Λιονταρόψαρα: Ο νέος φόβος και τρόμος της Μεσογείου-Εθεάθη από δύτες στα νερά της Ρόδου.

Ο ερευ­νη­τής Δη­μή­τρης Κλεί­του του Ερ­γα­στη­ρί­ου Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών Ερευ­νών στη Λε­με­σό και ο κα­θη­γη­τής Τζέι­σον Χολ Σπέν­σερ της Σχο­λής Θα­λασ­σί­ων Επι­στη­μών του Πα­νε­πι­στη­μί­ου του Πλί­μουθ, που έκα­ναν τη σχε­τι­κή δη­μο­σί­ευ­ση στο πε­ριο­δι­κό θα­λάσ­σιας βιο­λο­γί­ας “Marine Biodiversity Records”, ανα­φέ­ρουν ότι, με βάση ανα­φο­ρές από ψα­ρά­δες και δύτες, μέσα σε διά­στη­μα ενός μόνο έτους το λιο­ντα­ρό­ψα­ρο-ει­σβο­λέ­ας έχει «κα­τα­κτή­σει» σχε­δόν όλη τη νότια ακτή της Κύ­πρου από τη Λε­με­σό έως τον Πρω­τα­ρά.

Μέχρι τώρα έχουν εντο­πι­σθεί στην Κύπρο πε­ρί­που 20 λιο­ντα­ρό­ψα­ρα, με­ρι­κές φορές σε ζεύγη, ενώ έχουν θε­α­θεί και στα νερά της νό­τιας Τουρ­κί­ας. Η επέ­κτα­σή τους όλο και βο­ρειό­τε­ρα, προς το Αι­γαίο, θε­ω­ρεί­ται θέμα χρό­νου, στο βαθμό που τα νερά έχουν αυ­ξη­μέ­νη θερ­μο­κρα­σία. Ανα­κοί­νω­ση είχε εκ­δώ­σει προ μηνών το Ελ­λη­νι­κό Κέ­ντρο Θα­λάσ­σιων Ερευ­νών (ΕΛ­ΚΕ­ΘΕ) ότι το εν λόγω ψάρι ήδη εθε­ά­θη από δύτες στα νερά της Ρόδου.

Το δη­λη­τη­ριώ­δες λιο­ντα­ρό­ψα­ρο (Pterois miles) τρέ­φε­ται με μια ποι­κι­λία άλλων ψα­ριών και θα­λάσ­σιων ορ­γα­νι­σμών. Γεννά κάθε τέσ­σε­ρις μέρες, καθ’ όλο το έτος, πα­ρά­γο­ντας πε­ρί­που δύο εκα­τομ­μύ­ρια αυγά ετη­σί­ως, τα οποία πα­ρα­σύ­ρο­νται από τα θα­λάσ­σια ρεύ­μα­τα σε με­γά­λες απο­στά­σεις, πράγ­μα που βοηθά την εξά­πλω­ση του εί­δους του.

Τα αγκά­θια του είναι άκρως δη­λη­τη­ριώ­δη και εν δυ­νά­μει θα­να­τη­φό­ρα για όποιον τρυ­πη­θεί από αυτά – άλλο ψάρι ή άν­θρω­πο. Αν κα­νείς τσι­μπη­θεί, πρέ­πει αμέ­σως να πάει σε για­τρό, γιατί μπο­ρεί να εκ­δη­λώ­σει σο­βα­ρή αλ­λερ­γι­κή αντί­δρα­ση.

Η τα­χεία ανα­πα­ρα­γω­γή και ανά­πτυ­ξή του και τα το­ξι­κά αγκά­θια του απο­τε­λούν τα «όπλα» με τα οποία το επί­βο­φο λιο­ντα­ρό­ψα­ρο κα­τα­κτά συ­νε­χώς νέες πε­ριο­χές, μειώ­νο­ντας τη βιο­ποι­κι­λό­τη­τα των οι­κο­συ­στη­μά­των, μια εξέ­λι­ξη με σο­βα­ρές βιο­λο­γι­κές και κοι­νω­νι­κο-οι­κο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις.

Οι ερευ­νη­τές επε­σή­μα­ναν την ανά­γκη να δο­θούν κί­νη­τρα, ώστε να κυ­νη­γη­θεί το λιο­ντα­ρό­ψα­ρο από ψα­ρά­δες και ψα­ρο­ντου­φε­κά­δες (κάτι που έγινε με επι­τυ­χία στα ρηχά νερά της Κα­ραϊ­βι­κής), καθώς επί­σης, σε αντι­στάθ­μι­σμα, να αυ­ξη­θούν οι πλη­θυ­σμοί άλλων ψα­ριών, όπως ο ροφός, που κυ­νη­γούν τα λιο­ντα­ρό­ψα­ρα.

Το λιο­ντα­ρό­ψα­ρο προ­έρ­χε­ται από τον Ιν­δι­κό Ωκε­α­νό και στη Με­σό­γειο έγινε αντι­λη­πτό για πρώτη φορά το 1991, στον Κόλπο της Χάι­φας του Ισ­ρα­ήλ. Παρά τους κιν­δύ­νους πά­ντως, το ψάρι αυτό, μετά από προ­σε­κτι­κό κα­θά­ρι­σμα, τρώ­γε­ται και είναι μά­λι­στα νό­στι­μο.

news247.gr