Ας τελειώνουμε κάποτε μ’ αυτό

Θα ανα­τε­θεί η καύση των νε­κρών και σε ιδιώ­τες, είπε προ­χθές ο αρ­μό­διος υπουρ­γός, σε μια ακόμη συ­ζή­τη­ση για το θέμα που μένει συ­ζή­τη­ση. Ας ανα­τε­θεί επι­τέ­λους κάπου να τε­λειώ­νου­με. Ακόμη κι αν η πο­λι­τεία έκανε -με με­γά­λη κα­θυ­στέ­ρη­ση- τα απα­ραί­τη­τα νο­μο­θε­τι­κά βή­μα­τα προς την κα­τεύ­θυν­ση της απο­τέ­φρω­σης, ο ενα­γκα­λι­σμός της με την Εκ­κλη­σία είναι τόσο σφι­χτός που δεν μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει στην υλο­ποί­η­ση των σχε­δί­ων της. Το ζή­τη­μα δεν είναι θε­ο­λο­γι­κό, μόνο. Είναι, κυ­ρί­ως, οι­κο­νο­μι­κό κι έχει να κάνει με τα εδώ και δε­κα­ε­τί­ες κυ­κλώ­μα­τα που εμπο­ρεύ­ο­νται το πιο ανε­λα­στι­κό αγαθό. Τον θά­να­το. Πάντα θα πε­θαί­νει κό­σμος, είναι η πιο σί­γου­ρη δου­λειά, όσον αφορά την πε­λα­τεία. Είναι πολλά τα λεφτά για να χα­θούν. Στην Ελ­λά­δα, κη­δεία κά­νεις από 2.000-3.000 ευρώ και πάνω. Η απο­τέ­φρω­ση στη Βουλ­γα­ρία  κο­στί­ζει κοντά στα 1500 ευρώ (Και τε­λεί­ται κα­νο­νι­κά η νε­κρώ­σι­μος ακο­λου­θία από χρι­στια­νούς ορ­θό­δο­ξους ιε­ρείς, στη Βουλ­γα­ρία. Πέρα από προ­σω­πι­κές ιστο­ρί­ες ή από θρη­σκευ­τι­κές αντι­λή­ψεις- οφεί­λου­με να ανοί­ξου­με όχι τη συ­ζή­τη­ση, αλλά αυτά τα ίδια τα κέ­ντρα απο­τέ­φρω­σης νε­κρών. Υ.Γ. Εκεί­νο που εξα­κο­λου­θεί να με τα­ρά­ζει και να με τρο­μά­ζει πε­ρισ­σό­τε­ρο από την πα­νί­σχυ­ρη «νε­κρι­κή μπίΕπε­ξερ­γα­σία λε­πτο­με­ρειώνζνα» είναι η εκτα­φή, μία απο­τρό­παια πρα­κτι­κή υπό τις ευ­λο­γί­ες της Εκ­κλη­σί­ας. Οποιος το έχει ζήσει για αγα­πη­μέ­να του πρό­σω­πα το ξέρει καλά! Ας μη μι­λή­σου­με για το ακόμη πιο ανα­τρι­χια­στι­κό χω­νευ­τή­ρι.