«Το να είσαι Έλληνας στη σημερινή εποχή είναι μια προσωπική ανακάλυψη»

1.Τον Χρ. Γιαν­ναρά αρι­στερό δεν τον λες-θα πέσει φωτιά να μας κάψει…. 2.Αντι­πα­ρέρ­χο­μαι κάποιες προ­τά­σεις επί του πρα­κτέου, με τις οποίες διαφωνώ (αρχαία ελλη­νικά στο δημο­τικό πχ) και στέ­κο­μαι στις βασικές του δια­πι­στώ­σεις. Δια­πι­στώ­σεις στις οποίες κατέ­ληξε όχι από αρι­στερή σκέψη(θεέ μου σχώρα με) αλλά από «κλα­σι­κής» φιλο­σο­φι­κής κατεύ­θυν­σης ανα­ζη­τή­σεις. Αντι­γράφω: Ο καθη­γη­τής της Φιλο­σο­φίας και συγ­γρα­φέας μίλησε για το απάν­θρωπο σύστημα των αγορών, για τον δυτικό πολι­τι­σμό που προ­βάλ­λει τον εγωτικό άνθρωπο. «Ένα σύστημα που έχει απο­θε­ώ­σει την ατομική επιλογή. Πηγαί­νεις στο σούπερ μάρκετ και νομί­ζεις ότι έχεις επι­λο­γές. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν έχεις καμία επιλογή, το τι θα αγο­ρά­σεις είναι προ­κα­θο­ρι­σμένο». Εκτί­μησε ότι το σημε­ρινό σύστημα θα καταρ­ρεύ­σει «όπως κατέρ­ρευσε το πανί­σχυρο οικο­δό­μημα του υπαρ­κτού σοσια­λι­σμού, αυτός ο Γολιάθ. Το σύστημα που τον δια­δέ­χθηκε θα καταρ­ρεύ­σει γιατί είναι απάν­θρωπο. Το ζητού­μενο σήμερα είναι πώς θα κερδίσω όχι πώς θα χαρώ». Ως αντί­δοτο πρό­τεινε τη συλ­λο­γι­κό­τητα, αυτή τη φυσική ανάγκη που μας κάνει ανθρώ­πους. «Για να κοι­νω­νή­σουν όμως δύο άνθρω­ποι πρέπει να βγουν απ’ το “εγώ” τους. Για να έχεις σχέση πρέπει να σεβα­στείς». Αυτή τη σχέση της αυτο­δια­χει­ρι­ζό­με­νης κοι­νό­τη­τας εξά­λει­ψαν, όπως είπε, ο «Καπο­δί­στριας» και ο «Καλ­λι­κρά­της». Εξα­φά­νι­σαν το αίσθημα του κοι­νο­τι­κού βίου, το «συνυ­πάρ­χειν». Όλοι τώρα φωνά­ζουν, που είναι το κράτος. Παρα­πέ­μπο­ντας στην αρχαία ελλη­νική φιλο­σο­φία και στη δια­δι­κα­σία του «μετέ­χειν» ο κ. Γιαν­να­ράς επι­σή­μανε ότι στην Αρχαία Ελλάδα τα αξιώ­ματα δίνο­νταν με κλήρωση, γιατί από τη στιγμή που ήσουν πολίτης σήμαινε ότι ήσουν ικανός. Η πόλη έδινε νόημα στην ύπαρξή σου. Ο εξω­στρα­κι­σμός από την πόλη ήταν σχεδόν θάνατος. Σημεί­ωσε πάντως ότι «οι αρχαίοι δεν ήταν άγγελοι, είχαν ελατ­τώ­ματα, όμως έδωσαν μέτρο στό­χευ­σης, σκοπού». Κι όταν ρωτή­θηκε τι πρέπει να γίνει, απά­ντησε: «Ζητάτε συντα­γές. Κανόνες δεν υπάρ­χουν, τίποτα δε μπορεί να παρα­χθεί από ένα πρέπει. Το πρέπει είναι η πιο άχρηστη λέξη στο λεξι­λό­γιο. Το να είσαι Έλληνας στη σημε­ρινή εποχή είναι μια προ­σω­πική ανα­κά­λυψη». Παρ’ όλ’ αυτά πρό­τεινε ριζική μεταρ­ρύθ­μιση στο διοι­κη­τικό σύστημα και ριζο­σπα­στική εκπαι­δευ­τική μεταρ­ρύθ­μιση με Αρχαία Ελλη­νικά από το Δημο­τικό. Στόχος ένα σχολείο του «μετέχω» και όχι «πλη­ρο­φο­ριών». Ο Γιαν­να­ράς αυτά…