ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Επανέρχονται στην ατζέντα οι μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα

news room 1 λεπτό ανάγνωση
τομσεν

Οι δανει­στές επα­να­φέ­ρουν τις πιέσεις για παρα­πέρα περι­κο­πές στις απο­δο­χές των εργα­ζο­μέ­νων του ιδιω­τι­κού τομέα, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες. “Οδηγός” για τις πείσεις αυτές είναι μελέτη που εξέ­δω­σαν εμπει­ρο­γνώ­μο­νες του ΔΝΤ, υπό την επο­πτεία του γνωστού μας κ. Poul Thomsen τον περα­σμένο Νοέμ­βριο.

Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη που είχε απο­κα­λύ­ψει το Capital.gr, πρέπει να συνε­χι­στούν οι περι­κο­πές στους μισθούς στις πέντε ευρω­παϊ­κές χώρες που χτυ­πή­θη­καν από την κρίση -μεταξύ αυτών και την Ελλάδα. Η εν λόγω μελέτη των εμπει­ρο­γνω­μό­νων του Ταμείου είχε δημο­σιευ­τείς στις 17 του περα­σμέ­νου Νοεμ­βρίου.

Η μείωση αυτή στους μισθούς στις 4 χώρες του ευρω­παϊ­κού Νότου και στην Ιρλαν­δία, μάλιστα, προσ­διο­ρι­ζό­ταν στο 2%.

Οι ευρω­παϊ­κές χώρες στις οποίες, σύμφωνα με τους εμπει­ρο­γνώ­μο­νες του ΔΝΤ, πρέπει να μετρια­στούν και άλλο οι μισθοί κατο­νο­μά­ζο­νται και δεν είναι άλλες από την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία, την Πορ­το­γα­λία και την Ιρλαν­δία οι οποίες και πλήτ­το­νται από τον “ιαπω­νικό ιό” της δεκα­ε­τίας του ΄90, δηλαδή από πολυετή “παγίδα ρευ­στό­τη­τας”.

Η μελέτη αυτή αν και δεν “χρε­ώ­νε­ται” επι­σή­μως στο ΔΝΤ, έγινε -παρ όλα αυτά- όπως ανα­φέ­ρε­ται υπό την επί­βλεψη του κ. Poul Thomsen, δηλαδή του πρώην επι­κε­φα­λής της αντι­προ­σω­πείας του ΔΝΤ στο κλι­μά­κιο των δανει­στών στην Ελλάδα και νυν επι­κε­φα­λής της αντι­προ­σω­πείας του ΔΝΤ στην Ευρώπη.

Μάλιστα το εν λόγω ντο­κου­μέ­ντο ήρθε την ώρα που οι θεσμοί στην Αθήνα εξέ­τα­ζαν το επόμενο “πακέτο” μέτρων που θα περι­λάμ­βανε το νέο μισθο­λό­γιο στο δημόσιο αλλά και την έναρξη του δια­λό­γου για το νέο Εργα­σιακό.

Πιο συγκε­κρι­μένα οι εμπει­ρο­γνώ­μο­νες του ΔΝΤ εκτί­μη­σαν ότι “η ανά­πτυξη των ονο­μα­στι­κών μισθών μετριά­στηκε πολύ, αλλά οι μισθοί δεν έπεσαν σχετικά με τα προ -κρίσης επίπεδα στις περισ­σό­τε­ρες από τις χώρες που χτυ­πή­θη­καν από την κρίση”.

Ωστόσο, σύμφωνα με τους συντά­κτες της μελέτης “ο μετρια­σμός των μισθών είναι απα­ραί­τη­τος σε αυτές τις οικο­νο­μίες σε μεσο­πρό­θε­σμη κλίμακα προ­κει­μέ­νου να αυξηθεί η απα­σχό­ληση αλλά και να απο­φευ­χθεί η επι­στροφή των γιγά­ντιων ελλειμ­μά­των στα ισο­ζύ­για τρε­χου­σών συναλ­λα­γών”.

Οι εμπει­ρο­γνώ­μο­νες του ΔΝΤ υπο­στή­ρι­ξαν πως “ο μετρια­σμός των μισθών στις χώρες που χτυ­πή­θη­καν από την κρίση αυξάνει την παρα­γωγή τους, αλλά η νομι­σμα­τική πολι­τική έχει ένα κρίσιμο ρόλο να παίξει στην άμβλυνση των αρνη­τι­κών συνε­πειών αυτού του μετρια­σμού στις άλλες οικο­νο­μίες της ευρω­ζώ­νης”.

Πάντως οι συντά­κτες της μελέτης επι­σή­μα­ναν πως “οι συμ­βου­λές του ΔΝΤ στις χώρες της ευρω­ζώ­νης που βρί­σκο­νται σε πρό­γραμμα έχουν δώσει έμφαση στις διαρ­θρω­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις στην αγορά εργα­σίας από την άποψη της μείωσης της ανερ­γίας ή της αύξησης της συμ­με­το­χής του εργα­τι­κού δυνα­μι­κού. Αυτό το οποίο δεν έχει απο­τε­λέ­σει μέρος οποιου­δή­ποτε προ­γράμ­μα­τος είναι το εξής: μία ρητή εισο­δη­μα­τική πολι­τική που θα φέρνει εσω­τε­ρική υπο­τί­μηση”.

Οι εμπει­ρο­γνώ­μο­νες συμπλή­ρω­σαν πως η εισο­δη­μα­τική πολι­τική θα φέρει μία “συντο­νι­σμένη εξωγενή μείωση 2% στο πλη­θω­ρι­σμό των μισθών”.

Παρα­δέ­χτη­καν παράλ­ληλα ότι “ένας τέτοιος μετρια­σμός, σε περί­πτωση που πραγ­μα­το­ποι­η­θεί σε μία μόνη χώρα, θα οδη­γή­σει στην έκρηξη της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και των εξα­γω­γών, αλλά το συνο­λικό απο­τέ­λε­σμα στην παρα­γωγή βρα­χυ­πρό­θε­σμα είναι προς συζή­τηση. Και αυτό γιατί η μείωση των ονο­μα­στι­κών μισθών και ο χαμη­λό­τε­ρος πλη­θω­ρι­σμός ή ακόμα και απο­πλη­θω­ρι­σμός μπορεί να μειώσει την εσω­τε­ρική ζήτηση και να αυξήσει το πραγ­μα­τικό βάρος του χρέους” και, άρα, να φέρει τα απο­τε­λέ­σματα στην “αντί­θετη κατεύ­θυνση”.

Οι εμπει­ρο­γνώ­μο­νες του ΔΝΤ ανέ­φε­ραν πως “αν μία μόνη χώρα της ευρω­ζώ­νης η οποία έχει χτυ­πη­θεί από την κρίση προβεί σε μετρια­σμό των μισθών, το καθαρό απο­τέ­λε­σμα είναι θετικό τόσο για την ίδια, όσο και για όλη την ευρω­ζώνη”.

Εξάλλου, “αν όλες μαζί οι χώρες που χτυ­πή­θη­καν από την κρίση (οι οποίες αντι­προ­σω­πεύ­ουν συνο­λικά το 30% του ΑΕΠ της ευρω­ζώ­νης) προβούν σε μετρια­σμό των μισθών από κοινού, η παρα­γωγή τους θα επε­κτα­θεί βρα­χυ­πρό­θε­σμα αλλά σε χαμη­λό­τερο βαθμό”.

Τι προ­βλέ­πει το νέο Μνη­μό­νιο για το Εργα­σιακό -Δημόσιο

Εξάλλου, ανα­φο­ρές στο εργα­σιακό υπάρ­χουν και στο νέο Μνη­μό­νιο. Συγκε­κρι­μένα προ­βλέ­πε­ται ότι “έως τον Οκτώ­βριο του 2015 η κυβέρ­νηση θα δρο­μο­λο­γή­σει δια­δι­κα­σία δια­βού­λευ­σης με επι­κε­φα­λής μια ομάδα ανε­ξάρ­τη­των εμπει­ρο­γνω­μό­νων με σκοπό την επα­νε­ξέ­ταση ορι­σμέ­νων υφι­στά­με­νων πλαι­σίων της αγοράς εργα­σίας, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων, της συλ­λο­γι­κής δράσης και των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, λαμ­βα­νο­μέ­νων υπόψη των βέλ­τι­στων πρα­κτι­κών σε διεθνές και ευρω­παϊκό επίπεδο.

Περαι­τέρω συμβολή στη δια­δι­κα­σία δια­βού­λευ­σης που περι­γρά­φε­ται ανωτέρω θα παρα­σχε­θεί από διε­θνείς οργα­νι­σμούς, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Διε­θνούς Οργά­νω­σης Εργα­σίας Η οργά­νωση, οι όροι εντολής και τα χρο­νο­δια­γράμ­ματα θα συμ­φω­νη­θούν με τα θεσμικά όργανα. Μετά την ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας επα­νε­ξέ­τα­σης, οι αρχές θα ευθυ­γραμ­μί­σουν τα πλαίσια για τις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις, τη συλ­λο­γική δράση και τις συλ­λο­γι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τις βέλ­τι­στες πρα­κτι­κές στην ΕΕ.

Δεν θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί καμία αλλαγή στο τρέχον πλαίσιο συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων πριν από την ολο­κλή­ρωση της επα­νε­ξέ­τα­σης. Οι αλλαγές στις πολι­τι­κές για την αγορά εργα­σίας δεν θα πρέπει να συνε­πά­γο­νται την επι­στροφή σε παλαιό­τερα πλαίσια πολι­τι­κής, ασύμ­βατα με τους στόχους της προ­ώ­θη­σης μιας βιώ­σι­μης και χωρίς απο­κλει­σμούς ανά­πτυ­ξης”.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι όσον αφορά το δημόσιο, το νέο Μνη­μό­νιο προ­βλέ­πει “Έως τον Οκτώ­βριο του 2015, οι αρχές θα καθο­ρί­σουν, εντός της νέας μεσο­πρό­θε­σμης δημο­σιο­νο­μι­κής στρα­τη­γι­κής (ΜΔΣτρ), ανώτατα όρια για τις μισθο­λο­γι­κές δαπάνες και τα επίπεδα απα­σχό­λη­σης στο δημόσιο που να συνά­δουν με την επί­τευξη των δημο­σιο­νο­μι­κών στόχων και με την εξα­σφά­λιση φθί­νου­σας πορείας για τις δημό­σιες δαπάνες σε σχέση με το ΑΕΠ κατά την περίοδο 2016-2019”.

capital.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.