Σταματία Κούρου: «Κίνητρο η παράδοση της Ρόδου στην ποδηλασία»

Το πρό­βλη­μα στην ελ­λη­νι­κή πο­δη­λα­σία δεν είναι πως δεν υπάρ­χει “υλικό” αλλά πως δεν το αξιο­ποιού­με! Η νεαρή Στα­μα­τία Κού­ρου του Ρο­δή­λιου είναι η από­δει­ξη πως τα­λέ­ντα υπάρ­χουν!

H Στα­μα­τία συ­νο­μί­λη­σε με τον φω­το­γρά­φο, Πέτρο Γκό­τση, αμέ­σως μετά από μια εξαι­ρε­τι­κή εμ­φά­νι­ση στο Πα­νελ­λή­νιο Πρω­τά­θλη­μα Πί­στας, στο οποίο κα­τέ­κτη­σε τέσ­σε­ρα χρυσά με­τάλ­λια.

Μόλις το προη­γού­με­νο Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο, κέρ­δι­σες 4 πα­νελ­λή­νια πρω­τα­θλή­μα­τα στην πο­δη­λα­σία πί­στας. Θες να μας πεις τι έχεις κα­τα­φέ­ρεις έως τώρα;

«Έως τώρα έχω κερ­δί­σει 15 φα­νέ­λες, από τις οποί­ες 7 είναι από τις πα­νελ­λή­νιες ημέ­ρες νε­ο­λαί­ας και 8 από τα πα­νελ­λή­νια πρω­τα­θλή­μα­τα πί­στας. 4 στο περ­συ­νό με 3 νέα πα­νελ­λή­νια ρεκόρ και 4 στο φε­τι­νό πρω­τά­θλη­μα .Επί­σης έχω 1 αρ­γυ­ρό και 6 χάλ­κι­να  με­τάλ­λια σε πα­νελ­λή­νια πρω­τα­θλή­μα­τα πί­στας και δρό­μου καθώς και αρ­κε­τές νίκες σε το­πι­κά πρω­τα­θλή­μα­τα».

Σε ποια ηλι­κία ξε­κί­νη­σες να τρέ­χεις αγώ­νες και τι σου κέ­ντρι­σε το εν­δια­φέ­ρον ώστε να ασχο­λη­θείς με την πο­δη­λα­σία;

«Αγώ­νες ξε­κί­νη­σα να τρέχω στα 8 μου χρό­νια. Η αγάπη μου για το πο­δή­λα­το σαν παι­χνί­δι με έκανε να το δω και αθλη­τι­κά. Από τις πρώ­τες προ­πο­νή­σεις κα­τά­λα­βα πως αυτό ήταν που μου ται­ριά­ζει. Μου άρεσε ο τρό­πος της προ­πό­νη­σης και η ποι­κι­λία που υπάρ­χει σε αυτήν όπως πα­ρά­δειγ­μα ότι δεν βρί­σκε­σαι συ­νε­χό­με­να στον ίδιο χώρο. Αυτά και άλλα πολλά με κρά­τη­σαν στο άθλη­μα».

Γεν­νή­θη­κες και με­γά­λω­σες στη Ρόδο, ένα νησί με πα­ρά­δο­ση στην πο­δη­λα­σία. Πι­στεύ­εις ότι αυτό σου έδωσε με­γα­λύ­τε­ρες δυ­να­τό­τη­τες ή η από­στα­ση από την πρω­τεύ­ου­σα απο­τε­λεί ανα­σταλ­τι­κό πα­ρά­γο­ντα στην πο­δη­λα­τι­κή σου πο­ρεία;

«Νιώθω πολύ πε­ρή­φα­νη τόσο για το ότι γεν­νή­θη­κα στη Ρόδο όσο και για την πα­ρά­δο­σή της στο πο­δή­λα­το. Έχει  βγά­λει πολύ σπου­δαί­ους πο­δη­λά­τες και αυτό απο­τε­λεί κί­νη­τρο για εμάς που ασχο­λού­μα­στε με το άθλη­μα. Το νησί της Ρόδου πι­στεύω πως δεν απο­τε­λεί ανα­σταλ­τι­κό πα­ρά­γο­ντα αφού πλη­ροί όλες τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για άψογη προ­πό­νη­ση κάθε εί­δους. Ωστό­σο υπάρ­χουν δυ­σκο­λί­ες στη συμ­με­το­χή μας σε αγώ­νες έξω από αυτό καθώς η με­τα­κί­νη­σή μας κυ­ρί­ως  με τα πλοία είναι δύ­σκο­λη».

Οι γο­νείς σου πως δέ­χτη­καν το γε­γο­νός όταν τους είπες ότι θα ασχο­λη­θείς με την πο­δη­λα­σία και είδαν το εν­δια­φέ­ρον σου για το πο­δή­λα­το;

«Αρ­χι­κά οι γο­νείς μου ήταν αυτοί που με έβα­λαν στο άθλη­μα. Είδαν πως από τους πρώ­τους αγώ­νες είχα επι­τυ­χί­ες και λά­τρευα αυτό που έκανα. Έτσι στη συ­νέ­χεια δέ­χτη­καν την επι­λο­γή μου να ασχο­λη­θώ με αυτό σε πρω­τα­θλη­τι­κό επί­πε­δο καθώς είχα και έχω την από­λυ­τη στή­ρι­ξή τους. Ο γο­νείς μου είναι οι πρώ­τοι που μου δί­νουν κου­ρά­γιο να συ­νε­χί­σω και να προ­σπα­θώ όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο».

Εκτός των γο­νιών σου, υπάρ­χουν άλλοι που σε έχουν στη­ρί­ξει;

«Έχω την τύχη να είμαι στον Ρο­δή­λιο που προ­ε­δρεύ­ει ο κ. Γιάν­νης Πα­πα­στα­μα­τά­κης . Μου έχει προ­σφέ­ρει απί­στευ­τη στή­ρι­ξη. Χάρη σε αυτόν έχω συμ­με­τά­σχει σε πολ­λούς αγώ­νες που ίσως να μην είχα τη δυ­να­τό­τη­τα να το κάνω δια­φο­ρε­τι­κά. Με τη δυ­να­μι­κή του υπο­στή­ρι­ξη, δίνει τόσο σε εμένα όσο και στους υπό­λοι­πους αθλη­τές της ομά­δας, ελ­πί­δα, καθώς κάνει το κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό για την ομάδα  και την ανά­πτυ­ξη της πο­δη­λα­σί­ας στο νησί διορ­γα­νώ­νο­ντας μέχρι και διε­θνείς αγώ­νες υψη­λού επι­πέ­δου, δεί­χνο­ντάς μας πως υπάρ­χει μέλ­λον στο άθλη­μα. Μαζί με τον κ. Πα­πα­στα­μα­τά­κη με στη­ρί­ζουν πολύ οι προ­πο­νη­τές μου που είναι συ­νε­χώς δίπλα μου για εμένα και οι κο­ντι­νοί μου άν­θρω­ποι δί­νο­ντάς μου κυ­ρί­ως ψυ­χο­λο­γι­κή υπο­στή­ρι­ξη που είναι πολύ ση­μα­ντι­κό».

Πόσο εύ­κο­λα ή δύ­σκο­λα συν­δυά­ζε­ται η ενα­σχό­λη­σή σου με το πο­δή­λα­το και το σχο­λείο και πώς το έχεις κα­τα­φέ­ρει;

«Το να συν­δυά­σεις αυτά τα δυο μαζί και να πε­τύ­χεις ένα καλό απο­τέ­λε­σμα είναι πάρα πολύ δύ­σκο­λο. Η πο­δη­λα­σία είναι ένα δύ­σκο­λο και επί­πο­νο άθλη­μα και απαι­τεί πολ­λές ώρες προ­πό­νη­σης. Επί­σης δεν αφή­νει το πε­ρι­θώ­ριο να κά­νεις προ­πό­νη­ση όποια ώρα την ημέρα θέ­λεις όπως π.χ. βρα­δι­νές ώρες. Επο­μέ­νως το πε­ρι­θώ­ριο να ασχο­λη­θείς με το διά­βα­σμά σου είναι πε­ριο­ρι­σμέ­νο. Πέρα όμως από τον λίγο χρόνο που σου απο­μέ­νει, η κού­ρα­ση από τις προ­πο­νή­σεις είναι με­γά­λη και αυτό το κάνει ακόμα πιο δύ­σκο­λο. Εγώ προ­σπα­θώ όσο μπορώ να τηρώ ένα πρό­γραμ­μα και να μην αφήνω ώρες να περ­νούν χωρίς να κάνω τί­πο­τα. Αυτό όμως δεν γί­νε­ται πάντα γιατί κά­ποιες φορές χρειά­ζο­μαι λίγη ξε­κού­ρα­ση. Προ­σπα­θώ κά­ποια κενά στα δια­βά­σμα­τα μου που δη­μιουρ­γού­νται μέσα στην εβδο­μά­δα λόγω του χρό­νου ή της κού­ρα­σης να τα κα­λύ­ψω τα σαβ­βα­το­κύ­ρια­κα. Κάνω πάντα κου­ρά­γιο μέχρι να τε­λειώ­σει το σχο­λειό και να ξε­κου­ρα­στώ έχο­ντας το νου μου μόνο στο πο­δή­λα­το και έτσι τα κα­τα­φέρ­νω πολύ καλά και στα δύο».

Εκτός από την πο­δη­λα­σία έχεις άλλα χόμπι;

«Δυ­στυ­χώς δεν μου απο­μέ­νει και πολύς χρό­νος να ασχο­λη­θώ με άλλα χόμπι αν και θα το ήθελα».

Τι σου λένε οι συμ­μα­θη­τές και οι φίλοι σου για την ενα­σχό­λη­σή σου με την πο­δη­λα­σία;

«Είναι πολύ χα­ρού­με­νοι για αυτά που έχω κα­τα­φέ­ρει. Σε πολ­λούς φαί­νε­ται δύ­σκο­λο όλο αυτό που κάνω. Όμως με κα­τα­λα­βαί­νουν όταν δεν μπορώ να πη­γαί­νω σε εξό­δους μαζί τους και με στη­ρί­ζουν στην προ­σπά­θειά μου. Πι­στεύω ότι είμαι πολύ τυ­χε­ρή για αυτό».

Με τι θα ήθε­λες να ασχο­λη­θείς μετά το σχο­λείο;

«Μετά το σχο­λείο θέλω να ασχο­λη­θώ με τις σπου­δές μου και ταυ­τό­χρο­να να κάνω το κα­λύ­τε­ρο που μπορώ στην πο­δη­λα­σία και να φτάσω όσο πιο ψηλά μπορώ».

Έχεις κά­ποια αθλή­τρια ως πρό­τυ­πο;

«Το πρό­τυ­πό μου είναι η Laura Trott. Είναι μια πολύ σπου­δαία αθλή­τρια, ολυ­μπιο­νί­κης και πα­γκό­σμια πρω­τα­θλή­τρια που κάνει πάντα ωραί­ους και πολύ έξυ­πνους αγώ­νες. Πα­ρα­κο­λου­θώ τον τρόπο που τρέ­χει γιατί μα­θαί­νω πολλά. Τη θαυ­μά­ζω πολύ».

(Mbike.gr)