Οδικός χάρτης μεταρρυθμίσεων από τον Κ. Μητσοτάκη

Το αφή­γη­μά του για να πε­ρά­σει η χώρα στη «μετά λαϊ­κι­σμό» εποχή, μέσα από μια «νέα συμ­φω­νία» ει­λι­κρί­νειας με την κοι­νω­νία και την Ευ­ρώ­πη, πα­ρου­σί­α­σε από το βήμα του συ­νε­δρί­ου του Economist ο Κυρ. Μη­τσο­τά­κης. Ταυ­τό­χρο­να, ο πρό­ε­δρος της Ν.Δ. απηύ­θυ­νε προ­σκλη­τή­ριο στη με­σαία τάξη, τόσο σε όσους στρά­φη­καν σε λαϊ­κί­στι­κους δρό­μους όσο και στους πο­λι­τι­κά ανέ­στιους που ανέ­βα­σαν τα πο­σο­στά της απο­χής στις προη­γού­με­νες εκλο­γές.

Σε μια πα­ρέμ­βα­ση με σαφές φι­λο­ευ­ρω­παϊ­κό και φι­λο­με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κό πρό­ση­μο, ο κ. Μη­τσο­τά­κης χρη­σι­μο­ποί­η­σε το ση­με­ρι­νό κρί­σι­μο βρε­τα­νι­κό δη­μο­ψή­φι­σμα ως όχημα για να ανα­φερ­θεί στις ευ­θύ­νες της Ευ­ρώ­πης για την απώ­λεια της επα­φής με τη με­σαία τάξη, η οποία αφέ­θη­κε ως βορά στη δη­μα­γω­γία και τον λαϊ­κι­σμό. Μά­λι­στα, χρη­σι­μο­ποί­η­σε τη δια­κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ως πα­ρά­δειγ­μα του πόσο έδα­φος μπο­ρεί να κερ­δί­σει ο λαϊ­κι­σμός. Ση­μεί­ω­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά: «Στην πα­τρί­δα μας, το κύμα λαϊ­κι­σμού που εκ­με­ταλ­λεύ­θη­κε την εύ­λο­γη επι­φυ­λα­κτι­κό­τη­τα των πο­λι­τών απέ­να­ντι στην Ευ­ρώ­πη, έγινε από κί­νη­μα δια­μαρ­τυ­ρί­ας πο­λι­τι­κή δύ­να­μη που δια­χει­ρί­ζε­ται την εξου­σία. Εμείς εδώ ζή­σα­με πρώ­τοι και από πρώτο χέρι τον τυ­χο­διω­κτι­σμό και την ανευ­θυ­νό­τη­τα ενός λαϊ­κί­στι­κου και αντιευ­ρω­παϊ­κού μορ­φώ­μα­τος που θρυμ­μά­τι­σε την εύ­θραυ­στη στα­θε­ρό­τη­τα που εί­χα­με πε­τύ­χει μέχρι τότε. Ο λο­γα­ρια­σμός που πλη­ρώ­νου­με σή­με­ρα, είναι ο λο­γα­ρια­σμός ενός πο­δη­λά­τη που στα­μά­τη­σε να πο­δη­λα­τεί στον ανή­φο­ρο».

Ταυ­τό­χρο­να, έκανε άνοιγ­μα προς τον με­σαίο χώρο και κυ­ρί­ως προς τους εκ­προ­σώ­πους της με­σαί­ας τάξης που απέρ­ρι­ψαν τα πα­ρα­δο­σια­κά κόμ­μα­τα και στρά­φη­καν στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ μόνο για να δια­ψευ­στούν, αλλά και προς όσους αι­σθά­νο­νται απο­ξε­νω­μέ­νοι από τα κόμ­μα­τα, στα «εκα­τομ­μύ­ρια συ­μπο­λι­τών μας που απεί­χαν από τις εκλο­γές αφή­νο­ντας τους υπό­λοι­πους να απο­φα­σί­ζουν». Το στοί­χη­μα, κα­τέ­λη­ξε, θα κερ­δη­θεί εφό­σον η Ν.Δ. είναι «τεκ­μη­ριω­μέ­νη στις εξαγ­γε­λί­ες της και απο­τε­λε­σμα­τι­κή στις πρά­ξεις της».

Αιχ­μές, πά­ντως, άφησε ο κ. Μη­τσο­τά­κης και για τους εταί­ρους και δα­νει­στές για το μείγ­μα δη­μο­σιο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής στο οποίο συ­νο­μο­λό­γη­σαν και το οποίο βα­σί­ζε­ται στην αύ­ξη­ση των φόρων. Ενώ εξέ­φρα­σε την πε­ποί­θη­ση ότι η ολο­κλή­ρω­ση της αξιο­λό­γη­σης είναι «μια μα­νού­βρα της κυ­βέρ­νη­σης για την πα­ρα­μο­νή στην εξου­σία» και δεν θα φέρει καλά νέα για την οι­κο­νο­μία.

Ψέ­γο­ντας τον πρω­θυ­πουρ­γό ότι στην πα­ρου­σί­α­ση του σχε­δί­ου για την ανά­πτυ­ξη δεν ανα­φέρ­θη­κε ούτε μία φορά «στη δύ­να­μη των επι­χει­ρή­σε­ων να δη­μιουρ­γούν θέ­σεις ερ­γα­σί­ας», ο πρό­ε­δρος της Ν.Δ. υπο­γράμ­μι­σε ότι μέ­λη­μά του είναι η δη­μιουρ­γία πλού­του και όχι «η μοι­ρα­σιά της φτώ­χειας», ενώ πα­ρου­σί­α­σε τα βα­σι­κά ση­μεία του «συμ­βο­λαί­ου ει­λι­κρί­νειας» με την κοι­νω­νία και την Ευ­ρώ­πη για ένα μείγ­μα πο­λι­τι­κής που θα πε­τύ­χει ετή­σια ανά­πτυ­ξη της τά­ξε­ως του 4%, χα­μη­λό­τε­ρα πλε­ο­νά­σμα­τα και θα βα­σι­στεί στην ενί­σχυ­ση της ρευ­στό­τη­τας της οι­κο­νο­μί­ας, στην εφαρ­μο­γή τολ­μη­ρών διαρ­θρω­τι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων και σε μια «λε­λο­γι­σμέ­νη πα­ρέμ­βα­ση στο χρέος». Επα­νέ­λα­βε την πρό­τα­ση για πλε­ο­νά­σμα­τα της τά­ξε­ως του 2%, επι­χει­ρη­μα­το­λο­γώ­ντας ότι θα δώσει τη δυ­να­τό­τη­τα απο­κλι­μά­κω­σης των φο­ρο­λο­γι­κών συ­ντε­λε­στών και άρα θα έχει πολ­λα­πλα­σια­στι­κό απο­τέ­λε­σμα στο ΑΕΠ.

«Η κοι­νω­νία είναι υπο­ψια­σμέ­νη»

Την πρό­θε­σή του να μη συ­ναι­νέ­σει στην προ­σχη­μα­τι­κή κυ­βερ­νη­τι­κή προ­σπά­θεια αλ­λα­γής του εκλο­γι­κού νόμου, λίγες ώρες πριν από το απο­ψι­νό του τετ α τετ με τον Αλέξη Τσί­πρα στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου, επα­νέ­λα­βε ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης από το βήμα του Economist. Φω­το­γρα­φί­ζο­ντας τις στο­χεύ­σεις της κυ­βέρ­νη­σης και του πρω­θυ­πουρ­γού, ο πρό­ε­δρος της Ν.Δ. τό­νι­σε ότι οι θε­σμι­κές πα­ρεμ­βά­σεις δεν πρέ­πει να γί­νο­νται αντι­κεί­με­νο εκ­με­τάλ­λευ­σης για την επί­τευ­ξη «εφή­με­ρων κομ­μα­τι­κών κερ­δών». Προϊ­δε­ά­ζο­ντας μά­λι­στα για τη γραμ­μή που θα ακο­λου­θή­σει στο ρα­ντε­βού του με τον πρω­θυ­πουρ­γό, απηύ­θυ­νε μή­νυ­μα ότι «η κοι­νω­νία είναι πολύ υπο­ψια­σμέ­νη και μπο­ρεί να δια­γνώ­σει αμέ­σως τα πραγ­μα­τι­κά κί­νη­τρα πίσω από τέ­τοιες πρω­το­βου­λί­ες». Ο κ. Μη­τσο­τά­κης, ο οποί­ος εκ των προ­τέ­ρων έχει δια­μη­νύ­σει ότι δεν προ­σέρ­χε­ται στη ση­με­ρι­νή συ­νά­ντη­ση για να συ­ζη­τή­σει αλ­λα­γές στον εκλο­γι­κό νόμο, αλλά μόνο τις προ­τά­σεις του για τη συ­νταγ­μα­τι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση –για την ανά­γκη της οποί­ας είχε μι­λή­σει ήδη από τον πε­ρα­σμέ­νο Ια­νουά­ριο– υπο­γράμ­μι­σε την ανά­γκη να απο­κα­τα­στα­θεί η σχέση εμπι­στο­σύ­νης με τους πο­λί­τες. «Και αυτή κερ­δί­ζε­ται μόνο αν οι πο­λι­τι­κοί μι­λή­σουν τη γλώσ­σα της αλή­θειας, αντί να κα­τα­φεύ­γουν σε δήθεν θε­σμι­κές πα­ρεμ­βά­σεις που μόνο σκοπό έχουν τη δια­χεί­ρι­ση της επερ­χό­με­νης εκλο­γι­κής ήττας», ση­μεί­ω­σε ο πρό­ε­δρος της Ν.Δ., απη­χώ­ντας την πε­ποί­θη­σή του ότι με την αλ­λα­γή του εκλο­γι­κού νόμου η κυ­βέρ­νη­ση επι­χει­ρεί να ανα­κα­τέ­ψει την τρά­που­λα, εν όψει της ήττας της και για να εγ­γρά­ψει υπο­θή­κες για το μέλ­λον, έστω και στις με­θε­πό­με­νες εκλο­γές.