Νέο «κύμα» μικρών ξενοδοχείων

Μια από­φα­ση που μπο­ρεί να οδη­γή­σει σε «κύμα» με­τα­τρο­πών κα­τοι­κιών και άλλων κτι­ρί­ων σε ξε­νο­δο­χεία/ενοι­κια­ζό­με­να μι­κρής κα­τη­γο­ρί­ας έλαβε το αρ­μό­διο υπουρ­γείο. Κα­ταρ­γώ­ντας έναν πε­ριο­ρι­σμό του 1986, απε­λευ­θε­ρώ­νει τη δη­μιουρ­γία ξε­νο­δο­χεί­ων και ενοι­κια­ζό­με­νων δω­μα­τί­ων έως γ΄ κα­τη­γο­ρί­ας σε πε­ριο­χές όπου αυτό είχε απα­γο­ρευ­θεί, λόγω της με­γά­λης του­ρι­στι­κής τους ανά­πτυ­ξης. Η από­φα­ση επη­ρε­ά­ζει πε­ριο­χές της Σα­ντο­ρί­νης, της Κρή­της, της Ρόδου, της Κω, της Μυ­κό­νου, της Πάρου, της Χαλ­κι­δι­κής, της Κέρ­κυ­ρας, τα νησιά του Αρ­γο­σα­ρω­νι­κού, τους Δελ­φούς, την Αρά­χω­βα και το Ναύ­πλιο.

Από το 1955 έως το 1981 η πο­λι­τεία θέ­σπι­σε οκτώ νό­μους με οι­κο­νο­μι­κά κί­νη­τρα για την ανά­πτυ­ξη της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. Ως απο­τέ­λε­σμα, στις αρχές της δε­κα­ε­τί­ας του ’80 τα πρώτα ση­μά­δια κο­ρε­σμού ήταν ήδη εμ­φα­νή σε πολλά ση­μεία της χώρας, με κύριο πρό­βλη­μα τη δια­σπο­ρά πολ­λών μι­κρών μο­νά­δων σε εκτός σχε­δί­ου πε­ριο­χές. Ετσι το 1986 το υπουρ­γείο Εθνι­κής Οι­κο­νο­μί­ας (που ήταν αρ­μό­διο για θέ­μα­τα του­ρι­σμού) πήρε τη γεν­ναία για την εποχή από­φα­ση να «βάλει φρένο». Ορισε 85 πε­ριο­χές (το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος στην Ατ­τι­κή) ως κο­ρε­σμέ­νες, όπου απα­γό­ρευ­σε υπό κά­ποιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις τη δη­μιουρ­γία νέων ξε­νο­δο­χεια­κών μο­νά­δων. Και ακόμα 76 έως «πε­ριο­χές ελέγ­χου του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης», όπου επι­τρε­πό­ταν η δη­μιουρ­γία μόνο υψη­λής ποιό­τη­τας κα­τα­λυ­μά­των (ξε­νο­δο­χεία άνω των 4 αστέ­ρων, ενοι­κια­ζό­με­να α΄ κα­τη­γο­ρί­ας). Στό­χος ήταν να ανα­βαθ­μι­στεί το του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν στις «ναυαρ­χί­δες» του του­ρι­σμού της πε­ριό­δου εκεί­νης.

Οι πε­ριο­ρι­σμοί απέ­δω­σαν και έτσι δια­τη­ρή­θη­καν για αρ­κε­τά χρό­νια. Στις αρχές της προη­γού­με­νης δε­κα­ε­τί­ας άρ­χι­σαν να κα­ταρ­γού­νται οι «κο­ρε­σμέ­νες» πε­ριο­χές ενό­ψει των ανα­γκών των Ολυ­μπια­κών Αγώ­νων, μέχρι που το 2005 ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός κα­ταρ­γή­θη­κε εντε­λώς. Οι «πε­ριο­χές ελέγ­χου του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης» όμως πα­ρέ­μει­ναν ως είχαν. Τα τε­λευ­ταία χρό­νια, το Ξε­νο­δο­χεια­κό Επι­με­λη­τή­ριο Ελ­λά­δας (ΞΕΕ) και άλλοι του­ρι­στι­κοί φο­ρείς ζη­τού­σαν την άρση του πε­ριο­ρι­σμού ως προς τα υφι­στά­με­να ξε­νο­δο­χεία, καθώς είχε μια ση­μα­ντι­κή πα­ρε­νέρ­γεια: «μπλό­κα­ρε» τις ανα­βαθ­μί­σεις των χα­μη­λής κα­τη­γο­ρί­ας κα­τα­λυ­μά­των. Ετσι ένας ιδιο­κτή­της που ήθελε να ανα­βαθ­μί­σει το ξε­νο­δο­χείο του έπρε­πε υπο­χρε­ω­τι­κά να προ­χω­ρή­σει σε μια με­γά­λη επέν­δυ­ση που εν­δε­χο­μέ­νως δεν μπο­ρού­σε να αντέ­ξει. Ή, στην αντί­θε­τη πε­ρί­πτω­ση, εκεί­νοι που είχαν προ­χω­ρή­σει στην επέν­δυ­ση, να μην μπο­ρούν να «ανέ­βουν κα­τη­γο­ρία».

Με πρό­σφα­τη από­φα­σή της, λοι­πόν, η αναπλ. υπουρ­γός για θέ­μα­τα Του­ρι­σμού Ελενα Κου­ντου­ρά κα­τήρ­γη­σε τις «πε­ριο­χές ελέγ­χου του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης» ως «πα­ρω­χη­μέ­νες» και «ασύμ­βα­τες με τη σύγ­χρο­νη του­ρι­στι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα». Με τον τρόπο αυτό λύ­νε­ται μεν το πρό­βλη­μα των υφι­στα­μέ­νων του­ρι­στι­κών μο­νά­δων. Ομως ταυ­τό­χρο­να απε­λευ­θε­ρώ­θη­κε η δη­μιουρ­γία μι­κρών (λίγων αστέ­ρων) του­ρι­στι­κών μο­νά­δων στις πε­ριο­χές όπου απα­γο­ρευό­ταν: λ.χ. σε όλη τη Μύ­κο­νο και τη Σκιά­θο, στο Κα­μά­ρι και την Πε­ρίσ­σα στη Σα­ντο­ρί­νη, σε με­γά­λο μέρος της Βό­ρειας Κέρ­κυ­ρας, στο Ναύ­πλιο, την Αρά­χω­βα και τους Δελ­φούς. «Η διά­τα­ξη αυτή σε μια πε­ρί­ο­δο που κύ­ριος στό­χος μας είναι η ποιο­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση του του­ρι­σμού θα απο­βεί κα­τα­στρο­φι­κή, καθώς θα “φυ­τρώ­σει” τε­ρά­στιος αριθ­μός μο­νά­δων λίγων αστέ­ρων σε πε­ριο­χές “πνιγ­μέ­νες” στον του­ρι­σμό», σχο­λιά­ζει μέλος του ΞΕΕ, που προ­τι­μά­ει να δια­τη­ρή­σει την ανω­νυ­μία του. Η «Κ» ζή­τη­σε την άποψη της κ. Κου­ντου­ρά, η οποία όμως, σύμ­φω­να με συ­νερ­γά­τες της, δεν μπο­ρού­σε να αντα­πο­κρι­θεί λόγω φόρ­του ερ­γα­σί­ας.