Το φάντασμα των …αγανακτισμένων κυνηγάει τους Υπουργούς

Ένα φά­ντα­σμα, το οποίο συν­δέ­ει τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με το πρό­σφα­το πα­ρελ­θόν του, πλα­νιέ­ται τους τε­λευ­ταί­ους μήνες πάνω από την κυ­βέρ­νη­ση. Είναι το φά­ντα­σμα της Λαϊ­κής Ενό­τη­τας τουΠα­να­γιώ­τη Λα­φα­ζά­νη και των λοι­πών, εξω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κών δυ­νά­με­ων της Αρι­στε­ράς, που εμ­φα­νί­ζο­νται δυ­να­μι­κά στο προ­σκή­νιο, διεκ­δι­κώ­ντας να ανα­λά­βουν τον ρόλο που έπαι­ζε ηΚου­μουν­δού­ρου στην προ 2012 εποχή, δη­λα­δή της μα­χη­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης σε επί­πε­δο δρό­μου.

Το φαι­νό­με­νο των συ­γκε­ντρώ­σε­ων δια­μαρ­τυ­ρί­ας πο­λι­τών έξω από χώ­ρους που επι­σκέ­πτο­νται υπουρ­γοί και κο­ρυ­φαία στε­λέ­χη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, δεν είναι και­νούρ­γιο. Κο­ρυ­φώ­θη­κε την εποχή των αγρο­τι­κών κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων, ξε­φού­σκω­σε, και τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες επα­νέρ­χε­ται. Εν αντι­θέ­σει με τις μα­ζι­κές αγρο­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις, τα «ντου» του τε­λευ­ταί­ου δια­στή­μα­τος πραγ­μα­το­ποιού­νται από σαφώς μι­κρό­τε­ρες, αλλά πιο ορ­γα­νω­μέ­νες ομά­δες, που δεί­χνουν να ξέ­ρουν καλά αυτό το παι­χνί­δι. Άλ­λω­στε έχουν εμπει­ρία πολ­λών ετών. Το εφάρ­μο­ζαν συχνά την εποχή που η Νέα Δη­μο­κρα­τία και το ΠΑΣΟΚ βρί­σκο­νταν στην κυ­βέρ­νη­ση, πολ­λές φορές δίπλα σε εκεί­νους που σή­με­ρα βρί­σκο­νται στο στό­χα­στρο τους.

Όπως πα­ρα­δέ­χο­νται –άλ­λο­τε εμ­μέ­σως, άλ­λο­τε ευ­θέ­ως- κο­ρυ­φαία στε­λέ­χη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, οι άν­θρω­ποι που έχουν γίνει σκιές των υπουρ­γών της κυ­βέρ­νη­σης, είναι συ­νή­θως πρώην μέλη και φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, που πλέον ανή­κουν στην ΛΑΕ ή της ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ, με τους οποί­ους συ­νερ­γά­στη­καν πολ­λές φορές σε κι­νη­μα­τι­κό και συν­δι­κα­λι­στι­κό επί­πε­δο τα προη­γού­με­να χρό­νια. Προς την κα­τεύ­θυν­ση αυτή δεί­χνουν για τα πε­ρι­στα­τι­κά που έλα­βαν χώρα πριν λίγες ημέ­ρες.

Οι δυ­να­μι­κές αυτές πα­ρεμ­βά­σεις των πρώην συ­ντρό­φων, προ­βλη­μα­τί­ζουν την Κου­μουν­δού­ρου και οι λόγοι είναι δύο. Πρώ­τον, γιατί δη­μιουρ­γούν με­γά­λο θό­ρυ­βο, με­γα­λύ­τε­ρο από όσο αντι­στοι­χεί στην συμ­με­το­χή που έχουν, με απο­τέ­λε­σμα να εμ­φα­νί­ζουν την κυ­βέρ­νη­ση κάτω από συ­νε­χή λαϊκή πίεση. Και δεύ­τε­ρον, διότι αυτές οι κι­νη­το­ποι­ή­σεις πα­ρου­σιά­ζουν στοι­χεία ανά­λο­γα με αυτά που χρη­σι­μο­ποιού­σε ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ πριν το 2012 και που τον βο­ή­θη­σαν να τορ­πι­λί­σει το δί­πο­λο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Οι ανη­συ­χί­ες αυτές γί­νο­νται ακόμη πιο έντο­νες, από τη στιγ­μή που στην εξω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κή Αρι­στε­ρά υπάρ­χουν έντο­νες διερ­γα­σί­ες για την δη­μιουρ­γία του δικού τους με­τω­πι­κού, συμ­μα­χι­κού σχή­μα­τος, στα πρό­τυ­πα του πρώ­ι­μου ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, που τρα­βά­ει το εν­δια­φέ­ρον με­ρί­δας της ορ­γα­νω­μέ­νης βάσης του κόμ­μα­τος.

newpost.gr