“Μονίμως κακόβουλη και άδικη κριτική”-Επιστολή διαμαρτυρίας

Με πνί­γει το άδικο για την ενορ­χη­στρω­μέ­νη επί­θε­ση, την οποία δέ­χε­ται ο Δή­μαρ­χος προ­σω­πι­κά, όσο και εμείς, που ανή­κου­με στην Δη­μο­τι­κή Αρχή από τους επι­κε­φα­λής των πα­ρα­τά­ξε­ων της μειο­ψη­φί­ας. Αν και ο Δή­μαρ­χος μας είπε: “ότι πρέ­πει να κά­νου­με πο­λι­τι­κή υπέρ­βα­ση, ένα­ντι των επι­κε­φα­λής των πα­ρα­τά­ξε­ων της μειο­ψη­φί­ας και να στα­μα­τή­σου­με τον χαρ­το­πό­λε­μο αυτόν των αντι­πα­ρα­θέ­σε­ων, που δεν ωφε­λεί τον τόπο και κου­ρά­ζει τους πο­λί­τες”, πα­ρό­λα αυτά νοιώ­θω, ότι δεν μπορώ να κάνω την προ­σω­πι­κή μου υπέρ­βα­ση γιατί πρέ­πει να υπε­ρα­σπι­στώ τον εαυτό μου και το έργο, το οποίο επι­τε­λώ το χρο­νι­κό αυτό διά­στη­μα της θη­τεί­ας μου, ως Αντι­δη­μάρ­χου Υγεί­ας και Κοι­νω­νι­κής Πο­λι­τι­κής.

΄Ολοι εμείς, που ανή­κου­με στην Δη­μο­τι­κή Αρχή, με τις γνω­στές δυ­σκο­λί­ες, που αντι­με­τω­πί­ζου­με όλο αυτό το χρο­νι­κό διά­στη­μα, επι­τε­λού­με ένα σπου­δαίο και αδιαμ­φι­σβή­τη­το έργο κα­θέ­νας στον τομέα του, το οποίο είναι γνω­στό στους συ­μπο­λί­τες μας και στα μέσα μα­ζι­κής ενη­μέ­ρω­σης. Αυτό απο­δεί­χθη­κε και από την απο­λο­γι­στι­κή συ­νε­δρί­α­ση, της 28ης-02-2016, στην οποία εμείς οι αντι­δή­μαρ­χοι, οι εντε­ταλ­μέ­νοι δη­μο­τι­κοί σύμ­βου­λοι, οι πρό­ε­δροι των νο­μι­κών προ­σώ­πων του Δήμου πα­ρου­σιά­σα­με το έργο μας στους επι­μέ­ρους το­μείς και στις δρά­σεις μας σε αριθ­μούς και σε έργα. Βέ­βαια κά­ποιοι είπαν, ότι ήταν μια πο­λύ­ω­ρη δια­δι­κα­σία. Ασφα­λώς και ήταν, όταν έπρε­πε να πα­ρου­σια­στεί το έργο όλων μας και επι­πλέ­ον εν­σω­μα­τώ­θη­κε στην συ­νε­δρί­α­ση αυτή και η τι­μη­τι­κή ανα­φο­ρά στην πρό­κρι­ση της πόλης μας ως Πο­λι­τι­στι­κής Πρω­τεύ­ου­σας της Ευ­ρώ­πης 2021. Είναι γνω­στό ότι πα­λαιό­τε­ρα υπήρ­χαν συ­νε­δριά­σεις Δη­μο­τι­κών Συμ­βου­λί­ων, που η συ­νε­δρί­α­ση τέ­λειω­νε 2 και 3 η ώρα τα με­σά­νυ­χτα. Και η απο­λο­γι­στι­κή ήταν συ­νε­δρί­α­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου. ΄Ο,τι λοι­πόν επι­κα­λού­νται ως λόγο απου­σί­ας της μειο­ψη­φί­ας είναι κα­τ΄ε­πί­φα­ση. ΄Οτι δήθεν δεν είχαν λόγο πα­ρου­σί­ας. ΄Οπως προ­βλέ­πε­ται στον νόμο στη συ­νε­δρί­α­ση αυτή μπο­ρούν να λά­βουν το λόγο οι πο­λί­τες και ασφα­λώς και τα μέλη της μειο­ψη­φί­ας.

Εδώ λοι­πόν θέλω να δια­μαρ­τυ­ρη­θώ γιατί η σιωπή και η ανοχή έχει και όρια. Είναι λυ­πη­ρό αυτό, που πα­ρου­σιά­ζε­ται στα Δη­μο­τι­κά Συμ­βού­λια από τους επι­κε­φα­λής της πα­ρά­τα­ξης της μειο­ψη­φί­ας και λέω της πα­ρά­τα­ξης της μειο­ψη­φί­ας γιατί η μειο­ψη­φία πλέον είναι ενιαία, έχουν ταυ­τό­ση­μες αντι­δρά­σεις και απο­φά­σεις. ΄Ε­χουν μία συ­ντο­νι­σμέ­νη εχθρό­τη­τα απέ­να­ντι στον Δή­μαρ­χο κυ­ρί­ως. Τους ενο­χλούν τα πάντα. Τους ενο­χλούν οι προ­τά­σεις μας, τους ενο­χλεί το έργο μας, τους ενο­χλούν οι απο­φά­σεις μας, τους ενο­χλούν αν θα πάμε στα χωριά, στα πα­νη­γύ­ρια, στα ευ­χά­ρι­στα και στα δυ­σά­ρε­στα… Τι τέλος πά­ντων θέ­λουν. Δεν έχουν κάνει ποτέ καμία πρό­τα­ση και καμία συ­μπα­ρά­στα­ση στο δύ­σκο­λο έργο μας (ΡΟΜΑ, προ­σφυ­γι­κό, εθε­λο­ντι­κές δρά­σεις του Δήμου μας κ.λ.π.), αλλά πε­ριο­ρί­ζο­νται μόνο σε πι­κρό­χο­λα σχό­λια, τα οποία θί­γουν την τιμή και την υπό­λη­ψη μας και απο­χω­ρούν. Μο­νί­μως κα­κό­βου­λη και άδικη κρι­τι­κή. Μο­νί­μως ετοι­μο­πό­λε­μοι να απα­ξιώ­νουν, να υπο­τι­μούν, να υπο­βαθ­μί­σουν και να απο­κα­θη­λώ­νουν οποια­δή­πο­τε προ­σπά­θεια και ενέρ­γεια μας. Φυ­σι­κά δεν επι­ζη­τού­με επαί­νους, αλλά όχι τέ­τοιο μη­δε­νι­σμό, ισο­πέ­δω­ση και μνη­σι­κα­κία. Κα­θή­κον βέ­βαια και υπο­χρέ­ω­ση όλων μας είναι να αγω­νι­ζό­μα­στε για το κοινό καλό, αλλά κά­ποια στιγ­μή πρέ­πει να δια­φυ­λά­ξου­με τους εαυ­τούς μας και τους θε­σμούς.

Πα­ρα­κο­λου­θώ, όλο αυτό το χρο­νι­κό διά­στη­μα τις το­πο­θε­τή­σεις τους, στις τη­λε­ο­ρά­σεις, στα ρα­διό­φω­να, στις εφη­με­ρί­δες (αν και δεν είναι προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δος) και νοιώ­θω να γι­γα­ντώ­νε­ται και να πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται μια απο­στρο­φή προς την Δη­μο­τι­κή Αρχή και δεν μπορώ να εξη­γή­σω αυτήν την εμπό­λε­μη κα­τά­στα­ση. Δεν γί­νε­ται άλλο.

Θέλω να ενη­με­ρώ­σω τους πο­λί­τες της Ρόδου, ότι ως Δη­μο­τι­κή Αρχή υπη­ρε­τού­με τον τόπο μας με ανι­διο­τέ­λεια, με τον κα­λύ­τε­ρο τρόπο, με πολλή δου­λειά, όπως μας επι­τάσ­σει η ηθική μας και όπως μας έχουν γνω­ρί­σει οι συ­μπο­λί­τες μας μέσα από την επαγ­γελ­μα­τι­κή μας δια­δρο­μή και πο­ρεία.

ΡΟΔΟΣ 1η Μαρ­τί­ου 2016

Η ΑΝΤΙ­ΔΗ­ΜΑΡ­ΧΟΣ ΥΓΕΙΑΣ και ΚΟΙ­ΝΩ­ΝΙ­ΚΗΣ ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΚΗΣ

ΑΝΝΑ ΖΩ­ΑΝ­ΝΟΥ