Η γραφειοκρατία διώχνει νέες επενδύσεις σε μαρίνες

Η γρα­φειο­κρα­τία ακυ­ρώ­νει το επεν­δυ­τικό ενδια­φέ­ρον για τη δημιουρ­γία μαρινών στην Ελλάδα, με απο­τέ­λε­σμα αντα­γω­νι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί με νέες υπο­δο­μές να διευ­ρύ­νουν τα μερίδιά τους στην πίτα της προ­σο­δο­φό­ρας αγοράς του θαλάσ­σιου του­ρι­σμού.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ενωσης Μαρινών Ελλάδος, Σταύρο Κατσι­κάδη, απο­τε­λεί άμεση προ­τε­ραιό­τητα να ανα­νε­ω­θεί το πλαίσιο ίδρυσης και λει­τουρ­γίας των του­ρι­στι­κών λιμένων με γεν­ναίες μεταρ­ρυθ­μί­σεις στη σχετική νομο­θε­σία, δια­μορ­φώ­νο­ντας ένα δίκαιο και φιλικό επι­χει­ρη­μα­τικό περι­βάλ­λον με λιγό­τερη περιττή γρα­φειο­κρα­τία ώστε να προ­σελ­κύ­σει επεν­δυ­τές στις μαρίνες και όχι να τους απωθεί. Για παρά­δειγμα, ανα­φέ­ρει, χρειά­ζο­νται του­λά­χι­στον 5 χρόνια για τη δημιουρ­γία μιας μαρίνας και αυτό με την προ­ϋ­πό­θεση ότι δεν θα προ­κύ­ψουν ιδιαί­τε­ρες καθυ­στε­ρή­σεις αδειο­δο­τή­σεων των έργων, εγκρί­σεις από την αρχαιο­λο­γία, προ­σφυ­γές στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας κ.ά. Αλλά και μετά τη δημιουρ­γία της μαρίνας, τονίζει, ότι υπάρ­χουν δεκάδες προ­βλή­ματα που δυσκο­λεύ­ουν την αδειο­δό­τηση λει­τουρ­γίας και εκμε­τάλ­λευ­σης όχι με υπαι­τιό­τητα του επεν­δυτή ή φορέα δια­χεί­ρι­σης. Κατά τον κ. Κατσι­κάδη, νομο­θε­τικά κενά ή αδιευ­κρί­νι­στες παρά­με­τροι και κοινές υπουρ­γι­κές απο­φά­σεις που εκκρε­μούν για χρόνια και αφορούν σε σοβαρά λει­τουρ­γικά θέματα των του­ρι­στι­κών λιμένων, όπως εγκα­τα­λε­λειμ­μένα σκάφη, ναυάγια, εκμε­τάλ­λευση υπαί­θριων χώρων, καθι­στούν ασύμ­φορη την αξιο­ποί­ηση της μαρίνας και αυξά­νουν το ρίσκο για τον επεν­δυτή.

Από την πλευρά τους, τα σκάφη ανα­ψυ­χής στην Ελλάδα χρε­ώ­νο­νται με τον υψη­λό­τερο συντε­λε­στή ΦΠΑ στις υπη­ρε­σίες που λαμ­βά­νουν από τις μαρίνες. Αυτό έχει ως απο­τέ­λε­σμα οι ελλη­νι­κές μαρίνες να καθί­στα­νται ακρι­βό­τε­ρες σε σύγκριση με τις αντί­στοι­χες της Τουρ­κίας, όπου ο συντε­λε­στής ΦΠΑ είναι μηδε­νι­κός. Ο πρό­ε­δρος της Ενωσης θεωρεί ότι η Ελλάδα έχει χάσει έδαφος στον στίβο της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας λόγω αδρά­νειας και αδυ­να­μίας προ­σαρ­μο­γής στις σύγ­χρο­νες τάσεις του παγκό­σμιου του­ρι­σμού και λόγω των στο­χευ­μέ­νων και επι­τυ­χη­μέ­νων στρα­τη­γι­κών ανά­πτυ­ξης του θαλάσ­σιου του­ρι­σμού στην Τουρκία και στην Κροατία.