Παρέμβαση της Ενώσεως Καλυμνίων για την αποκατάσταση του Ναυτικού Μουσείου Καλύμνου

Μετά τη δη­μο­σί­ευ­ση του άρ­θρου με τίτλο: «Ναυ­τι­κό Μου­σείο Κα­λύ­μνου – κλει­στό λόγω γρα­φειο­κρα­τί­ας» στην ιστο­σε­λί­δα www.kalymnos-news.gr και την έκτα­ση που έλαβε το θέμα από τις ανα­δη­μο­σιεύ­σεις στα το­πι­κά ΜΜΕ της Δω­δε­κα­νή­σου, η πρό­ε­δρος του προ­σω­ρι­νού δ.σ. της Ένω­σης Κα­λυ­μνί­ων Ρόδου «Ο Εν Κα­λύ­μνω Άγιος Σάβ­βας» Μαρία Βάλλα, επι­κοι­νώ­νη­σε με το Γεν. Γραμ­μα­τέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου Νίκο Θε­ο­δω­ρί­δη, στον οποίο έθεσε το θέμα.

Ο κ. Θε­ο­δω­ρί­δης, πα­ρέ­θε­σε τους λό­γους, εξαι­τί­ας των οποί­ων η υπό­θε­ση έχει σή­με­ρα αυτή την εξέ­λι­ξη, γι’ αυτό και ο ίδιος, απέ­στει­λε στο Δή­μαρ­χο διευ­κρι­νι­στι­κό έγ­γρα­φο, με τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις που θα συμ­βά­λουν στη λει­τουρ­γία του Μου­σεί­ου, υπό την αι­γί­δα του Δήμου. Τό­νι­σε, πως ένα Μου­σείο, δεν λει­τουρ­γεί μόνο, με την επι­θυ­μία και το συ­ναι­σθη­μα­τι­σμό των το­πι­κών αρχών και των κα­τοί­κων, αλλά επι­βάλ­λε­ται να έχει το κύρος των υπη­ρε­σια­κών εγκρί­σε­ων. Εν τέλει, δή­λω­σε τη θε­τι­κή του διά­θε­ση, να προ­χω­ρή­σει σε όποια νό­μι­μη,, απα­ραί­τη­τη ενέρ­γεια, της δι­καιο­δο­σί­ας του, προ­κει­μέ­νου να συμ­βά­λει στη δυ­να­τή, θε­τι­κή πο­ρεία της επί­λυ­σης του ζη­τή­μα­τος.

Στη συ­νέ­χεια, σε επαφή με το δή­μαρ­χο Γιάν­νη Γα­λου­ζή, έγι­ναν γνω­στές οι ενέρ­γειες εκ μέ­ρους των Ενώ­σε­ων Κα­λυ­μνί­ων Ρόδου και Αθη­νών δια μέσου των Προ­έ­δρων Μα­ρί­ας Βάλλα και Δη­μή­τρη Κα­λι­κά­τζα­ρου. Από την πλευ­ρά του, ο κ. Γα­λου­ζής, δή­λω­σε την έντο­νη ανη­συ­χία του και την προ­σω­πι­κή του ενα­σχό­λη­ση με το θέμα, υπό την κα­θο­δή­γη­ση του κ. Θε­ο­δω­ρί­δη και σε συ­νερ­γα­σία με τους αρ­μό­διους των υπη­ρε­σιών των υπουρ­γεί­ων και του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου.

Ανα­φο­ρι­κά με το θέμα, η Μαρία Βάλλα και ο Δη­μή­τρης Κα­λι­κά­τζα­ρος σε από κοι­νού δή­λω­ση ανέ­φε­ραν: «Μας αγ­γί­ζει προ­σω­πι­κά και μας θίγει το κλεί­σι­μο του Ναυ­τι­κού Μου­σεί­ου Κα­λύ­μνου. Εξορ­γι­ζό­μα­στε δε, όταν αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε, ότι αυτό συμ­βαί­νει, εξαι­τί­ας πα­ρα­λεί­ψε­ων. Στο χώρο αυτό, ζω­ντα­νεύ­ει ο θρύ­λος της σπογ­γα­λιεί­ας. Του σκλη­ρού επαγ­γέλ­μα­τος, που έκανε την Κά­λυ­μνο ξε­χω­ρι­στή και γνω­στή πα­γκο­σμί­ως, στο χώρο της οι­κο­νο­μί­ας και του εμπο­ρί­ου.

Του επαγ­γέλ­μα­τος που, ου­σια­στι­κά, χρη­μα­το­δό­τη­σε και δη­μιούρ­γη­σε τους πρώ­τους των πρώ­των διε­θνώς επι­στη­μό­νων, ει­δι­κά στο χώρο της ια­τρι­κής. Διότι σε κάθε Κα­λύ­μνιο δύτη, ανα­λο­γού­σε οι­κο­νο­μι­κά, η φοί­τη­ση ενός Κα­λύ­μνιου για­τρού. Δεν είναι δυ­να­τόν να έχει μπεί λου­κέ­το σε αυτό το Μου­σείο, που δη­μιουρ­γή­θη­κε με δικές μας, προ­σω­πι­κές και οι­κο­γε­νεια­κές δω­ρε­ές και στε­λε­χώ­θη­κε με ερ­γα­λεία του μό­χθου, που όρ­γω­ναν τις θά­λασ­σες της Μπαρ­μπα­ριάς, της Αλε­ξάν­δρειας, της Μα­ντρού­χας, της Ντέρ­νας, της Βεγ­γά­ζης, της Σύρ­της και της Τρί­πο­λης.

Κάθε πό­ντος των ερ­γα­λεί­ων αυτών, έχει βα­πτι­σθεί για «αμέ­τρη­τα μα­ζα­ρό­λια», στο Λι­βυ­κό Πέ­λα­γος, συ­νε­πώς η Κά­λυ­μνος έχει συμ­βά­λει όσο κα­νέ­να άλλο νησί της ελ­λη­νι­κής επι­κρά­τειας, στον τότε κρα­τι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Δεν νο­εί­ται λοι­πόν, οι επι­σκέ­πτες και οι ντό­πιοι, να μην έχουν εμπει­ρία, από τον χώρο, στον οποίο κα­τα­γρά­φε­ται και ανα­δει­κνύ­ε­ται, η οι­κο­νο­μία και ο πο­λι­τι­σμός, μέσα από την απέ­ρα­ντη ναυ­το­σύ­νη των Κα­λυ­μνί­ων».

Ο Γεν. Γραμ­μα­τέ­ας Η Πρό­ε­δρος

Ανα­στά­σιος Κου­ντού­ρης Μαρία Βάλλα