Τι σημαίνει για την Ελλάδα η νίκη του Εμμανουέλ Μακρόν

του Γ. Αγ­γέ­λη

Ο χρό­νος που έχει στην διά­θε­σή του ο νι­κη­τής των προ­ε­δρι­κών εκλο­γών Ε. Μα­κρόν για να δια­πι­στώ­σει τα όρια της χθε­σι­νής νίκης του, έχει αρ­χί­σει να “τρέ­χει” ανά­πο­δα ήδη από την στιγ­μή που φά­νη­κε η με­γά­λη δια­φο­ρά από την Λεπέν.

Το κρί­σι­μο επό­με­νο βήμα, η συ­γκρό­τη­ση μίας επαρ­κούς “κομ­μα­τι­κής” πλειο­ψη­φί­ας στις επερ­χό­με­νες βου­λευ­τι­κές εκλο­γές του Ιου­νί­ου, που θα του επι­τρέ­ψει να κυ­βερ­νή­σει πάνω από την ισχύ των αντι­δρά­σε­ων των ισχυ­ρών αντι­πά­λων του πρώ­του γύρου, είναι το με­γά­λο ζη­τού­με­νο.

Και αυτό ακρι­βώς το στοι­χείο είναι που κα­θο­ρί­ζει το πε­ριο­ρι­σμέ­νο εύρος της πα­ρου­σί­ας του γαλ­λι­κού πα­ρά­γο­ντα στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και τις δια­δι­κα­σί­ες για το ελ­λη­νι­κό χρέος που θα κρι­θούν στο ίδιο ακρι­βώς χρο­νι­κό διά­στη­μα.

Ο νέος Γάλ­λος πρό­ε­δρος αναμ­φί­βο­λα πήρε θέση και στο ελ­λη­νι­κό πρό­βλη­μα δη­λώ­νο­ντας τα τε­λευ­ταία 24ωρα ότι επι­θυ­μεί μία πε­ραι­τέ­ρω διευ­θέ­τη­ση του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους και θα στη­ρί­ξει μία τέ­τοια προ­ο­πτι­κή. Όμως στο χρο­νι­κό διά­στη­μα που αυτό θα πρέ­πει να γίνει, ο γαλ­λι­κός πα­ρά­γο­ντας δεν θα μπο­ρεί, σύμ­φω­να με δι­πλω­μα­τι­κούς κύ­κλους στις Βρυ­ξέλ­λες, να έχει πα­ρου­σία στο ελ­λη­νι­κό θέμα, καθώς η πο­λι­τι­κή προ­σο­χή του Γάλ­λου προ­έ­δρου θα αφορά το να συ­γκρο­τή­σει ένα “κομ­μα­τι­κό” πλαί­σιο στή­ρι­ξης για τον ίδιο στις επι­κεί­με­νες εκλο­γές στην Γαλ­λία.

Αυτό βέ­βαια δεν ση­μαί­νει, σύμ­φω­να με τις ίδιες εκτι­μή­σεις, ότι η πα­ρου­σία μέσω της Κο­μι­σιόν και του Π. Μο­σκο­βι­σί δεν θα έχουν τον ρόλο που είχαν μέχρι σή­με­ρα, αλλά αυτό δεν είναι κάτι που θα αλ­λά­ξει τους συ­σχε­τι­σμούς στις δια­δι­κα­σί­ες δια­πραγ­μά­τευ­σης μέχρι και τον Ιού­νιο που θα πρέ­πει να λη­φθούν οι κρί­σι­μες απο­φά­σεις. Πα­ράλ­λη­λα όμως οι πο­λι­τι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες του Ε. Μα­κρόν για την Γαλ­λία δεί­χνουν την συ­μπά­θειά του για την γερ­μα­νι­κή “λο­γι­κή” με την οποία αντι­με­τω­πί­ζει τα θέ­μα­τα οι­κο­νο­μι­κής πει­θαρ­χί­ας που αφο­ρούν και στο ελ­λη­νι­κό ζή­τη­μα…

Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο που οι πο­λι­τι­κοί στό­χοι του E. Μα­κρόν μέσα στο γαλ­λι­κό πε­ρι­βάλ­λον θα πρέ­πει να γί­νουν αντι­κεί­με­νο διεκ­δί­κη­σης σε μία σκλη­ρή ανα­μέ­τρη­ση με την Λεπέν στην αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση από την μία πλευ­ρά και τον Ζ. Λ. Με­λαν­σόν από την άλλη, σε μία δυ­να­μι­κή ανα­μέ­τρη­ση με τα ισχυ­ρά γαλ­λι­κά συν­δι­κά­τα απέ­να­ντί του από την πρώτη ημέρα μετά την νίκη του…

Δύο είναι τα στοι­χεία που κα­θο­ρί­ζουν την πο­λι­τι­κή ταυ­τό­τη­τα του κ. Μα­κρόν στο νέο του ρόλο.

Στο εσω­τε­ρι­κό η προ­τε­ραιό­τη­τά του στις αλ­λα­γές στο ερ­γα­σια­κό (ελα­στι­κο­ποί­η­ση των σχέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας) και την επι­βο­λή μιας “γερ­μα­νι­κής” δη­μο­σιο­νο­μι­κής λο­γι­κής, με σο­βα­ρές αλ­λα­γές στις σχέ­σεις κρά­τους – πο­λί­τη, κα­θο­ρί­ζουν το πο­λι­τι­κό του προ­φίλ. Αυτό με το οποίο  θα επι­χει­ρή­σει να συ­γκρο­τή­σει  το ση­μείο ανα­φο­ράς των πο­λι­τι­κών συμ­μα­χιών που ήδη από χθες βράδυ επι­χει­ρεί να οι­κο­δο­μή­σει ενό­ψει των επερ­χό­με­νων βου­λευ­τι­κών εκλο­γών.

Στο ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο η κα­τά­στα­ση είναι πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο …πε­ρί­πλο­κη.

Αναμ­φί­βο­λα η εκλο­γή Μα­κρόν δίνει ξανά “ζωή” στις προσ­δο­κί­ες δια­τή­ρη­σης του γαλ­λο­γερ­μα­νι­κού άξονα πάνω στον οποίο στη­ρί­ζε­ται η επό­με­νη ημέρα της Ε.Ε. Όμως το διε­θνές οι­κο­νο­μι­κό και πο­λι­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον πάνω στο οποίο αυτός ο άξο­νας είχε οι­κο­δο­μη­θεί έχει αλ­λά­ξει σε κρί­σι­μα ση­μεία. Οι οι­κο­νο­μι­κές διέ­ξο­δοι που είχε η Ευ­ρω­ζώ­νη προς ΗΠΑ και Κίνα για να εκτο­νώ­νει τις ισχυ­ρές εσω­τε­ρι­κές της ανι­σορ­ρο­πί­ες έχουν αρ­χί­σει να κλεί­νουν. Και αυτό θα οδη­γή­σει στην ανα­ζή­τη­ση ενός νέου ση­μεί­ου ισορ­ρο­πί­ας με­τα­ξύ Πα­ρι­σί­ων – Βε­ρο­λί­νου για να ανα­δια­τα­χθεί αυτή η ισορ­ρο­πία με βιώ­σι­μο τρόπο… Αλλά αυτό είναι κάτι που θα αρ­χί­σει να φαί­νε­ται μετά τις εκλο­γές στην Γερ­μα­νία.

Αυτές οι αλ­λα­γές είναι προ­φα­νές ότι θα επη­ρε­ά­σουν κα­θο­ρι­στι­κά το πλαί­σιο στο οποίο θα πρέ­πει να “περ­πα­τή­σει” και η συμ­φω­νία για το ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα.

Μια συμ­φω­νία η οποία μέχρι να … ξε­μπερ­δέ­ψει ο Ε. Μα­κρόν με τις βου­λευ­τι­κές εκλο­γές στην Γαλ­λία, θα είναι κα­θα­ρά μία υπό­θε­ση που θα χει­ρι­στεί το Βε­ρο­λί­νο πε­ρισ­σό­τε­ρο από ό,τι είχε γίνει μέχρι τώρα…

capital.gr