια ευκαιρία να προσφέρουμε αγάπη στους γύρω μας. Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να μας κάνει να καταλάβουμε ότι δε μπορούμε να υπάρξουμε χωρίς τους συνανθρώπους μας. Αν το καταλάβουμε αυτό, αν πλησιάσουμε ο ένας τον άλλον, τότε θα γιορτάσουμε πραγματικά Χριστούγεννα» τονίζει μεταξύ άλλων σε συνέντευξή του στη «δημοκρατική» ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ρόδου κ.κ. Κύριλλος.
Ο ίδιος, τονίζοντας ότι η κρίση που βιώνει η ανθρωπότητα είναι σαφέστατα, όχι μόνο οικονομική, αλλά κυρίως κρίση θεσμών και αξιών, τόνισε ότι ο μόνος τρόπος για να ξεπεράσουμε όλο αυτό που μας εγκλωβίζει και μας κάνει δυστυχισμένους, είναι να πλησιάσουμε και να αγκαλιάσουμε ο ένας τον άλλον.
Αναφερόμενος δε στην Εκκλησία, δήλωσε: «Θέλω να διαβεβαιώσω ότι σκεφτόμαστε όλο τον κόσμο. Υπάρχουμε, γιατί υπάρχει ο λαός μας. Ας έρθουμε λοιπόν να συναντήσουμε το Χριστό. Ας προσπαθήσουμε να γίνουμε συνειδητά μέλη της Εκκλησίας. Να μην είναι τα Χριστούγεννα μια απλή γιορτή. Να είναι κάτι υπαρξιακό για εμάς»…
Η συνέντευξη αναλυτικά:
Ημέρα των Χριστουγέννων η σημερινή Σεβασμιότατε. Ποιο είναι το φετινό μήνυμα; Εκτιμάτε ότι διαφοροποιείται από αυτά των προηγουμένων ετών;
Το μήνυμα των Χριστουγέννων είναι διαχρονικό μεν, αλλά και επίκαιρο πάντα, καθώς βιώνεται από τον κάθε πιστό στον συγκεκριμένο χώρο και χρόνο. Το μήνυμα των Χριστουγέννων είναι ότι: «Ο Χριστός έγινε άνθρωπος, για να σώσει τον άνθρωπο. Για να προσφέρει τη σωτηρία».
Η σωτηρία που προέρχεται από το ρήμα «σώζω» και σημαίνει ότι κάποιος γίνεται σώος, ακέραιος. Ο Χριστός λοιπόν, έρχεται για να μας επαναφέρει στην ακεραιότητα της υπάρξεώς μας. Αφού λοιπόν η εποχή μας χαρακτηρίζεται από μια αποσπασματικότητα, το μήνυμα των ημερών, είναι παντοτινά επίκαιρο. Και επειδή τα Χριστούγεννα είναι μια ημέρα αγάπης, είναι μια ευκαιρία να προσφέρουμε περισσότερη αγάπη προς το Θεάνθρωπο και προς τους συνανθρώπους μας που βιώνουν τραγικές καταστάσεις.
Δεν έχουμε συνηθίσει την Εκκλησία να ασχολείται με την πολιτική, όμως η άστοχη πολιτική, έγινε αιτία υποβάθμισης της οικονομικής, κοινωνικής και θεσμικής δομής. Προβληματίζουν την Εκκλησία όλα αυτά;
Δεν είναι δυνατόν η Εκκλησία να μην προβληματίζεται, διότι είναι όλο το σώμα των πιστών. Κάποιοι θεωρούν ότι η Εκκλησία ασχολείται μόνο με το μεταφυσικό. Δεν είναι έτσι όμως, διότι αυτό σημαίνει ότι δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στην αποστολή της. Το πρωτεύον υφίσταται, αλλά εξ’ αυτού απορρέουν και πολλές άλλες υποχρεώσεις.
Ο ¶γιος Ιάκωβος τονίζει, ότι: «δε μπορεί ο αδελφός σου να σου λέει ότι πεινά και εσύ να του απαντάς: πορεύου εν ειρήνη. Θα πρέπει να ανταποκριθείς στην ανάγκη του».
Η Εκκλησία ούτε κάνει, ούτε και ασχολείται με την πολιτική. Η πολιτική όμως, αφορά τους πάντες, επομένως και την Εκκλησία, που πάντα εκφράζει, αυτό που εκφράζει ο λαός της.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας εκφράζουν ανησυχία για τις περαιτέρω εξελίξεις ή εκτιμούν ότι θα ξεπεραστεί η υφιστάμενη δυσμενής κατάσταση;
Δεν είμαστε προφήτες, επομένως δε μπορούμε να προσδιορίσουμε τις εξελίξεις. Σίγουρα προβληματιζόμαστε, διότι στις δύσκολες καταστάσεις, κύριος αποδέκτης είναι η Εκκλησία. Προσωπικά θέλω να είμαι αισιόδοξος, για θετική έκβαση. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να απογοητευόμαστε και να χάνουμε την αυτοπεποίθησή μας.
Ως λαός, μπορέσαμε διαχρονικά, να ανταποκριθούμε στα δύσκολα, αλλά σήμερα το ζητούμενο είναι, το κατά πόσον έχουμε το κουράγιο να αντέξουμε ακόμα. Υπάρχει πάντα μια συνάφεια μεταξύ της εσωτερικής μας δύναμης και των όσων συμβαίνουν γύρω μας.
Προτάσσεται η κρίση στην οικονομία, παρ’ όλα αυτά, γνωρίζουμε ότι βιώνουμε κρίση αξιών, θεσμών και δομών. ο κόσμος ήρθε πιο κοντά στην Εκκλησία με όλα αυτά; Ελπίζουν οι άνθρωποι στο Θεό;
Αντιμετωπίζουμε όντως, ευρύτερη κρίση και θα πρέπει να αναζητήσουμε ξανά αξίες. Και στη φάση αυτή, ο κόσμος έδειξε να εμπιστεύεται περισσότερο την Εκκλησία. Δεν μας χαροποιεί το ό,τι σε αυτή την κρίσιμη περίοδο υπάρχει μεγαλύτερη προσέλευση πιστών, είναι όμως ευοίωνο το γεγονός ότι στα μεγάλα προβλήματά του, ο κόσμος στηρίζει τις ελπίδες του στο Θεό. Προσπαθεί να κουβεντιάσει και να εισπράξει μια νότα αισιοδοξίας.
Συνήθως αναφερόμαστε σε αριθμούς και οικονομικά μεγέθη. Μεταφράζουμε τη βοήθεια της Εκκλησίας σε ποσοτική προσφορά αγαθών. Το ουσιαστικό δεν είναι αυτό. Θα πρέπει να δούμε ευρύτερα την προσφορά της Εκκλησίας. Αν ο κόσμος νοιώσει την Εκκλησία σαν το σπίτι του, τότε η ίδια, θα γίνει περισσότερο αποδοτική σε ό,τι αφορά στην αντιμετώπιση των καταστάσεων.
Δυστυχώς, παρατηρούμε ότι τα παραδείγματα γύρω μας που προσφέρονται στους νέους μέσα από μερίδα ΜΜΕ δεν ανταποκρίνονται στην ηθική λογική. Εκτιμάτε ότι τα φαινόμενα αυτά, αποδυναμώνουν τον κοινωνικό ιστό και ελαχιστοποιούν τις αντιστάσεις απέναντι στην κρίση;
Είναι ένα ζήτημα, το τι είδους παιδεία προσφέρουμε σήμερα. Αφήνουμε να λειτουργήσει το αυτονόητο και δεν μας απασχολεί ιδιαίτερα το ζήτημα. Δυστυχώς, τα παραδείγματα παίζουν καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των ανθρώπων.
Αν σήμερα ένας ακροατής δεν αφήσει τον εαυτό του να παρασυρθεί και σκεφθεί, τι είναι αυτά που παρακολουθεί, σίγουρα θα προβληματισθεί. Εδώ λοιπόν, μετρά το τι προσφέρει η οικογένεια, πόσο γερές βάσεις έχει το στενό περιβάλλον, πόσο επιμελημένη προσοχή δείχνει απέναντι στα παιδιά.
Έχουν γίνει πολλά λάθη και δεν θα πρέπει να αφήσουμε να διαιωνίζονται. Και σε αυτή την περίπτωση, ο διάλογος μεταξύ όλων – πολιτείας, Εκκλησίας, δομών – είναι ιδιαίτερα χρήσιμος, προκειμένου τα λάθη να αποφευχθούν.
Αν ήταν εφικτός αυτός ο διάλογος, τι θα συμβουλεύατε απευθυνόμενος στους πολιτικούς και τι αντίστοιχα τους πολίτες;
Εκτιμώ ότι το ζήτημα δε μπορεί να τεθεί σε αυτό το επίπεδο. Η πολιτεία δεν έχει ευήκοον ους, ώστε να ακούσει συμβουλές. Επομένως, οποιαδήποτε συμβουλή, θα ήταν μάταιος κόπος και προσωπικά θα ήθελα να μπορούμε να ακουγόμαστε όλοι. Να μην υπάρχει η προκατάληψη αυτή, απέναντι στον εκκλησιαστικό λόγο.
Πολλές φορές, διαπιστώνεται ότι αν ακουστεί οτιδήποτε από εκκλησιαστικό στόμα, αντιμετωπίζεται με προκατάληψη και αρνητισμό. Ο λόγος της Εκκλησίας είναι ο λόγος του Ευαγγελίου, της αληθείας και της παραδόσεώς μας. Η Εκκλησία, ακόμα και όταν δε μπορεί να προσφέρει, πάσχει… αγωνιά μαζί με τους ανθρώπους. Έχει τεράστια ευαισθησία. Προσπαθεί να στηρίξει…
Σύμφωνα με πληροφορίες, η κρίση έχει πλήξει σοβαρά και την Εκκλησία, τόσο, που ορισμένες Εκκλησίες σε χωριά να κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς ιερείς. Πόσο σοβαρή είναι η κατάσταση;
Εφέτος, για το 2011, μας έδωσαν μόνο μία θέση ιερέα, ενώ χρειαζόμασταν τρεις και η κατάσταση αυτή μάλλον θα συνεχιστεί, δημιουργώντας πρόβλημα δυσλειτουργίας σε πολλές ενορίες, αν λάβουμε υπόψη ότι πολλοί ιερείς είναι έτοιμοι να συνταξιοδοτηθούν.
Ας αναλογισθούμε λοιπόν την απογοήτευση του κόσμου στα χωριά, όπου έχουν φύγει όλοι και απέμεινε μόνον ο ιερέας τους. Πως μπορούν αυτές οι μικρές κοινωνίες να σταθούν χωρίς τον παπά τους, χωρίς την καμπάνα της ενορίας να χτυπά, χωρίς το εκκλησίασμα; Χωρίς να συναντά ο ένας τον άλλον μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας;
Πώς θα νοιώσουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, χωρίς την κοινωνική προσφορά του ιερέως; Δυστυχώς όμως, όλα κρίνονται πλέον μέσα από οικονομικά μεγέθη.
Σεβασμιότατε, ποιο είναι το μήνυμά σας στους πιστούς;
Θέλω να διαβεβαιώσω ότι σκεφτόμαστε όλο τον κόσμο. Υπάρχουμε γιατί υπάρχει ο λαός μας. Ας έρθουμε λοιπόν να συναντήσουμε το Χριστό. Ας προσπαθήσουμε να γίνουμε συνειδητά μέλη της Εκκλησίας. Να μην είναι τα Χριστούγεννα μια απλή γιορτή. Να είναι κάτι υπαρξιακό για εμάς.
Να αγαπήσουμε το Θεό, για να μπορέσουμε να αγαπήσουμε και τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος σήμερα, χρειάζεται αγάπη. Και για να προσφέρουμε αγάπη, αντλούμε δυνάμεις από τον Θεό.
Σε αυτή την δύσκολη όντως περίοδο που περνάμε, να μην απομονωθούμε, αντίθετα, να ανοιχθούμε ο ένας προς τον άλλον. Να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον.
Δεν είμαστε μόνοι. Υπάρχουμε, γιατί υπάρχει η κοινωνία, γιατί υπάρχουν συνάνθρωποι γύρω μας. Ο Χριστός ήρθε για όλους μας. Και στο πρόσωπο του κάθε ενδεούς, του κάθε φτωχού και ανήμπορου, βλέπει τον ίδιο τον εαυτό του.
Ότι και να προσφέρουμε σήμερα, είναι τόσο μεγάλες οι ανάγκες, που δεν θα μπορέσουμε να ικανοποιήσουμε όλους τους ανθρώπους. Όμως, όταν σκεφθούμε δοτικά και να πράξουμε αλληλέγγυα, τότε, θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε όλοι μαζί τις δυσκολίες και να προχωρήσουμε.
Ο Χριστός ήρθε στον κόσμος για να μας κάνει Εκκλησία. Να μας ενώσει. Αν αυτό το επιτύχουμε, τότε μπορούμε να εορτάζουμε πραγματικά τα Χριστούγεννα…