Το Μαξίμου συντηρεί τα σενάρια κυβερνητικής διεύρυνσης

Η προει­δο­ποί­ηση του πρω­θυ­πουρ­γού Αλέξη Τσίπρα ότι αν δε λυθεί το Ασφα­λι­στικό «σε πέντε χρόνια δεν θα κατα­βάλ­λο­νται συντά­ξεις», επι­βε­βαιώ­νει την εκτί­μηση ότι το Μαξίμου απο­συν­δέει την αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος από τις άκαμ­πτες υπο­δεί­ξεις του κουαρ­τέ­του.

Στην πολι­τική αγορά, αρκετοί προ­βλέ­πουν ότι η ψήφιση του επί­μα­χου νομο­σχε­δίου θα προ­κα­λέ­σει ανυ­πέρ­βλη­τες πολι­τι­κές δυσχέ­ρειες στον ΣΥΡΙΖΑ και θα απο­τε­λέ­σει χρονικό ορόσημο χωρίς επι­στροφή, επι­τα­χύ­νο­ντας τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις.

Ενόψει των επό­με­νων μαχών στη Βουλή, η κυβέρ­νηση ξεδι­πλώ­νει πρω­το­βου­λίες προ­κει­μέ­νου να θωρα­κι­στεί η πλειο­ψη­φία των 153 βου­λευ­τών της πλειο­ψη­φίας.

Το επι­κοι­νω­νιακό επι­τε­λείο, προ­σώ­ρας προ­βάλ­λει τη γραμμή- όχι ιδιαί­τερα πει­στικά είναι αλήθεια…- ότι δεν θα δεχθεί μείωση συντά­ξεων, ενώ ταυ­τό­χρονα εντεί­νο­ντας την πίεση προς την πλευρά των βου­λευ­τών ο κ. Τσίπρας έχει ήδη δια­μη­νύ­σει ότι ενδε­χό­με­νες διαρ­ροές θα θεωρούν «ύποπτες».

Ταυ­τό­χρονα με το πρω­θυ­πουρ­γικό μασάζ στους βου­λευ­τές τους οποίους είδε κατά ομάδες για να ακούσει τα παρά­πονά τους, η κυβέρ­νηση προωθεί απο­σπα­σμα­τικά, μέτρα που απέχουν πολύ από τις δια­κη­ρύ­ξεις της, αλλά, όπως υπο­λο­γί­ζουν στο Μαξίμου, προ­σφέ­ρουν κάποιο εύσχημο άλλοθι στους βου­λευ­τές να υπο­στη­ρί­ζουν ότι δεν έχει εγκα­τα­λει­φθεί η κοι­νω­νική ατζέντα του κόμ­μα­τος.

Οι συνερ­γά­τες του πρω­θυ­πουρ­γού, δεν ανη­συ­χούν για την κοι­νο­βου­λευ­τική συνοχή, αλλά, καλού- κακού, συντη­ρούν τα σενάρια της κυβερ­νη­τι­κής διεύ­ρυν­σης.

Ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός μιλώ­ντας στο νομο­σχέ­διο για το Σύμφωνο Συμ­βί­ω­σης ανα­φέρ­θηκε ιδιαι­τέ­ρως στην ανάγκη συστρά­τευ­σης των δημο­κρα­τι­κών δυνά­μεων, κλεί­νο­ντας το μάτι σε όμορες δυνά­μεις, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι που θα έστερ­γαν σε συνερ­γα­σία υπό όρους και με δεδο­μένο ότι μετά την υπερ­ψή­φιση του Μνη­μο­νίου, αντι­με­τω­πί­ζουν κρίση στρα­τη­γι­κής.

Στο ίδιο μήκος, συντη­ρεί­ται σταθερά το σενάριο της συνερ­γα­σίας με την Ένωση Κεντρώων και τον Βασίλη Λεβέντη. Κυβερ­νη­τικά στελέχη, όπως ο υπουρ­γός Επι­κρα­τείας Αλέκος Φλα­μπου­ρά­ρης που μετα­φέ­ρει τη γραμμή Τσίπρα, δε χάνουν ευκαι­ρία να επι­ση­μαί­νουν πως η προ­ο­πτική της συνερ­γα­σίας είναι εφικτή, αρκεί ο κ. Λεβέ­ντης να εγκα­τα­λεί­ψει την αξίωση περί οικου­με­νι­κής.

Πρό­κει­ται για μια τακτική που στέλνει αμφί­σημα μηνύ­ματα και η οποία δεν βρίσκει όλους τους συνερ­γά­τες του πρω­θυ­πουρ­γού σύμ­φω­νους. Μπορεί η κυβέρ­νηση να κινεί­ται σε ένα λεπτό στρώμα πάγου, όμως ταυ­τό­χρονα μετα­φέ­ρει εικόνα ανα­σφά­λειας. Ο μόνος από τον οποίον ο πρω­θυ­πουρ­γός δεν έχει να φοβάται τίποτε, είναι ο κυβερ­νη­τι­κός του εταίρος Π. Καμένος.

Τα θέλ­γη­τρα της εξου­σίας, είναι τόσο ισχυρά, ώστε, οι μικρο­κρα­δα­σμοί που κατα­γρά­φο­νται, επα­να­βε­βαιώ­νουν ότι το Σύμφωνο πολι­τι­κής Συμ­βί­ω­σης που έχουν συνάψει δεν κλο­νί­ζε­ται από τις ακραίες θέσεις που κατά καιρούς παίρνει ο επι­κε­φα­λής του κόμ­μα­τος.

Πηγή: reporter.gr