Στο ΣτΕ προσέφυγαν η ΓΣΕΒΕΕ και ο ΔΣΑ κατά των πληρωμών μέσω POS

Στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας προ­σέ­φυ­γαν η Γενική Συνο­μο­σπον­δία Επαγ­γελ­μα­τιών, Βιο­τε­χνών, Εμπόρων Ελλάδος (ΓΣΕΒΕΕ) και ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Αθηνών (ΔΣΑ) και ζητούν να ακυ­ρω­θεί η από 19.4.2017 υπουρ­γική απόφαση που επι­βά­λει την καθιέ­ρωση των πλη­ρω­μών μέσω κάρτας (POS).

Όπως είναι γνωστό, οι συσκευές POS είναι ένα τερ­μα­τικό μηχά­νημα απο­δο­χής καρτών από το οποίο πραγ­μα­το­ποιεί­ται η πληρωμή αγοράς αγαθών, δηλαδή είναι μία δια­δι­κτυακή εφαρ­μογή που επι­τρέ­πει να δέχεστε πλη­ρω­μές μέσω χρε­ω­στι­κής, πιστω­τι­κής ή προ­πλη­ρω­μέ­νης κάρτας.

Ειδι­κό­τερα, η ΓΣΕΒΕΕ ανα­φέ­ρει ότι μέλη της είναι 90 Ομο­σπον­δίες, 1.100 Σωμα­τεία και 140.000 επι­χει­ρη­μα­τίες. Μεταξύ των επι­χει­ρη­μα­τιών περι­λαμ­βά­νο­νται επι­χει­ρή­σεις που έχουν ετήσιο τζίρο από 2 εκ. ευρώ έως 10 εκ. ευρώ και απα­σχο­λούν από κανένα εργα­ζό­μενο (καθώς είναι αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι) έως 49 εργα­ζό­με­νους.

Η ΓΣΕΒΕΕ ανα­φέ­ρει ότι ο επι­τη­δευ­μα­τίας υπο­χρε­ού­ται να υπο­γρά­ψει σύμβαση με Τράπεζα και να αγο­ρά­σει το POS ενώ επι­φέ­ρει κέρδη στις Τρά­πε­ζες από 1% έως 2% του τζίρου των επι­τη­δευ­μα­τιών και αντί­στοιχη μείωση του εισο­δή­μα­τός τους.

Διευ­κρι­νί­ζει ότι οι Τρά­πε­ζες για κάθε συναλ­λαγή μέσω POS λαμ­βά­νει προ­μή­θεια (1% έως 2%) ανάλογα με τον κύκλο των εργα­σιών της κάθε επι­χεί­ρη­σης, ενώ πλήτ­το­νται οι μικρές, πολύ μικρές επι­χει­ρή­σεις και ατο­μι­κές επι­χει­ρή­σεις, οι οποίες έχουν ήδη πληγεί από την οικο­νο­μική κρίση.

Ακόμη, επι­ση­μαί­νει η ΓΣΕΒΕΕ ότι η εν λόγω υπουρ­γική απόφαση και ο νόμος 4446/2016 (άρθρο 65) που προ­βλέ­πουν την εφαρ­μογή των POS πλήτ­τουν το δικαί­ωμα της οικο­νο­μι­κής ελευ­θε­ρίας που προ­στα­τεύ­ε­ται από το άρθρο 5 του Συντάγ­μα­τος.

Παράλ­ληλα, ο ΔΣΑ επα­να­λαμ­βά­νει τα περί αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας (αρχή της ιδιω­τι­κής αυτο­νο­μίας, αντί­θεση με τα άρθρα 5 και 20 του Συντάγ­μα­τος, κ.λπ.) τόσο της υπουρ­γι­κής από­φα­σης όσο και του εν λόγω νόμου, ενώ σημειώ­νει ότι οι δικη­γό­ροι εξαι­ρού­νται από το πεδίο εφαρ­μο­γής του νόμου4446/2016.

Ακόμη, ο ΔΣΑ επι­ση­μαί­νει ότι κατά την παροχή δικη­γο­ρι­κών υπη­ρε­σιών ο δικη­γό­ρος έχει σχέση εντολής με τον εντολέα του και η επιβολή πρό­σθε­του κόστους στις συναλ­λα­γές των δικη­γό­ρων με τους εντο­λείς τους, έχει ως συνέ­πεια αδι­καιο­λό­γητη, πρό­σθετη οικο­νο­μική επι­βά­ρυνση και δυσχέ­ρανση της πρό­σβα­σης στην Δικαιο­σύνη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ