Απερρίφθησαν οι αιτήσεις αναστολής των πρωτοκόλλων διοικητικής αποβολής από δημοτικά καταστήματα

Με 8 απο­φά­σεις, που εξέ­δω­σε το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων, απορ­ρί­φθη­καν ισά­ριθ­μες αι­τή­σεις ανα­στο­λής πρω­το­κόλ­λων διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής μι­σθω­τών δη­μο­τι­κών κα­τα­στη­μά­των της Νέας Αγο­ράς, που εξέ­δω­σε ο Δήμος Ρόδου.

Οι μι­σθω­τές δια­τεί­νο­νται με­τα­ξύ άλλων, ότι τα πρω­τό­κολ­λα διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής, στη­ρί­ζο­νται σε πλάνη περί τα πράγ­μα­τα, αφού θε­ω­ρού­νται δήθεν αυ­θαί­ρε­τοι κά­το­χοι των μι­σθί­ων κα­τα­στη­μά­των, από 31-12-2015, ημε­ρο­μη­νία η οποία, θε­ω­ρεί­ται ως κα­τα­λη­κτι­κή για την υπο­γρα­φή της με­τα­ξύ των ίδιων και του Δήμου Ρόδου συμ­βα­τι­κής πα­ρά­τα­σης (τριε­τής) της μι­σθω­τι­κής σχέ­σης, ενώ  εξα­κο­λου­θούν μέχρι σή­με­ρα να είναι μι­σθω­τές, κα­τα­βάλ­λο­ντας ανελ­λι­πώς (με ρύθ­μι­ση των οφει­λών) τα μι­σθώ­μα­τα.

Υπο­στη­ρί­ζουν ότι η τε­λευ­ταία πα­ρά­τα­ση των μι­σθί­ων, έληξε στις 31-12-2012 και έκτο­τε ο Δήμος εξα­κο­λου­θεί να ει­σπράτ­τει τα μι­σθώ­μα­τα υπό τον πα­ρά­νο­μο χα­ρα­κτη­ρι­σμό τους  «απο­ζη­μί­ω­ση χρή­σης».

Προ­σθέ­τουν πα­ρα­πέ­ρα ότι η κα­το­χή τους στη­ρί­ζε­ται σε μι­σθω­τι­κή σχέση και κα­τα­βάλ­λουν για την μί­σθω­ση αυτή μη­νιαίο ενοί­κιο.

Οι αμ­φι­σβη­τή­σεις τους, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, έχουν σχέση με το θέμα της διάρ­κειας της μι­σθω­τι­κής πα­ρα­τά­σε­ως την οποία απο­φά­σι­σε το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο με την 383/2015 από­φα­ση του.

Επι­ση­μαί­νουν ακόμη ότι έχουν ρυθ­μί­σει τις λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές τους προς τον Δήμο Ρόδου.

Η δη­μο­τι­κή αρχή, εκ­προ­σω­πού­με­νη από τους νο­μι­κούς της συμ­βού­λους κ.κ. Θ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου και Μ. Στά­γκα αλλά και τον εντε­ταλ­μέ­νο σε θέ­μα­τα δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας κ. Δήμο Μου­τά­φη, υπο­στή­ρι­ξε ότι οι αι­τή­σεις ανα­στο­λής που ασκή­θη­καν είναι οι τρί­τες κατά σειρά που ασκού­νται από μι­σθω­τές κι ότι σε στά­διο ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων τόσο το πο­λι­τι­κό Δι­κα­στή­ριο, όσο και το Ανώ­τα­το Ακυ­ρω­τι­κό Διοι­κη­τι­κό Δι­κα­στή­ριο (ΣτΕ) έχουν απο­φαν­θεί για την εκ του νόμου άλ­λω­στε τεκ­μη­ρί­ω­ση της νο­μι­μό­τη­τας της υπ’αρ. 383/2015 από­φα­σης του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του Δήμου Ρόδου.

Υπο­στή­ρι­ξε ακόμη ότι η εξου­σιο­δό­τη­ση του δη­μάρ­χου για την έκ­δο­ση του πρω­το­κόλ­λου είναι ρητή εκ του νόμου και δεν απαι­τεί­ται ούτε προ­βλέ­πε­ται και άλλη εξου­σιο­δό­τη­ση από το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ακόμη ότι οι μι­σθω­τές συ­νο­μο­λο­γούν ότι στις 31-12-2012 έλη­ξαν οι μι­σθώ­σεις τους κι ότι πα­ρα­μέ­νουν στο μί­σθιο χωρίς έν­νο­μη σχέση, ενώ υπο­στή­ρι­ξε ότι το ύψος των μι­σθω­μά­των που οφεί­λο­νται είναι δυ­σθε­ώ­ρη­το.

Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με τις απο­φά­σεις του έκρι­νε ότι δεν πι­θα­νο­λο­γεί­ται η ευ­δο­κί­μη­ση των λόγων ανα­κο­πής που άσκη­σαν οι μι­σθω­τές και έκρι­νε ότι οι μι­σθω­τές τυγ­χά­νουν αυ­θαί­ρε­τοι κά­το­χοι των ακι­νή­των και δεν αντα­πο­κρί­θη­καν αν και προ­σκλή­θη­καν προς τούτο στην υπο­γρα­φή νέων συμ­βά­σε­ων.

Στο με­τα­ξύ σε επί­πε­δο Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου εκ­δό­θη­κε και η πρώτη από­φα­ση επί ανα­κο­πής που ασκή­θη­κε, που πράγ­μα­τι δεν ευ­δο­κί­μη­σε καθώς το δι­κα­στή­ριο  έκρι­νε ότι η επί­δο­ση έγινε λαν­θα­σμέ­να στον Δήμο Ρόδου, ενώ έπρε­πε να επι­δο­θεί ατο­μι­κά στον δή­μαρ­χο Ρόδου.