Απάτη από γνωστούς επιχειρηματίες εις βάρος μηχανολόγου με πλαστογραφημένες επιταγές!

Μερικώς δεκτές έγιναν από το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με δύο απο­φά­σεις, που εξέδωσε χθες, οι αγωγές που υπέβαλε, ένας Ροδίτης μηχα­νο­λό­γος – μηχα­νι­κός, που φέρεται να είναι θύμα μιας απί­θα­νης σε σύλληψη και εκτέ­λεση απάτης με πλα­στο­γρα­φη­μέ­νες επι­τα­γές.

Ο μηχα­νο­λό­γος διεκ­δι­κεί συγκε­κρι­μένα χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 149.800 ευρώ για ουσια­στι­κές και ηθικές βλάβες που υπέστη από δύο γνω­στούς επι­χει­ρη­μα­τίες της Ρόδου και δύο Τρά­πε­ζες στις οποίες ο φερό­με­νος ως θύμα επιρ­ρί­πτει ευθέως ευθύνη για παρά­τυπη δια­χεί­ριση – εξό­φληση πλα­στο­γρα­φη­μέ­νων επι­τα­γών στις οποίες εμφα­νί­ζε­ται ως οπι­σθο­γρά­φος.

Το δικα­στή­ριο του επε­δί­κασε χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση ύψους 19.000 ευρώ στην πρώτη και 18.800 ευρώ στην δεύτερη αγωγή του, ενώ έκρινε υπαί­τιους μόνο τους δύο επι­χει­ρη­μα­τίες και όχι τις Τρά­πε­ζες.

Οι φερό­με­νοι ως δράστες, καταγ­γέλ­θη­καν συγκε­κρι­μένα ότι έθεσαν το όνομα του μηχα­νο­λό­γου, τα φορο­λο­γικά του στοι­χεία και απο­μί­μηση της υπο­γρα­φής του σε δύο επι­τα­γές τις οποίες και κατέ­θε­σαν προς προ­ε­ξό­φληση σε αλλη­λό­χρεο λογα­ρια­σμό.

Εμφά­νι­σαν συγκε­κρι­μένα ως οπι­σθο­γράφο της επι­τα­γής τον μηχα­νο­λόγο ο οποίος δια­τη­ρεί υγιή επι­χεί­ρηση, με ευρύ κύκλο εργα­σιών προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σουν την δανειο­δό­τησή τους από τις τρά­πε­ζες οι οποίες τελικώς δια­πί­στω­σαν ότι οι επι­τα­γές ήταν ακά­λυ­πτες, με απο­τέ­λε­σμα πλέον να αντι­με­τω­πί­ζει πλείστα όσα προ­βλή­ματα.

Εν πάση περι­πτώ­σει σύμφωνα με όσα ανα­φέ­ρει στις αγωγές του ο μηχα­νο­λό­γος κατά το δεύτερο δεκα­ή­μερο του Ιουνίου άγνω­στος σ’ αυτόν Ροδίτης, που εργά­ζε­ται και ως μοντέλο, τον ενη­μέ­ρωσε για την ύπαρξη μίας επι­τα­γής, εκδό­σεώς του, στην οποία όπως του είπε, φέρεται ως λήπτης και οπι­σθο­γρά­φος. Του είπε δε ότι έδωσε το φύλλο της επι­τα­γής αυτής μαζί με κάποια άλλα, υπο­γε­γραμ­μένα από αυτόν, κενές κατά τα υπό­λοιπα στοι­χεία τους, σε έναν δημο­τικό υπάλ­ληλο κάτοικο Ρόδου, προ­κει­μέ­νου να τον εξυ­πη­ρε­τή­σει λόγω της οικο­νο­μι­κής ανάγκης που αυτός είχε. Του είπε ακόμα ότι την επιταγή αυτή, ο πρώτος ενα­γό­με­νος, αφού συμπλή­ρωσε τα υπό­λοιπα στοι­χεία της, την παρέ­δωσε σε γνωστό ιδιο­κτήτη επι­χεί­ρη­σης εμπο­ρίας μετα­χει­ρι­σμέ­νων αυτο­κι­νή­των και αυτός την προ­ε­ξό­φλησε σε Τράπεζα και στη συνέ­χεια απέδωσε το προϊόν της προ­ε­ξό­φλη­σης.

Η επιταγή αυτή σφρα­γί­στηκε ως ακά­λυ­πτη λόγω ελλεί­ψεως δια­θε­σί­μων κεφα­λαίων στο λογα­ρια­σμό του εκδότη στις 30-6-2009.

Την 2-7-2009 ένα άλλος, άγνω­στος στον μηνυτή Ροδίτης τον ειδο­ποί­ησε για την ύπαρξη μίας άλλης επι­τα­γής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου, ποσού 15.000 ευρώ, στην οποία, όπως του είπε, εκδότης φέρεται κάποιος άγνω­στος σ’ αυτόν Ροδίτης επι­χει­ρη­μα­τίας και ως λήπτης και οπι­σθο­γρά­φος της επι­τα­γής πάλι ο ίδιος. Επίσης τον ενη­μέ­ρωσε ότι η επιταγή αυτή είχε προ­ε­ξο­φλη­θεί σε Τράπεζα από τον έμπορο αυτο­κι­νή­των, ο οποίος ήταν παντε­λώς άγνω­στος προς εκείνον.

Ο έμπορος αυτο­κι­νή­των φέρεται να ομο­λό­γησε ότι η υπο­γραφή του μηνυτή είχε πλα­στο­γρα­φη­θεί από τον εγκα­λού­μενο ο οποίος και του την παρέ­δωσε προς προ­ε­ξό­φληση.

Ο μηχα­νι­κός επιρ­ρί­πτει ευθύνες στις δύο Τρά­πε­ζες επι­ση­μαί­νο­ντας ότι παρότι ως πιστω­τικά ιδρύ­ματα ασκούν δημόσια λει­τουρ­γία, με την ευχέ­ρεια να οργα­νώ­νουν την επαγ­γελ­μα­τική τρα­πε­ζική τους δρα­στη­ριό­τητα κατά τρόπο που να απο­κλείει ή να μειώνει στο ελά­χι­στο τον κίνδυνο εξό­φλη­σης πλαστών ή πλα­στο­γρα­φη­μέ­νων επι­τα­γών, κατά παρά­βαση των αρχών της καλής πίστεως και των συναλ­λα­κτι­κών ηθών.

Ευθύνες κατα­λο­γί­ζει στις Τρά­πε­ζες για το ό,τι παρέ­λα­βαν ως ενέχυρο τις επι­τα­γές, όχι από τον φερό­μενο ως τελευ­ταίο κομιστή αυτής, δηλαδή τον ίδιο, αλλά από τον δεύτερο ενα­γό­μενο προς εξα­σφά­λιση χρη­μα­το­δο­τή­σεως αυτού, πιστώ­νο­ντας τους αλλη­λό­χρε­ους λογα­ρια­σμούς του.

Τονίζει ότι ο συγκε­κρι­μέ­νος ενα­γό­με­νος έκανε ανάληψη των ποσών των επι­τα­γών χωρίς να ελέγ­ξουν οι δύο Τρά­πε­ζες δια των υπαλ­λή­λων τους εάν υφί­στατο συναλ­λαγή τόσο μεταξύ του τελευ­ταίου κομιστή που την παρέ­δωσε σ’ αυτήν για προ­ε­ξό­φληση (αξία λόγω ενε­χύ­ρου), δεύτερο ενα­γό­μενο, με τον δήθεν φερό­μενο ως οπι­σθο­γράφο αυτής, δηλαδή με τον ίδιο, όσο και μεταξύ του εκδότη αυτής και αυτού εις δια­τα­γήν του οποίου εκδό­θηκε.

Υπο­στη­ρί­ζει παρα­πέρα ότι σύμφωνα και με εσω­τε­ρική εγκύ­κλιο που διέπει τις τρα­πε­ζι­κές συναλ­λα­γές περί τρα­πε­ζι­κών πιστω­τι­κών κρι­τη­ρίων για τη λήψη μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νων επι­τα­γών, πρέπει να ελέγ­χε­ται η φερεγ­γυό­τητα του εκδότη, καθώς και η εμπο­ρι­κό­τητα της συναλ­λα­γής αυτής, με προ­σκό­μιση κάποιου τιμο­λο­γίου ή κάποιου άλλου παρα­στα­τι­κού εγγρά­φου.

Τον ενάγον εκπρο­σω­πεί η δικη­γό­ρος κ. Γ. Κακού­ρου.