Ασφαλιστικά μέτρα κατά του Καζίνο Ρόδου από μητέρα ανήλικου παιδιου

Ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων, προ­σέ­φυ­γε, ακόμη μια υπάλ­λη­λος του κα­ζί­νο της Ρόδου, με σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα υγεί­ας εν δια­στά­σει, μη­τέ­ρα ενός ανή­λι­κου άρ­ρε­νος τέ­κνου, που απο­λύ­θη­κε, κατά της ερ­γο­δό­τριας εται­ρεί­ας «ΚΑ­ΖΙ­ΝΟ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.», προ­κει­μέ­νου να ρυθ­μι­στεί προ­σω­ρι­νά η κα­τά­στα­ση της ερ­γα­σια­κής της σχέ­σης.

Η υπάλ­λη­λος απα­σχο­λεί­ται στην επι­χεί­ρη­ση από τον Αύ­γου­στο του 2009 και πα­ρεί­χε τις υπη­ρε­σί­ες της με την ει­δι­κό­τη­τα της βοη­θού προϊ­στα­μέ­νης ορό­φων στο Κα­ζί­νο της Ρόδου. Το Νο­έμ­βριο του 2009 κα­τήρ­τη­σε  νέα σύμ­βα­ση εξαρ­τη­μέ­νης ερ­γα­σί­ας ορι­σμέ­νου χρό­νου ετή­σιας διάρ­κειας, πλή­ρους απα­σχό­λη­σης.

Την 1η Μαΐου 2011  κα­τήρ­τη­σε νέα  σύμ­βα­ση εξαρ­τη­μέ­νης ερ­γα­σί­ας αο­ρί­στου χρό­νου, πλή­ρους απα­σχό­λη­σης, η οποία δι­ήρ­κε­σε έως τις 13 Μαΐου 2016, οπότε η εται­ρεία προ­έ­βη στην απρό­θε­σμη και αναι­τιο­λό­γη­τη κα­ταγ­γε­λία της, επι­κα­λού­με­νη τις δια­τά­ξεις του ν. 3198/1955, και της προ­σέ­φε­ρε για τον λόγο αυτό ως απο­ζη­μί­ω­ση από­λυ­σης το ποσό των 5.800,34 ευρώ, κα­τα­βαλ­λό­με­νο σε δι­μη­νιαί­ες δό­σεις.

Τον Νο­έμ­βριο του 2013 δια­πί­στω­σε ότι πά­σχει από ανί­α­το αυ­το­ά­νο­σο νό­ση­μα, γε­γο­νός για το οποίο ενη­μέ­ρω­σε το γρα­φείο προ­σω­πι­κού της εται­ρεί­ας, αι­τού­με­νη μά­λι­στα, κατ’ απαί­τη­ση των θε­ρα­πό­ντων ια­τρών της, την κατ’ εξαί­ρε­ση απα­σχό­λη­σή της μόνον κατά τη διάρ­κεια της ημέ­ρας και την απαλ­λα­γή της από νυ­χτε­ρι­νές βάρ­διες.

Η πα­ρά­κλη­σή της αυτή έγινε εντέ­λει απο­δε­κτή μόνον από τον πρό­ε­δρο και διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βου­λο της εται­ρεί­ας, μιας και οι άμε­σοι προϊ­στά­με­νοί της αρ­νή­θη­καν να εν­σκή­ψουν στο πρό­βλη­μά της αυτό.

Έκτο­τε, δη­λα­δή από τις αρχές πε­ρί­που του έτους 2015, απα­σχο­λή­θη­κε στην επι­χεί­ρη­ση και την 5η Ια­νουα­ρί­ου 2016 το πρό­βλη­μα της υγεί­ας της έπαψε να γί­νε­ται πλέον σε­βα­στό από την εται­ρεία, με απο­τέ­λε­σμα να υπο­χρε­ώ­νε­ται, σχε­δόν κα­θη­με­ρι­νά, να ερ­γά­ζε­ται πέραν τις 22:00.

Για τον λόγο αυτό πα­ρε­κά­λε­σε αρ­χι­κά την προϊ­στα­μέ­νη του τμή­μα­τός της να σε­βα­στεί το πρό­βλη­μα της υγεί­ας της και να στα­μα­τή­σει να την το­πο­θε­τεί σε βρα­δι­νές βάρ­διες, ωστό­σο η πα­ρά­κλη­σή της αυτή δεν ει­σα­κού­στη­κε, με απο­τέ­λε­σμα, η διαρ­κής βρα­δι­νή απα­σχό­λη­σή της να αρ­χί­σει να επι­δει­νώ­νει την ήδη βε­βα­ρη­μέ­νη φυ­σι­κή της υγεία και πα­ράλ­λη­λα να βλά­πτει βά­ναυ­σα και τη ψυ­χι­κή της υγεία.

Για τον λόγο αυτό υπο­χρε­ώ­θη­κε να απευ­θύ­νει στην εται­ρεία εξώ­δι­κη δή­λω­ση και δια­μαρ­τυ­ρία με την οποία ζή­τη­σε να την απα­σχο­λεί, για λό­γους προ­στα­σί­ας της ζωής και της υγεί­ας της, απο­κλει­στι­κά σε ημε­ρή­σιες βάρ­διες και έως τις 22:00.

Η απά­ντη­ση που της δό­θη­κε ήταν ότι είναι δυ­να­τή η απα­σχό­λη­σή της απο­κλει­στι­κά κατά τις ημε­ρή­σιες βάρ­διες, εφό­σον ωστό­σο θα δε­χό­ταν τον υπο­βι­βα­σμό της σε κα­θα­ρί­στρια, είτε σε αντί­θε­τη πε­ρί­πτω­ση θα έπρε­πε να ακο­λου­θή­σει το «πρό­γραμ­μα της εθε­λού­σιας εξό­δου» από την επι­χεί­ρη­ση, το οποίο προ­έ­βλε­πε αυ­ξη­μέ­νη απο­ζη­μί­ω­ση από­λυ­σης κατά πο­σο­στό 10%.

Αρ­νή­θη­κε την πρό­τα­ση και πα­ράλ­λη­λα δή­λω­σε ότι εξαι­τί­ας της επι­βά­ρυν­σης της φυ­σι­κής και της ψυ­χι­κής της υγεί­ας, ήταν πλέον υπο­χρε­ω­μέ­νη να αρ­νη­θεί, ως πα­ρά­νο­μη και κα­τα­χρη­στι­κή, την εκτέ­λε­ση κάθε ερ­γα­σί­ας μετά το πέρας της 22:00 ώρας εκά­στης ημέ­ρας, το οποίο και εντέ­λει έπρα­ξε.

Η εται­ρεία ωστό­σο εξα­κο­λού­θη­σε να την απα­σχο­λεί μετά τις 22:00, αν και με εξώ­δι­κη δή­λω­ση που της επέ­δω­σε ομο­λο­γού­σε ότι είχε τη δυ­να­τό­τη­τα να την απα­σχο­λή­σει κατά τη διάρ­κεια της ημέ­ρας, δίχως μά­λι­στα να αλ­λά­ξει οτι­δή­πο­τε στο μι­σθο­λο­γι­κό κα­θε­στώς και στο πε­ριε­χό­με­νο της ερ­γα­σί­ας της, εφό­σον συ­γκα­τα­τί­θε­το στον πα­ρά­νο­μο υπο­βι­βα­σμό της σε κα­τώ­τε­ρη ει­δι­κό­τη­τα, την οποία πλέον τι­τλο­φο­ρού­σε ως «επι­κου­ρι­κή βοηθό προϊ­στα­μέ­νης ορό­φου».

Στην πο­ρεία δια­πι­στώ­θη­κε αρ­μο­δί­ως στο πρό­σω­πό της συ­νο­λι­κό πο­σο­στό ανα­πη­ρί­ας 67%.

Η εται­ρεία εντέ­λει προ­έ­βη στην κα­ταγ­γε­λία της σύμ­βα­σης ερ­γα­σί­ας της.

Η υπάλ­λη­λος θε­ω­ρεί πα­ρα­πέ­ρα ότι η    αλ­λη­λεγ­γύη που έδει­ξε σε συ­γκε­κρι­μέ­νες δρά­σεις του Σω­μα­τεί­ου Ερ­γα­ζο­μέ­νων της επι­χεί­ρη­σης την  έφερε εντέ­λει σε δυ­σμέ­νεια και οδή­γη­σε στην από­λυ­σή της και κυ­ρί­ως το γε­γο­νός ότι αρ­νή­θη­κε να συ­ναι­νέ­σει στην μο­νο­με­ρή επι­βο­λή του μέ­τρου της εκ πε­ρι­τρο­πής απα­σχό­λη­σης που επι­χεί­ρη­σε να επι­βά­λει η διοί­κη­ση στην επι­χεί­ρη­ση από τον Νο­έμ­βριο του έτους 2014 έως και τον Μάιο του έτους 2015. Για τον λόγο αυτό προ­σέ­φυ­γε, εξάλ­λου μαζί με άλ­λους 133 συ­να­δέλ­φους της, ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Κ. Χαλ­κιάς.