Απευθείας δημοπρασίες παραλιών-34 παραλίες στη Ρόδο

Μέχρι σή­με­ρα η δυ­να­τό­τη­τα τα­κτο­ποί­η­σης αυ­θαι­ρέ­των χρή­σε­ων ακο­λου­θού­σε χρο­νι­κά την πα­ρα­νο­μία. Ελ­λεί­ψει εσό­δων, όμως, το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών απο­φά­σι­σε να με­ρι­μνή­σει… για όσες δεν έχουν ακόμα συμ­βεί και μά­λι­στα σε ένα ιδιαί­τε­ρα ευαί­σθη­το ση­μείο: στους αι­για­λούς και στις πα­ρα­λί­ες της χώρας. Η δυ­να­τό­τη­τα πα­ρέ­χε­ται με σχε­τι­κό «τι­μο­κα­τά­λο­γο», ο οποί­ος πε­ρι­λαμ­βά­νει εκτός από τις αυ­θαί­ρε­τες χρή­σεις και την αυ­θαί­ρε­τη κα­τά­λη­ψη μιας πα­ρα­λί­ας προς εκ­με­τάλ­λευ­ση.

Οι αι­για­λοί και οι πα­ρα­λί­ες όλης της χώρας ανή­κουν στο Δη­μό­σιο, το οποίο κάθε χρόνο τις μι­σθώ­νει για «απλή χρήση», δη­λα­δή για λό­γους ανα­ψυ­χής με ομπρέ­λες, ξα­πλώ­στρες και άλλες υπο­χρε­ω­τι­κά προ­σω­ρι­νές κα­τα­σκευ­ές. Η πα­ρα­χώ­ρη­ση από το Δη­μό­σιο προς τους δή­μους πραγ­μα­το­ποιεί­ται με βάση κά­ποιους κα­νό­νες (δια­φύ­λα­ξη κοι­νό­χρη­στου χα­ρα­κτή­ρα, ελά­χι­στες απο­στά­σεις κ.λπ.). Οι δήμοι με τη σειρά τους τις μι­σθώ­νουν σε ιδιώ­τες, απο­δί­δο­ντας ένα πο­σο­στό στο κρά­τος (πα­λαιό­τε­ρα 20%, σή­με­ρα 30%).

Φέτος η δια­δι­κα­σία άλ­λα­ξε, με μία σειρά ρυθ­μί­σε­ων που θε­σμο­θε­τή­θη­καν μόλις τον Απρί­λιο και εξει­δι­κεύ­τη­καν προ ημε­ρών με κοινή από­φα­ση των υπουρ­γεί­ων Οι­κο­νο­μι­κών, Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Εσω­τε­ρι­κών. Η ση­μα­ντι­κό­τε­ρη από αυτές ήταν ότι το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών πα­ρεί­χε εαυ­τόν τη δυ­να­τό­τη­τα να προ­χω­ρά σε απευ­θεί­ας (και όχι μέσω των δήμων) ηλε­κτρο­νι­κή δη­μο­πρα­σία για να μι­σθώ­σει τη χρήση ορι­σμέ­νων πα­ρα­λιών της επι­λο­γής του, πα­ρα­κρα­τώ­ντας το 50% των εσό­δων. Ο κα­τά­λο­γος πε­ρι­λαμ­βά­νει 34 πα­ρα­λί­ες στη Ρόδο, 18 στα νησιά του Αρ­γο­σα­ρω­νι­κού, 14 στις Σπο­ρά­δες, 5 στη Σα­ντο­ρί­νη και τη Μύ­κο­νο, 8 σε Κέρ­κυ­ρα και Κε­φα­λο­νιά, 32 στην Κρήτη και 25 στη Χαλ­κι­δι­κή, οι πε­ρισ­σό­τε­ρες «φι­λέ­τα». Μια δεύ­τε­ρη ση­μα­ντι­κή αλ­λα­γή είναι ότι η πα­ρα­χώ­ρη­ση μπο­ρεί να φθά­νει τα τρία έτη.

Ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον πα­ρου­σιά­ζουν δύο δια­τά­ξεις που αφο­ρούν τις αυ­θαι­ρε­σί­ες. Σε πε­ρί­πτω­ση, λοι­πόν, που το Γρα­φείο Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας (η παλιά κτη­μα­τι­κή υπη­ρε­σία) δια­πι­στώ­σει αυ­θαί­ρε­τη χρήση, αντί να επι­δεί­ξει αυ­στη­ρό­τη­τα (λ.χ. λύση σύμ­βα­σης, άμεση απο­βο­λή) ορί­ζε­ται ότι πρέ­πει να επι­βά­λει πρό­στι­μο τρι­πλά­σιο του μι­σθώ­μα­τος με… έκ­πτω­ση από 5% έως 25%, ανά­λο­γα με το ύψος του. Επι­πλέ­ον, σε πε­ρί­πτω­ση που ο μι­σθω­τής απο­δει­κνύ­ε­ται ότι είχε κα­τα­λά­βει αυ­θαί­ρε­τα τον χώρο πριν υπο­γρά­ψει συμ­βό­λαιο, «επι­τρέ­πε­ται, μόνο για το 2017, η σύ­να­ψη σύμ­βα­σης κα­τα­βάλ­λο­ντας στο κα­θο­ρι­σθέν μί­σθω­μα προ­σαύ­ξη­ση 20%». Με άλλα λόγια, η πο­λι­τεία νο­μι­μο­ποιεί τον νόμο της ζού­γκλας, όπου οποιοσ­δή­πο­τε μπο­ρεί να κα­τα­λά­βει έναν ευαί­σθη­το δη­μό­σιο χώρο και μετά να τον χρη­σι­μο­ποι­ή­σει πλη­ρώ­νο­ντας κάτι πα­ρα­πά­νω.

Κα­τάρ­γη­ση πε­ριο­ρι­σμού

Πολύ εν­δια­φέ­ρον, επί­σης, είναι ότι η πο­λι­τεία κα­ταρ­γεί τον πε­ριο­ρι­σμό της πα­ρα­χώ­ρη­σης έως 500 τ.μ. πα­ρα­λί­ας (για ομπρέ­λες κ.λπ.) και τις ελά­χι­στες απο­στά­σεις των 100 μέ­τρων ανά­με­σα σε δια­φο­ρε­τι­κές πα­ρα­χω­ρή­σεις, όταν ο μι­σθω­τής είναι ξε­νο­δο­χεια­κή επι­χεί­ρη­ση (επι­κα­λού­με­νο μια γνω­μο­δό­τη­ση του ΝΣΚ). Μια ρύθ­μι­ση που πι­θα­νό­τα­τα θα οδη­γή­σει σε με­γα­λύ­τε­ρη επι­βά­ρυν­ση τις πα­ρα­λί­ες των του­ρι­στι­κών πε­ριο­χών.

Τέλος, η δια­δι­κα­σία ελέγ­χου των συμ­βά­σε­ων που υπο­γρά­φουν οι δήμοι δεί­χνει πλημ­με­λής: όπως ορί­ζε­ται, η σύμ­βα­ση θα κοι­νο­ποιεί­ται από τον δήμο στην αρ­μό­δια πε­ρι­φε­ρεια­κή διεύ­θυν­ση, αλλά αν αυτή δεν απα­ντή­σει μέσα σε 7 ερ­γά­σι­μες, τότε τεκ­μαί­ρε­ται ότι συμ­φω­νεί.

Στην από­φα­ση πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται και με­ρι­κές (μάλ­λον λι­γο­στές) πε­ριο­χές όπου απα­γο­ρεύ­ο­νται ρητώς τα ομπρε­λο­κα­θί­σμα­τα: η πε­ριο­χή του Εθνι­κού Πάρ­κου Βο­ρεί­ων Σπο­ρά­δων, το τμήμα από Νέδα έως ρέμα Μπρα­ζέ­ρη στον Κυ­πα­ρισ­σια­κό κόλπο, ο Μύρ­τος στην Κε­φα­λο­νιά, η Αλυκή Κω και με­ρι­κές ακόμα ακτές.