Πουλάνε τα σπίτια τους για να πληρώσουν την εφορία: «Χάθηκαν 157 χιλιάδες» ακίνητα

Η δρα­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση της κτη­μα­τα­γο­ράς των τε­λευ­ταί­ων ετών απο­τυ­πώ­νε­ται στα στοι­χει­ία που δεί­χνουν ότι 157.000 σπί­τια «χά­θη­καν» μέσα στην κρίση.

Που­λή­θη­καν για την αντι­με­τώ­πι­ση φο­ρο­λο­γι­κών και δα­νεια­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων ενώ ση­μα­ντι­κή υπο­χώ­ρη­ση της ιδιο­κα­τοί­κη­σης κα­τα­γρά­φουν δύο με­λέ­τες καθώς και απί­στευ­τη βου­τιά 80% στις γο­νι­κές πα­ρο­χές

Σύμ­φω­να με το Εθνος, που­λά­νε τα ακί­νη­τα που έχουν στην κα­το­χή τους οι Ελ­λη­νες για να ζή­σουν, να πλη­ρώ­σουν την Εφο­ρία, αλλά και για να απαλ­λα­γούν από τους φό­ρους.

Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι το πο­σο­στό ιδιο­κα­τοί­κη­σης στην Ελ­λά­δα έχει υπο­χω­ρή­σει σή­με­ρα στο 74%, από 77,2% που ήταν το 2010, όπως δεί­χνουν τα τε­λευ­ταία στοι­χεία. Αυτό ση­μαί­νει ότι 157 χι­λιά­δες νοι­κο­κυ­ριά πού­λη­σαν ακόμα και το σπίτι τους για να τα βγά­λουν πέρα.

Εντυ­πω­σια­κό είναι το γε­γο­νός ότι σύμ­φω­να με πρό­σφα­τη έρευ­να, οι Ελ­λη­νες δεν κά­νουν πλέον συμ­βό­λαια γο­νι­κών πα­ρο­χών ή κλη­ρο­νο­μιών ενώ υπάρ­χουν πολ­λοί που επι­λέ­γουν την απο­ποί­η­ση πε­ριου­σί­ας καθώς δεν θέ­λουν να έχουν ακί­νη­τα που είναι πλή­ρως απα­ξιω­μέ­να και ταυ­τό­χρο­να επι­βα­ρύ­νο­νται με υψη­λό­τα­τους φό­ρους.

«Είναι ξε­κά­θα­ρο πλέον ότι ο γο­νέ­ας δεν τολμά να με­τα­βι­βά­σει κά­ποιο ακί­νη­το στο παιδί ή τον συγ­γε­νή του. Αντί­θε­τα προ­τι­μά να αφή­σει στους δια­δό­χους του την επι­λο­γή της απο­ποί­η­σης της κλη­ρο­νο­μιάς, ώστε να δια­σφα­λι­στούν όχι μόνον από τυχόν γνω­στές ή άγνω­στες διεκ­δι­κή­σεις του δη­μο­σί­ου ή τρί­των, αλλά και από τα απρό­βλε­πτα και αβά­στα­χτα βάρη μίας ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας», το­νί­ζει ο ΣΕΒ, ση­μειώ­νο­ντας ότι για τις απο­ποι­ή­σεις δεν υπάρ­χουν στα­τι­στι­κά στοι­χεία, αλλά πλέον απο­τε­λούν σχε­δόν απα­ραί­τη­τη συ­μπλή­ρω­μα του κάθε πι­στο­ποι­η­τι­κού θα­νά­του.

Το πα­ρά­δο­ξο είναι ότι η απα­ξία των ακι­νή­των ζη­μιώ­νει και το ίδιο το κρά­τος. Ο λόγος είναι ότι η λύση που έχει βρε­θεί με­τα­κυ­λί­ει την απώ­λεια φο­ρο­λο­γι­κών εσό­δων από την υγιή οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα στην επι­βά­ρυν­ση της κα­το­χής ακι­νή­των, χωρίς να λαμ­βά­νε­ται υπόψη η φο­ρο­δο­τι­κή ικα­νό­τη­τα νοι­κο­κυ­ριών και επι­χει­ρή­σε­ων.

Ετσι τα έσοδα του κρά­τους από φό­ρους με­τα­βί­βα­σης, υπε­ρα­ξί­ας ακι­νή­των κ.λπ. έχουν υπο­χω­ρή­σει πα­ράλ­λη­λα με την υπο­χώ­ρη­ση των τιμών και των συ­ναλ­λα­γών. Τα σχε­τι­κά έσοδα έχουν πέσει πολύ κάτω από τα 500-700 εκατ. ευρώ, που εκι­νού­ντο ακόμα και τις επο­χές που οι αντι­κει­με­νι­κές αξίες ήταν στο 1/3 των αγο­ραί­ων. Τότε στην πράξη το 11% του φόρου με­τα­βί­βα­σης με­τα­τρε­πό­ταν σε ένα 3%-4%, αλλά τα έσοδα ήταν δε­κα­πλά­σια, φθά­νο­ντας στο 1,1 δισ. ευρώ το 2007.

Ημε­ρη­σία