«Η κυβέρνηση είναι αριστερή με πολύ ομοφοβικό, ακροδεξιό εθνικιστικό πασπαλιζέ»!!

Κύριε Πανα­γό­πουλε, θα ήθελα ένα πρώτο σχόλιο με αφορμή την πραγ­μα­το­ποί­ηση του 36ου Συνε­δρίου της ΓΣΕΕ στην Ρόδο. Τι περι­μέ­νετε από αυτό;

Κατ’ αρχήν να μην μεγα­λο­ποιούμε τα συνέ­δρια. Τα συνέ­δρια είναι μια ευκαι­ρία να συζη­τή­σεις, να στο­χα­στείς και να πάρεις κάποιες απο­φά­σεις για το πώς θα κινη­θείς στο μέλλον. Εάν τα συνέ­δρια μπο­ρού­σαν να αντι­με­τω­πί­σουν τα τερά­στια προ­βλή­ματα της κοι­νω­νίας μάλλον θα τα είχαμε λύσει. Γι’ αυτό μέσα από αυτή την δια­δι­κα­σία προ­σπα­θούμε να εστιά­σουμε και να ανι­χνεύ­σουμε το τι ‘μέλλει γενέσθαι’ και με τις δυνά­μεις που έχουν μείνει να παλέ­ψουμε. Πρέπει να πούμε εδώ ότι το οργα­νω­μένο συν­δι­κα­λι­στικό κίνημα, λόγω των πολλών απο­λύ­σεων, της ανερ­γίας, του κατα­κερ­μα­τι­σμού της παρα­γω­γής, έχει μειώσει την δύναμή του και την συμ­με­τοχή του, ενώ οι αντι­δρά­σεις του δεν είναι αυτές που θα έπρεπε σε τέτοιες συν­θή­κες μεγάλης κρίσης που διέρ­χε­ται η χώρα. Θέλουμε να εστιά­σουμε κυρίως στα ζητή­ματα της απα­σχό­λη­σης. Για εμάς το μείζον πρό­βλημα είναι οι άνεργοι που βρί­σκο­νται εκτός εργα­σίας. Στα ζητή­ματα των εργα­σια­κών σχέσεων και της απο­κα­τά­στα­σης ενός ρυθ­μι­στι­κού πλαι­σίου γιατί είμαστε μια ευρω­παϊκή χώρα, στην οποία, όμως, παρά τα προ­βλή­ματα δεν υπάρχει κανένα θεσμικό πλαίσιο που να ρυθ­μί­ζει τις εργα­σια­κές σχέσεις και να δούμε πώς, μέσα από μια δια­δι­κα­σία που θα εξι­σορ­ρο­πεί την κατά­σταση στην οικο­νο­μία, θα μπο­ρέ­σουν να απο­κα­τα­στα­θούν οι αμοιβές των ήδη εργα­ζο­μέ­νων. Σε κάθε περί­πτωση, πάντως, το ζήτημα της ανερ­γίας είναι το πρω­τεύον και φυσικά, λόγω της συγκυ­ρίας, είναι το ασφα­λι­στικό, όπου η κυβέρ­νηση πολλά έταξε αλλά τίποτε δεν έκανε –όπως και σε πολλά άλλα πράγ­ματα. Τελικά, και οι δημο­σιο­νο­μι­κοί περιο­ρι­σμοί θα υπάρ­χουν και το κοινωνικο-ασφαλιστικό σύστημα θα υποστεί μια τερά­στια μετάλ­λαξη που δεν ξέρω εάν τελικά παρα­μεί­νει ως «σύστημα» όπως πάει.

Στην τοπο­θέ­τησή σας μιλή­σατε για το μετα­να­στευ­τικό.

Η αντι­με­τώ­πιση του μετα­να­στευ­τι­κού – προ­σφυ­γι­κού «δοκι­μά­ζει» την Ευρώπη. Δοκι­μά­ζει τις αρχές και τις αξίες που θεμε­λιώ­νουν τον πολι­τικό της πολι­τι­σμό. Παρέχει εφαλ­τή­ριο για την άνοδο των ακρο­δε­ξιών κομ­μά­των στην εξουσία. Και κυρίως δημιουρ­γεί όρους ανθρω­πι­στι­κής κρίσης εντός των χωρών της ΕΕ και κυρίως της Ελλάδας με ορατό πλέον τον κίνδυνο η χώρα μας να  μετα­βλη­θεί σε «αποθήκη ψυχών». Πρό­κει­ται για την επιτομή της λεγό­με­νης «ανθρω­πι­στι­κής κρίσης» που ήρθε μέσα στο σπίτι μας να μας θυμίσει πως τα προη­γού­μενα χρόνια o όρος αυτός στην Ελλάδα με επι­πό­λαιο τρόπο κακο­ποι­ή­θηκε  στο όνομα κομ­μα­τι­κών επι­διώ­ξεων και σκο­πι­μο­τή­των. Τα ευρω­παϊκά συν­δι­κάτα απο­φά­σι­σαν να προ­βάλ­λουν τις άμεσες προ­τε­ραιό­τη­τες. Οφεί­λουμε όλοι να εργα­στούμε και να πιέ­σουμε ώστε να υιο­θε­τη­θούν.

Ασφαλώς και υπάρ­χουν ευθύνες και κρίσιμη καθυ­στέ­ρηση στη χάραξη πολι­τι­κής από την Κυβέρ­νηση, τόσο σε επεί­γο­ντα μέτρα, όσο και σε μεσο­πρό­θε­σμες πολι­τι­κές αντι­με­τώ­πι­σης. Η ελλη­νική κοι­νω­νία, παρά την πολυετή σκληρή μάστιγα της λιτό­τη­τας, έδειξε υπευ­θυ­νό­τητα και αλλη­λεγ­γύη στην αντι­με­τώ­πιση των ροών και κυρίως οι νησιώ­τες.

Το τερά­στιο αυτό πρό­βλημα που θα βρούμε μπροστά μας είναι η κοι­νω­νική ένταξη των ανθρώ­πων αυτών που θα μείνουν στη χώρα μας.

Η ΓΣΕΕ είναι έτοιμη με εμπει­ρία και προ­τά­σεις να συμ­με­τά­σχει σε κοι­νω­νικό διάλογο για πολι­τι­κές ένταξης με κύρια την ένταξη στην αγορά εργα­σίας και με άξονες: την αντι­με­τώ­πιση των υφι­στά­με­νων προ­βλη­μά­των από τη μη δυνα­τό­τητα νόμιμης απα­σχό­λη­σης και ασφά­λι­σης των αιτού­ντων άσυλο, την προ­στα­σία τους από την εργα­σιακή εκμε­τάλ­λευση, το σχε­δια­σμό και υλο­ποί­ηση προ­γραμ­μά­των εκπαί­δευ­σης και επαγ­γελ­μα­τι­κής κατάρ­τι­σης, καθώς και την παροχή εξει­δι­κευ­μέ­νων υπη­ρε­σιών για την πρό­σβασή τους στην απα­σχό­ληση.

Ελπί­ζουμε ότι η Διεθνής Οργά­νωση Εργα­σίας θα πάρει πρω­το­βου­λίες  στην κατεύ­θυνση αυτή.

Θα ήθελα ένα σχόλιο για την έκθεση του Ινστι­τού­του Εργα­σίας της ΓΣΕΕ που παρου­σί­ασε ο κ. Αργεί­της. Πώς είδατε τα απο­τε­λέ­σματα και τις προ­τά­σεις;

Κοι­τάξτε, είναι η πρώτη φορά που τολ­μή­σαμε να ετοι­μά­σουμε την συγκε­κρι­μένη έκθεση εντός του πρώτου τρι­μή­νου του έτους, διότι συνήθως την παρου­σιά­ζαμε στην Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης–επειδή είχαμε περισ­σό­τερο χρόνο να αντλή­σουμε τα απα­ραί­τητα στοι­χεία και σε επι­στη­μο­νική βάση του Ινστι­τούτο Εργα­σίας της ΓΣΕΕ να εξη­γή­σει τι συνέβη στον προη­γού­μενο χρόνο. Από όσα είδαμε, ακόμη και με τα υπάρ­χο­ντα στοι­χεία (από το 2015 μέχρι τώρα) μπορεί να δει κανείς πόσο κατα­στρο­φική ήταν η πολι­τική της κυβέρ­νη­σης. Όταν δούμε τα στοι­χεία ανα­λυ­τικά σε όλη τους την έκταση –ποιες ήταν π.χ. οι επι­πτώ­σεις στην οικο­νο­μία της τρα­πε­ζι­κής αργίας και των capital controls στο σύνολο της- απο­δει­κνύ­ε­ται πως όλη αυτή η πολι­τική «λιτό­τη­τας» παρά τα όσα μας είχαν πει και μας είχαν τάξει οι νυν κυβερ­νώ­ντες δεν έχουν κατορ­θώ­σει ούτε τις αβε­βαιό­τη­τες να ανα­κό­ψουν ούτε την ύφεση να βελ­τιώ­σουν. Κι αν είναι μικρή η ύφεση της οικο­νο­μίας, οφεί­λε­ται κατά κύριο λόγο ότι περιο­ρί­στηκε πάρα πολύ η κατα­νά­λωση, καθώς τα εισο­δή­ματα μειώ­θη­καν κατα­κό­ρυφα –με ταχύ­τερο ρυθμό από ό,τι η κατα­νά­λωση. Ταυ­τό­χρονα, απο­διορ­γα­νώ­θη­καν εντελώς οι εργα­σια­κές σχέσεις και η κανο­νι­κό­τητα πλέον δεν είναι η μόνιμη και σταθερή εργασία αλλά δυστυ­χώς οι επι­σφα­λείς μορφές εργα­σίας.

Εκτι­μάτε ότι μπορεί να γίνει κάτι για να σωθεί η οικο­νο­μία της χώρας;

Αυτό απο­τε­λεί και το βασικό θέμα της σύγκρου­σης ανάμεσα στα συν­δι­κάτα της χώρας. Είμαι από αυτούς που λέω ότι εάν υπήρχαν συν­δι­κα­λι­στι­κές λύσεις στα μεγάλα πολι­τικά και οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα της χώρας, μάλλον θα είχαν βρεθεί. Αλλά αμιγείς συν­δι­κα­λι­στι­κές λύσεις δεν υπάρ­χουν. Κάποτε και στο εξω­τε­ρικό, κάποιοι νόμιζαν ότι μπορούν να κυβερ­νούν τα συν­δι­κάτα. Όμως αυτό δεν γίνεται. Τα συν­δι­κάτα δεν έχουν εκλεγεί από το σύνολο του λαού. Έχουν όμως την υπο­χρέ­ωση να προ­ω­θούν τα  συμ­φέ­ρο­ντα των μελών τους.

Δυστυ­χώς, είμαι πολύ απαι­σιό­δο­ξος για το τι μέλλει γενέ­σθαι. Κι αυτό γιατί στο πλαίσιο της λιτό­τη­τας που η Ευρω­παϊκή Ένωση προωθεί αλλά και το ίδιο το μείγμα της οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής το οποίο ακο­λού­θη­σαν οι προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις και το ακο­λου­θεί με σκλη­ρό­τερα μέτρα η παρούσα κυβέρ­νηση, βλέπω ότι τα πράγ­ματα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Και θα γίνουν δυσκο­λό­τερα τόσο για την μισθωτή εργασία όσο και για τις άλλες ομάδες πλη­θυ­σμού που πλήτ­το­νται.

Κύριε Πανα­γό­πουλε, τελικά γίνεται διά­λο­γος με την κυβέρ­νηση;

Δεν υπάρχει κανένας διά­λο­γος. Η κυβέρ­νηση επι­λέ­γει να συζητά μόνο με τους εργο­δό­τες. Την ΓΣΕΕ την έχουν μετα­τρέ­ψει σε «εχθρό». Έχουν μια αντί­ληψη οι κυβερ­νώ­ντες πως ό,τι δεν ελέγ­χουν, ό,τι δεν μπορούν να ελέγ­ξουν –δια­τη­ρώ­ντας ιδε­ο­λη­πτική στάση σε πάρα πολλά ζητήματα- θέλουν να το καταγ­γέλ­λουν. Η ΓΣΕΕ όμως, δεν είναι η «δια­πλοκή» που έχει έναν αόριστο χαρα­κτήρα. Είμαστε συγκε­κρι­μέ­νοι άνθρω­ποι, εκπρο­σω­πούμε τον κόσμο της εργα­σίας. Η κυβέρ­νηση που προ­ε­κλο­γικά έταζε τα πάντα στους πάντες, τώρα με μια νέα δρα­μα­το­ποι­η­μένη θεα­τρική παρά­σταση δήθεν σκληρής δια­πραγ­μά­τευ­σης, δια­χει­ρί­ζε­ται επι­κοι­νω­νιακά τα μεγάλα ζητή­ματα της χώρας, των ανθρώ­πων του μόχθου, του παρα­γω­γι­κού ιστού της κοι­νω­νίας.

Για να κλεί­σουμε είναι τελικά «αρι­στερή» αυτή η κυβέρ­νηση; Έτσι του­λά­χι­στον εμφα­νι­ζό­ταν μέχρι και πριν τις εκλογές του Γενάρη του 2015…

Μια κυβέρ­νηση που επαγ­γέλ­λε­ται αρι­στερή ιδε­ο­λο­γία πράττει όλα αυτά που δεν έχουν καμία σχέση με την Αρι­στερά. Αυτή η κυβέρ­νηση είναι αρι­στερή, με πολύ ομο­φο­βικό, ακρο­δε­ξιό εθνι­κι­στικό «πασπα­λιζέ»!!!