Η ψήφος στους απόδημους εθνική υπόθεση και όχι μικροκομματικός στόχος

Η πρό­σφατη κατά­θεση πρό­τα­σης νόμου από τη Ν.Δ. για να ψηφί­ζουν οι από­δη­μοι Έλληνες εκεί που δια­μέ­νουν (το δικαί­ωμα ψήφου το έχουν ούτως ή άλλως αν έλθουν να ψηφί­σουν στην Ελλάδα στους Δήμους που είναι εγγε­γραμ­μέ­νοι), από τη στιγμή που δεν δια­σφα­λί­ζει την ταυ­τό­χρονη συμ­με­τοχή τους στο πολι­τικό γίγνε­σθαι με εκπρο­σώ­πησή τους στο Εθνικό Κοι­νο­βού­λιο, κιν­δυ­νεύει να χαρα­κτη­ρι­σθεί ως ενέρ­γεια εντυ­πω­σια­σμού και σε κάθε περί­πτωση ψηφο­θη­ρι­κός στόχος. Οι προ­τεί­νο­ντες προ­φα­νώς πιστεύ­ουν ότι η μεγάλη πλειο­ψη­φία των ομο­γε­νών διά­κει­ται ευμενώς περισ­σό­τερο στον συντη­ρη­τικό χώρο, παρά στους χώρους πέραν της δεξιάς και έτσι εξη­γεί­ται η εσπευ­σμένη κατά­θεση της πρό­τα­σης νόμου «συμ­πτω­μα­τι­κώς» τις μέρες που ο κ. Μητσο­τά­κης βρι­σκό­ταν στις ΗΠΑ, συμ­με­τέ­χο­ντας στη μεγάλη παρέ­λαση των ομο­γε­νών για την Εθνική Ανε­ξαρ­τη­σία στη Νέα Υόρκη.

Το θέμα της ψήφου των απο­δή­μων στις χώρες που ζούνε, δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται περι­στα­σια­κώς και με πρό­χει­ρους ερα­σι­τε­χνι­σμούς. Απο­τε­λεί κορυ­φαίο ζήτημα που σχε­τί­ζε­ται με αυτή καθαυτή την επι­βί­ωση της ελλη­νι­κής δια­σπο­ράς ως τμή­μα­τος του Έθνους στο μέλλον. Η Ν.Δ. όφειλε του­λά­χι­στον να λάβει υπόψη της την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία που ανα­πτύ­χθηκε, τόσο από το ΠΑΣΟΚ, όσο και από άλλες πολι­τι­κές δυνά­μεις στο πρό­σφατο παρελ­θόν, όταν είχε επι­χει­ρη­θεί ξανά με σχέδιο νόμου που κατα­τέ­θηκε στη Βουλή από τη Ν.Δ ως κυβέρ­νηση, η προ­σπά­θεια να δοθεί ψήφος στους από­δη­μους εκεί που ζούνε. Τότε, ξανά, ετέ­θη­σαν ζητή­ματα σημα­ντικά όπως αυτή της συμ­με­το­χής των ομο­γε­νών στο Εθνικό Κοι­νο­βού­λιο, η πρόταση για επι­στο­λική ψήφο και τότε δεν συγκε­ντρώ­θηκε η απαι­τού­μενη από το Σύνταγμα αυξη­μένη πλειο­ψη­φία των 200 ψήφων για να περάσει ο Νόμος.

Δυστυ­χώς, φοβάμαι ότι η έλλειψη σοβαρής πολι­τι­κής για τους από­δη­μους από την Ελλη­νική Πολι­τεία για δεκα­ε­τίες τώρα, σε συν­δυα­σμό με την ανα­κο­πείσα αύξηση των μετα­να­στευ­τι­κών ροών που είχαμε κατά το παρελ­θόν, θα οδη­γή­σουν αργά μεν, αλλά σίγουρα και σταθερά στην εξα­φά­νιση των απο­δή­μων ως τμή­μα­τος του έθνους μετά από λίγες δεκα­ε­τίες. Το τι μπορεί να σημαί­νει αυτό, οφείλει ο καθένας μας να το απα­ντή­σει, αφού συνει­δη­το­ποι­ή­σει τη διαρκή σμί­κρυνση του Έθνους και τι αυτή μπορεί να προ­οιω­νί­ζει για το μέλλον του Ελλη­νι­σμού.

Οι από­δη­μοι, από τα πιο ζωντανά τμήματα του έθνους, έχουν επί πολλές δεκα­ε­τίες δείξει την αγάπη τους στην πατρίδα. Την έδειξαν και τη δεί­χνουν όχι μόνο οικο­νο­μι­κώς με το μετα­να­στευ­τικό συνάλ­λαγμα που απο­τε­λούσε επί χρόνια κύρια πηγή πλούτου για την οικο­νο­μία της χώρας, αλλά και με τη διαρκή εγρή­γορση και κινη­το­ποί­ησή τους για κάθε εθνικό θέμα με τερά­στιες δια­δη­λώ­σεις, δρα­στη­ριό­τη­τες και παρεμ­βά­σεις σε πολι­τι­κούς (λόμπυ) στους τόπους που ζούνε. Παρά την εγκα­τά­λειψή τους από την επίσημη πατρίδα που δεν επε­ξερ­γά­στηκε ποτέ μια σοβαρή στρα­τη­γική για τον απόδημο Ελλη­νι­σμό με προ­γράμ­ματα παι­δείας, πολι­τι­σμού κ.α (ας δούμε επι­τέ­λους τι κάνει το Ισραήλ), ακόμη και τα τελευ­ταία χρόνια δεν έχουν δια­κό­ψει την οικο­νο­μική ενί­σχυση στη χώρα, ενώ θα μπο­ρού­σαν να έχουν βοη­θή­σει σημα­ντι­κώς για το ξεπέ­ρα­σμα της κρίσης, αν εμείς πρώτα είχαμε χαράξει ένα σοβαρό σχέδιο προ­σέλ­κυ­σης των κεφα­λαίων τους. Τα εκα­τομ­μύ­ρια των απο­δή­μων, όπου και αν βρί­σκο­νται, ζούνε και ανα­πνέ­ουν Ελλη­νικά. Τη φλόγα της αγάπης στην πατρίδα, θέλουν με πάθος να την μετα­λα­μπα­δεύ­σουν στα παιδιά και τα εγγόνια τους.

Οι ομο­γε­νείς με το πλέον επίσημο και αντι­προ­σω­πευ­τικό όργανό τους, τοΣυμ­βού­λιο Από­δη­μου Ελλη­νι­σμού (ΣΑΕ), ζήτησαν όχι απλώς το δικαί­ωμα να ψηφί­ζουν για την πατρίδα στους τόπους που ζούνε, αλλά και να συμ­με­τέ­χουν με εκπρο­σώ­πους τους στο Εθνικό Κοι­νο­βού­λιο. Κατέ­θε­σαν μάλιστα και επε­ξερ­γα­σμένη πρόταση νόμου στα κόμματα για το κορυ­φαίο αυτό θέμα. Το τμήμα αυτό του έθνους, η πατρίδα το έχει ανάγκη. Δεν δικαιού­ται να το απε­μπο­λή­σει. Η συμ­με­τοχή τους στο Εθνικό Κοι­νο­βού­λιο απο­τε­λεί πολι­τικό όρο πλέον για να κατα­φέ­ρουμε ως χώρα να έχουμε έναν μόνιμο δίαυλο επι­κοι­νω­νίας με τους από­δη­μους. Οι δικοί τους εκπρό­σω­ποι, θα μετα­φέ­ρουν πολύ καλύ­τερα από οποιο­δή­ποτε άλλον, τα θέματα που χρειά­ζο­νται παρέμ­βαση ή επίλυση από την πατρίδα. Οι ίδιοι εκπρό­σω­ποι, θα μετα­φέ­ρουν καλύ­τερα οιου­δή­ποτε άλλου, τι θέλει ο ομο­γε­νής για να επεν­δύ­σει στην πατρίδα του. Με τη συμ­με­τοχή των απο­δή­μων στο Εθνικό Κοι­νο­βού­λιο, θα έρθει επι­τέ­λους και θα τεθεί στην ημε­ρή­σια πολι­τική ατζέντα η Ελλη­νική δια­σπορά. Οι απα­ντα­χού Έλληνες.

Ο κ. Τσίπρας, κατά τη πρό­σφατη επί­σκεψη του στις Η.Π.Α , υπο­σχέ­θηκε επίσης ψήφο στους ομο­γε­νείς. Το ίδιο λέει και το ΠΑΣΟΚ και υποθέτω και τα άλλα κόμματα. Όλοι συμ­φω­νούν και τελικώς όλοι δια­φω­νούν.

Ας στα­μα­τή­σει επι­τέ­λους η υπο­κρι­σία. Κύριε Μητσο­τάκη, κύριε Τσίπρα, κυρία Γεν­νη­ματά και κύριοι αρχηγοί των άλλων κομ­μά­των, Γνω­ρί­ζετε καλά ότι για να υπάρξει Νόμος για ψήφο στους από­δη­μους εκεί που ζούνε, απαι­τεί­ται η υπερ­ψή­φισή του από 200 του­λά­χι­στον βου­λευ­τές. Για να υπάρξει Νόμος συμ­με­το­χής τους στο Εθνικό Κοι­νο­βού­λιο απαι­τεί­ται συνταγ­μα­τική αλλαγή. Να μην κοροϊ­δευό­μα­στε λοιπόν μεταξύ μας. Συνεν­νό­ηση χρειά­ζε­ται. Συνεν­νό­ηση για το καλό του έθνους και της πατρί­δας. Για ένα τμήμα του Ελλη­νι­σμού, που αν δεν πρά­ξουμε κάτι σήμερα, σε 100 χρόνια δεν ξέρουμε αν θα υπάρχει με την σημε­ρινή του μορφή, ώστε να συνε­χί­ζει να έχει και ενδια­φέ­ρον για να ψηφίζει στην Ελλάδα. Σήμερα λοιπόν, πριν είναι αργά. Τώρα, που ακόμη επι­θυ­μούν οι από­δη­μοι να συμ­με­τέ­χουν. Συνεν­νό­ηση από όλα τα κόμματα σε πρώτη φάση για την ψήφο και συμ­φω­νία για τη συνταγ­μα­τική αλλαγή. Με στόχο πάντα, να κερ­δη­θεί η υπόθεση «Από­δη­μος Ελλη­νι­σμός» και όχι η υπόθεση «εκλογές για κάποιο κόμμα».

Γιώργος Νικη­τιά­δης 

Δικη­γό­ρος, Πρώην υφυ­πουρ­γός Πολι­τι­σμού και Του­ρι­σμο