Εκτός των ορίων του νόμου η διακοπή του διαγωνισμού για τη Μαρίνα Μανδρακίου

“Κόλαφο” για τις διαδικασίες που ακολουθούν η ΚΒ’ Εφορεία Αρχαιοτήτων και ο γενικός γραμματέας της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου κ Βασ. Μπρακουμάτσος προκειμένου να πετύχουν τη διακοπή της διαδικασίας του διαγωνισμού για τη σύναψη σύμβασης παραχώρησης για χρήση και εκμετάλλευση του τουριστικού λιμένα Μανδρακίου Ρόδου αποτελούν τα διαλαμβανόμενα σε γνωμοδότηση και επιστολή του νομικού συμβούλου του Λιμενικού Ταμείου κ Παν. Παρασκευά προς τον δήμαρχο Ροδίων κ Χ. Χατζηευθυμίου.
Στην επιστολή του κ. Παρασκευά αναφέρονται τα εξής:
«Σχετικά με το υπ’ αριθμ. πρωτ. 9291/7-12-2010 έγγραφο της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου σας γνωρίζουμε τα εξής:
1.Το έγγραφο αυτό δεν αποτελεί διοικητική πράξη, δηλαδή δεν θέτει κανόνες δικαίου, αλλά αποτελεί έγγραφο παροτρύνσεως σε αποχή από ενέργεια («παρακαλούμε κ.λ.π.). Επομένως δεν έχουμε υποχρέωση να συμμορφωθούμε με το περιεχόμενό του.
2.Αναφέρει τελείως άστοχα το έγγραφο της Κ.Β. Εφορείας ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΛΑΣΙΚΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ και δεν καταλαβαίνω γιατί αναγράφεται αυτό το έγγραφο. Το έγγραφο αυτό αποτελούσε την επιθυμία κάποιας υπαλλήλου, αυτής της Υπηρεσίας και δεν αποτελούσε και αυτό διοικητική πράξη, δεν έθετε κανόνες δικαίου και δεν δημιούργησε υποχρεώσεις για πράξη ή παράλειψη.
3. Από απόψεως περιεχομένου το τελευταίο έγγραφο είναι προδήλως λανθασμένο, όπως αυτό προκύπτει από την από 15-5-2010 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΜΟΥ, την οποία ήδη υπέβαλα υπηρεσιακώς.
4. Από απόψεως δυνατότητας προσφυγής. Η γνώμη μου είναι, διότι υπάρχουν και αντίθετες γνώμες, ότι το επίδικο έγγραφο δεν είναι δεκτικό προβολής στην Ειδική Επιτροπή του άρθρου 152 ΚΔΚ. Αυτό διότι σύμφωνα με το άρθρο 151 του ιδίου Κώδικα, δεν προσβάλλεται οποιοδήποτε έγγραφο ενώπιον του ΓΓ παρά μόνο αυτά που εκδίδονται σύμφωνα με τα άρθρα 149 και 150 αυτού.
5. Αν υποθέσουμε ότι κάνω λάθος στην τελευταία παρ. και ότι το έγγραφο αυτό μπορεί να προσβληθεί ενώπιον του ΓΓ, η δέσμευση αυτή θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι ισχύει μέχρι την έκδοση αποφάσεως από την Ειδική Επιτροπή του άρθρου 152. Ούτε η συνεδρίαση της Επιτροπής θα προλάβει να γίνει πριν την Πρωτοχρονιά, ούτε η έκδοση αποφάσεως.
6. Εκτός αν ακολουθήσουμε την οδό που ήδη υπέδειξα στην παρ. 1 της παρούσας, δηλαδή να προχωρήσουμε στη διαδικασία του διαγωνισμού, αγνοώντας το έγγραφο, κάτι που δε συμβουλεύω.
7. Δεν μπορούμε, όμως να αγνοήσουμε το άρθρο 93 παρ. 6 του ΔΚΚ, το οποίο απαγορεύει τη λήψη αποφάσεως ένα μήνα πριν τη διενέργεια εκλογών και μέχρι την εγκατάσταση των νέων δημοτικών αρχών, παρά μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης. Τέτοια ανάγκη ασφαλώς δεν συντρέχει.
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ
Τέθηκαν υπόψη μου τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά
Το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Νότιας Δωδεκανήσου (ΔΛΤΝΔ) έχει προβεί σε «διαγωνισμό για τη σύναψη παραχωρήσεως για τη χρήση και εκμετάλλευση του ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ ΛΙΜΕΝΑ ΜΑΝΔΡΑΚΙΟΥ ΡΟΔΟΥ».
Το ερώτημα που μου ετέθη είναι αν για την ολοκλήρωση της συμβάσεως παραχωρήσεως, ήτοι για την κατακύρωση και παραχώρηση της χρήσεως στον «φορέα διαχειρίσεως» ο οποίος θα αναδειχθεί από τον διαγωνισμό απαιτείται η έγκριση ή σύμφωνη γνώμη ή οτιδήποτε παρόμοιο, από τις δημόσιες υπηρεσίες.
Η απάντησή μου έχει ως ακολούθως.
Η παραχώρηση της χρήσεως ενός ακινήτου αποτελεί κατά την ορθή γνώμη απλή υλική πράξη, που έχει ως αιτία κάποια ενοχική συνήθως σύμβαση (βλ. υπογράφοντος Παν. Παρασκευά, Πρακτική Εμπορικών Μισθώσεων, 2000, σελ. 186, Ε Δακορώνια, Υπομίσθωση πράγματος, 1994, σελ. 26, Χ Παπαδάκη, Αγωγές Απόδοσης Μισθίου, 2006, σελ/ 608, αρ. 2136).
Η παραχώρηση χρήσεως δεν συνιστά ούτε εργασία ή δραστηριότητα, επομένως δεν απαιτείται η άδεια οιασδήποτε αρχής,π.χ. πολεοδομικής, Αρχαιολογικής Υπηρεσίας κ.λ.π.
Η διεξαγωγή του διαγωνισμού και η ολοκλήρωση του, συνιστά αναμφίβολα παραχώρηση χρήσεως, δηλαδή απλή υλική πράξη και όχι εργασία ή δραστηριότητα.
Σύμφωνα με τα ανωτέρω, καμία αρχή, ακόμη και από πείσμα , δεν μπορεί να παρακωλύσει τον διαγωνισμό.
Οι διάφορες αρχές αποκτούν αρμοδιότητα μετά την εγκατάσταση του αναδόχου στο έργο και μάλιστα εφόσον αυτός προβαίνει σε εργασίες ή δραστηριότητες.
Στην αντίθετη περίπτωση, εάν δηλαδή κάποια αρχή παρακωλύσει με οποιοδήποτε τρόπο τον διαγωνισμό, οι αρμόδιοι θα έχουν αστικές και ποινικές ευθύνες, εκτός του ότι τυχόν παρακώλυση του διαγωνισμού δεν θα έχει έννομες συνέπειες.