Ν. Σαντορινιός: «Από το 2018 πλοία-ασθενοφόρα στο Αιγαίο»

Από τα με­γά­λα πα­ρά­θυ­ρα του γρα­φείο του ο υφυ­πουρ­γός Ναυ­τι­λί­ας και Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής Νε­κτά­ριος Σα­ντο­ρι­νιός βλέ­πει κα­θη­με­ρι­νά την κί­νη­ση των πλοί­ων προς και από τα Δω­δε­κά­νη­σα, τον τόπο κα­τα­γω­γής του – αλλά και εκλο­γι­κή του πε­ρι­φέ­ρεια. Ο ίδιος γεν­νή­θη­κε στη Ρόδο και κα­τά­γε­ται από τη Σύμη. Οπότε και η συ­ζή­τη­σή μας δεν μπο­ρού­σε παρά να επι­κε­ντρω­θεί κυ­ρί­ως στα νησιά και στην ακτο­πλο­ΐα και στην αντι­με­τώ­πι­ση των με­γά­λων προ­βλη­μά­των των κα­τοί­κων.

Ο κ. Σα­ντο­ρι­νιός προ­α­ναγ­γέλ­λει ότι το 2018 τέσ­σε­ρα πλωτά σκάφη-ασθε­νο­φό­ρα θα «σταθ­μεύ­ουν» στο Αι­γαίο. Για τις «άγο­νες γραμ­μές» τό­νι­σε με νόημα ότι «δεν μπο­ρεί με την πρό­σβα­ση των νη­σιών να γί­νο­νται επι­χει­ρη­μα­τι­κά παι­χνί­δια», ενώ επε­σή­μα­νε ότι δεν έχει εγκα­τα­λεί­ψει την άποψη ότι στα νησιά πρέ­πει να επι­στρέ­ψουν οι προη­γού­με­νοι συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ και άφησε ανοι­κτό το εν­δε­χό­με­νο χρη­μα­το­δό­τη­σης με­τα­κι­νή­σε­ων των νη­σιω­τών με πλοία με βάση ει­σο­δη­μα­τι­κά κρι­τή­ρια.

«Εχου­με βάλει σε ευ­ρω­παϊ­κό πρό­γραμ­μα την προ­μή­θεια τεσ­σά­ρων σκα­φών για το Αι­γαίο. Θα είναι δια­μορ­φω­μέ­να να πα­ρέ­χουν τις βα­σι­κές πρώ­τες βο­ή­θειες και θα είναι υπό την επι­χει­ρη­σια­κή λει­τουρ­γία του Λι­με­νι­κού. Το πλή­ρω­μα θα είναι λι­με­νι­κοί και θα επι­βαί­νουν επί­σης δια­σώ­στες και για­τροί του ΕΚΑΒ. Τα 4 σκάφη κο­στί­ζουν πε­ρί­που 1,5 εκα­τομ­μύ­ριο ευρώ και μέχρι το τέλος του χρό­νου θα έχου­με προ­χω­ρή­σει στην αγορά τους. Στό­χος το 2018 να είναι στην Ελ­λά­δα».

«Στό­χος είναι η αλ­λα­γή πολ­λών από τα προ­βλή­μα­τα και τις αγκυ­λώ­σεις που υπάρ­χουν στο υφι­στά­με­νο θε­σμι­κό πλαί­σιο. Πολ­λές φορές οι δρο­μο­λο­για­κές γραμ­μές δεν ορί­ζο­νται με γνώ­μο­να το συμ­φέ­ρον των νη­σιών αλλά με γνώ­μο­να το συμ­φέ­ρον των ναυ­τι­λια­κών εται­ρειών. Πα­ράλ­λη­λα θέλω οι ακτο­πλοϊ­κές εται­ρεί­ες να είναι κερ­δο­φό­ρες και υγιείς. Ομως δεν μπο­ρεί να παί­ζο­νται επι­χει­ρη­μα­τι­κά παι­χνί­δια με την πρό­σβα­ση των νη­σιών.  Διευ­κρι­νί­ζω ότι δεν ανα­φέ­ρο­μαι στο σύ­νο­λο των ακτο­πλό­ων οι οποί­οι νοιά­ζο­νται για τα νησιά. Υπάρ­χουν πε­ρι­πτώ­σεις που τα επι­χει­ρη­μα­τι­κά παι­χνί­δια ξε­φεύ­γουν. Κυ­ρί­ως σε το­πι­κές γραμ­μές. Δη­λα­δή κά­ποιες “άγο­νες” γραμ­μές δεν είναι ακρι­βώς “άγο­νες” αλλά επι­διώ­κε­ται να μην προ­σεγ­γί­ζο­νται για να φαί­νο­νται μη εμπο­ρι­κές και επο­μέ­νως να χρη­μα­το­δο­τη­θούν. Εχει εκτο­ξευ­τεί, σχε­δόν έχει δε­κα­πλα­σια­στεί το κό­στος των άγο­νων γραμ­μών από τότε που εφαρ­μό­στη­κε ο νόμος 2932/2001, και είναι ευ­ρω­παϊ­κή οδη­γία. Πρέ­πει όμως σε έναν βαθμό να πεί­σου­με και την ευ­ρω­παϊ­κή επι­τρο­πή ότι κά­ποια πράγ­μα­τα στη νη­σιω­τι­κό­τη­τα δεν μπο­ρούν να εφαρ­μό­ζο­νται. Δεν μπο­ρεί να εφαρ­μό­ζε­ται από­λυ­τα ο αντα­γω­νι­σμός, γιατί υπάρ­χουν συν­θή­κες ολι­γο­πω­λί­ου».

«Τα κυ­ρί­αρ­χα ζη­τή­μα­τα, ιδιαί­τε­ρα στα μικρά νησιά, είναι όπως λένε οι κά­τοι­κοι, η Υγεία και το ακτο­πλοϊ­κό. Αυτά βέ­βαια από πίσω έχουν άλλα ζη­τή­μα­τα. Είναι οι ανα­πτυ­ξια­κές πο­λι­τι­κές που μπο­ρεί να έχει ένα νησί, οι θέ­σεις ερ­γα­σί­ας, η πρό­σβα­ση σε υπη­ρε­σί­ες, η εκ­παί­δευ­ση κ.ά. Ολα αυτά είναι ζη­τή­μα­τα στα οποία πρέ­πει να δο­θούν λύ­σεις, και δεν είναι εύ­κο­λο αυτό. Πολ­λές φορές θα έλεγα ότι είναι και ανέ­φι­κτο. Βα­σι­κοί στό­χοι μας είναι να βελ­τιώ­σου­με την πρό­σβα­ση των κα­τοί­κων. Να αναι­ρέ­σου­με όσο μπο­ρού­με το πρό­βλη­μα της απο­μό­νω­σης. Να έχουν υδα­τι­κή αυ­το­νο­μία τα νησιά. Να αλ­λά­ξει το ακτο­πλοϊ­κό δί­κτυο».

«Εγώ θα του έλεγα “ναι” και ότι προ­σπα­θώ να βελ­τιώ­σω ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο τις συν­θή­κες. Γιατί προ­σπα­θού­με να αυ­ξή­σου­με τις ια­τρι­κές υπη­ρε­σί­ες στα νησιά τόσο με φυ­σι­κή πα­ρου­σία για­τρών (έχουν αυ­ξη­θεί οι για­τροί στα κέ­ντρα υγεί­ας) όσο και με επι­πλέ­ον για­τρούς από το υπουρ­γείο Εθνι­κής Αμυ­νας. Προ­σπα­θού­με να βελ­τιώ­σου­με την πρό­σβα­ση μέσω των ακτο­πλοϊ­κών γραμ­μών, να δώ­σου­με κί­νη­τρα στον αγρο­τι­κό τομέα και να αυ­ξή­σου­με την του­ρι­στι­κή κί­νη­ση».

«Το με­γά­λο πρό­βλη­μα είναι κυ­ρί­ως στα μικρά νησιά. Κά­πο­τε πρέ­πει να πά­ρου­με τη γεν­ναία από­φα­ση, όσο και αν στε­νο­χω­ρή­σει, να τα κα­τη­γο­ριο­ποι­ή­σου­με με βάση όχι μόνο τον πλη­θυ­σμό. Πρέ­πει να τα κα­τη­γο­ριο­ποι­ή­σου­με και με βάση άλ­λους πα­ρά­γο­ντες, π.χ. πόσο κοντά είναι στο διοι­κη­τι­κό κέ­ντρο της πε­ρι­φέ­ρειας, πόσο ευ­χε­ρής είναι η πρό­σβα­ση στην πρω­τεύ­ου­σα, τι βιο­τι­κό επί­πε­δο υπάρ­χει κ.λπ. Και εμείς θέ­λου­με να ξε­κι­νή­σου­με μια τέ­τοια δια­δι­κα­σία. Δεν το έχου­με ξε­κι­νή­σει ακόμα και πι­στεύω ότι θα πρέ­πει να γίνει με κα­θα­ρά επι­στη­μο­νι­κά κρι­τή­ρια γιατί αλ­λιώς θα μπλέ­ξου­με σε πο­λι­τι­κά παι­χνί­δια.

Ποιο ήταν το μόνο μέτρο νη­σιω­τι­κής πο­λι­τι­κής; Οι μειω­μέ­νοι συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ και μά­λι­στα όχι σε όλα τα νησιά. Εγώ είμαι από αυ­τούς που δεν έχουν εγκα­τα­λεί­ψει την άποψη ότι πρέ­πει να επα­νέλ­θουν αυτοί οι συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ. Αλλά, παρ’ όλα αυτά, έστω με αυτά τα δε­δο­μέ­να, πρέ­πει να ασκή­σου­με συ­γκε­κρι­μέ­νες νη­σιω­τι­κές πο­λι­τι­κές. Πρέ­πει να διευ­κο­λύ­νου­με τους νη­σιώ­τες με πρό­σβα­ση σε ένα One stop shop το οποίο θα πα­ρέ­χει και κά­ποιες φο­ρο­λο­γι­κές υπη­ρε­σί­ες, κά­ποιες ασφα­λι­στι­κές υπη­ρε­σί­ες και όλα τα υπό­λοι­πα, ώστε να μειώ­σου­με τις με­τα­κι­νή­σεις που χρειά­ζο­νται. Να φέ­ρου­με πιο κοντά την πο­λι­τεία στον νη­σιώ­τη και αυτό το κά­νεις βελ­τιώ­νο­ντας τις υπη­ρε­σί­ες που του πα­ρέ­χεις, όπως στον τομέα της Υγεί­ας, δί­νο­ντας πε­ρισ­σό­τε­ρες αρ­μο­διό­τη­τες στα Γρα­φεία Εξυ­πη­ρέ­τη­σης Φο­ρο­λο­γου­μέ­νων κ.τ.λ. Να μειώ­σου­με την ανά­γκη με­τα­κί­νη­σης, άρα και του κό­στους».

«Εχου­με συ­νερ­γα­σία με το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου για να εξε­τά­σου­με ποιο είναι αυτό το δια­φο­ρε­τι­κό κό­στος που πλη­ρώ­νει ένας νη­σιώ­της για να πάει με πλοίο στη διοι­κη­τι­κή πρω­τεύ­ου­σα ή στην πρω­τεύ­ου­σα του κρά­τους σε σχέση με κά­ποιον ο οποί­ος ζει σε ένα χωριό της ηπει­ρω­τι­κής Ελ­λά­δας και με­τα­κι­νεί­ται με υπε­ρα­στι­κό λε­ω­φο­ρείο. Να δούμε πόσο πραγ­μα­τι­κά είναι πα­ρα­πά­νω η δια­φο­ρά αυτή και να βρού­με έναν τρόπο να την κα­λύ­ψου­με με χρη­μα­το­δό­τη­ση. Αυτή τη στιγ­μή έχει ξε­κι­νή­σει η με­λέ­τη και πι­στεύω ότι θα έχει πα­ρα­δο­θεί σε τρεις-τέσ­σε­ρις μήνες το αρ­γό­τε­ρο. Και θα εξε­τά­σου­με το ζή­τη­μα αυτό και ανά ομά­δες νη­σιών, π.χ. πόσο είναι το κό­στος για νησιά κάτω από 1.000 κα­τοί­κους. Και μετά θα δούμε μήπως μπο­ρεί να γίνει αντί­στοι­χη χρη­μα­το­δό­τη­ση και για τα χωριά που έχουν πάνω από 3.000 κα­τοί­κους. Αυτό που κά­νεις πρέ­πει να είναι ρε­α­λι­στι­κό και να αντα­πο­κρί­νε­ται σε χρή­μα­τα που μπο­ρείς να δώ­σεις, γιατί αυτά τα χρή­μα­τα θα τα αφαι­ρέ­σου­με από τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του υπουρ­γεί­ου».

«Εφό­σον εφαρ­μο­στεί το μέτρο, η σκέψη είναι να γί­νε­ται με βάση ει­σο­δη­μα­τι­κά κρι­τή­ρια. Το ζη­τού­με­νο όμως δεν είναι το κό­στος με­τα­κί­νη­σης μόνο, είναι και το κό­στος με­τα­φο­ράς των προ­ϊ­ό­ντων, άρα σε αυτή τη συ­νερ­γα­σία με το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου έχου­με βάλει και αυτό ως πα­ρά­με­τρο. Τώρα, για το πώς μπο­ρού­με να μειώ­σου­με το κό­στος με­τα­φο­ράς προ­ϊ­ό­ντων υπάρ­χουν διά­φο­ρες τε­χνι­κές. Μια σκέψη δική μου είναι μέσω της υπο­βο­ή­θη­σης χρη­μα­το­δό­τη­σης κέ­ντρων logistics σε με­γά­λα νησιά. Δη­λα­δή να δη­μιουρ­γή­σεις οι­κο­νο­μί­ες κλί­μα­κας εκεί όπου δεν υπάρ­χουν».

 Πηγή ΒΗΜΑ