Κατασχέθηκαν οι τραπεζικοί λογαριασμοί δύο επιχειρηματιών για οφειλές προς το δημόσιο

Την κατά­σχεση όλων των κατα­θέ­σεων δύο κατοί­κων της Ρόδου σε τράπεζα μέχρι του ποσού των 2.025.773.92 ευρώ και 1.102.152.42 ευρώ αντί­στοιχα, για την εξα­σφά­λιση απαι­τή­σεων του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, διέταξε με δύο απο­φά­σεις, που εξέδωσε χθες, το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Η τράπεζα είχε υπο­βά­λει δηλώ­σεις σύμφωνα με τις οποίες τα χρήματα στους λογα­ρια­σμούς των δύο οφει­λε­τών ήταν ελά­χι­στα και το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η τράπεζα οφείλει να απο­δώ­σει στο Ελλη­νικό Δημόσιο κάθε ποσό που τυχόν θα κατα­τε­θεί στο μέλλον στους λογα­ρια­σμούς τους, ανε­ξαρ­τή­τως μάλιστα του γεγο­νό­τος ότι και η ίδια έχει απαι­τή­σεις έναντι των συγκε­κρι­μέ­νων πελατών της.

Στην πρώτη περί­πτωση σε βάρος ενός επι­χει­ρη­μα­τία της Ρόδου βεβαιώ­θη­καν στη ΔΟΥ Ρόδου χρέη προς το Ελλη­νικό Δημόσιο, συνο­λι­κού ύψους 2.025.773.92 ευρώ.

Για τη εξα­σφά­λιση της απαί­τη­σης αυτής του Δημο­σίου, ο προϊ­στά­με­νος της ΔΟΥ με το από 24 Ιουνίου 2014 κατα­σχε­τή­ριο έγγραφο επέβαλε ανα­γκα­στική κατά­σχεση στα χέρια της τρά­πε­ζας, ως τρίτης, επί των κατα­θέ­σεων και λογα­ρια­σμών που δια­τη­ρούσε και μέχρι του ποσού των 2.025.773.92 ευρώ. Ακο­λού­θως, η τράπεζα υπέβαλε ηλε­κτρο­νικά δήλωσή της, σύμφωνα με την οποία στο όνομα του οφει­λέτη του Δημο­σίου τηρού­νται τρεις τρα­πε­ζι­κοί λογα­ρια­σμοί και οι οποίοι, κατά το χρόνο επι­βο­λής της κατά­σχε­σης, εμφά­νι­ζαν υπό­λοιπο ο μεν πρώτος 0,02 ευρώ, ο δε δεύ­τε­ρος 0 ευρώ κι ένας όψεως 6.93 ευρώ.

Εν συνε­χεία, η τράπεζα δήλωσε ότι υφί­στα­ται απαί­τηση του οφει­λέτη του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου έναντι της ίδιας, ύψους 0.02 ευρώ και 6,93 ευρώ που καλύ­πτει εν μέρει την απαί­τηση για την οποία επι­βλή­θηκε κατά­σχεση, τα δε ποσά αυτά δέσμευσε υπέρ του ανα­κό­πτο­ντος και υπο­σχέ­θηκε να του τα απο­δώ­σει.

Στη σχετική της δήλωση, εξάλλου επι­σύ­ναψε παρα­στα­τικά κίνησης των ως άνω τηρού­με­νων λογα­ρια­σμών για χρονικό διά­στημα πέντε ημερών προ της ημε­ρο­μη­νίας επί­δο­σης του κατα­σχε­τη­ρίου εγγρά­φου και μίας ημέρας μετά από αυτήν.

Ωστόσο, από το περιε­χό­μενο της ανωτέρω δήλωσης συνά­γε­ται ότι η τράπεζα μολο­νότι απο­δέ­χε­ται ότι μεταξύ της ίδιας και του οφει­λέτη του Δημο­σίου υφί­στα­ται τρα­πε­ζική σύμβαση κατά­θε­σης, προς εξυ­πη­ρέ­τηση της οποίας τηρού­νται στο όνομα του οφει­λέτη του Ελλη­νι­κού  Δημο­σίου  τρεις  τρα­πε­ζι­κοί  λογα­ρια­σμοί, περιο­ρί­ζε­ται να προβεί σε θετική δήλωση μόνο για το υπάρχον, κατά το χρόνο επι­βο­λής της κατά­σχε­σης, υπό­λοιπο στους ως άνω τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς και δεν παρέχει δια­βε­βαί­ωση ότι θα παρα­κρα­τή­σει την τυχόν οφειλή που θα προ­κύ­ψει στο μέλλον υπέρ του τελευ­ταίου.

Με δεδο­μένο, όμως, ότι η επι­βλη­θείσα κατά­σχεση δεν αφορά μόνο στην ενε­στώσα αλλά και στη μέλ­λουσα απαί­τηση του Δημο­σίου, έναντι της Τρά­πε­ζας, η σχετική δήλωση της τελευ­ταίας, έπρεπε να δια­λαμ­βά­νει και τη δια­βε­βαί­ωση αυτής, ότι επι­φυ­λάσ­σε­ται για την τυχόν μελ­λο­ντική γένεση της απαί­τη­σής του.

Με την απόφασή του το Δικα­στή­ριο επι­βάλ­λει στην τράπεζα να κατα­βά­λει στο Ελλη­νικό Δημόσιο κάθε τυχόν μελ­λο­ντικό οφει­λό­μενο στον καθ’ ου η κατά­σχεση ποσό, μόλις τέτοια οφειλή γεν­νη­θεί κι έως τη συμπλή­ρωση του ποσού των 2.025.773.92 ευρώ.

Στην δεύτερη υπόθεση σε βάρος ενός επι­χει­ρη­μα­τία της Ρόδου βεβαιώ­θη­καν στη ΔΟΥ Ρόδου χρέη προς το Ελλη­νικό Δημόσιο, συνο­λι­κού ύψους 1.102.152.42 ευρώ.

Για την εξα­σφά­λιση της απαί­τη­σης αυτής του Δημο­σίου ο προϊ­στά­με­νος της ΔΟΥ, με κατα­σχε­τή­ριο έγγραφο, επέβαλε ανα­γκα­στική κατά­σχεση στα χέρια της τρά­πε­ζας, ως τρίτης, επί των κατα­θέ­σεων και λογα­ρια­σμών που ο οφει­λέ­της του Δημο­σίου δια­τη­ρούσε σε αυτή και μέχρι του ποσού των 1.102.152.42 ευρώ. Ακο­λού­θως, η τράπεζα υπέβαλε ηλε­κτρο­νικά δήλωσή της, σύμφωνα με την οποία στο όνομα του οφει­λέτη του Δημο­σίου τηρεί­ται ο ατο­μι­κός λογα­ρια­σμός ταμιευ­τη­ρίου, ο οποίος, κατά το χρόνο επι­βο­λής της κατά­σχε­σης, εμφά­νιζε υπό­λοιπο 20,04 ευρώ. Εν συνε­χεία, η τράπεζα δήλωσε ότι υφί­στα­ται απαί­τηση του τελευ­ταίου έναντι της ίδιας, ύψους 20.04 ευρώ, που καλύ­πτει εν μέρει την απαί­τηση για την οποία επι­βλή­θηκε κατά­σχεση, το δε ποσό αυτό δέσμευσε υπέρ του Δημο­σίου και υπο­σχέ­θηκε να του το απο­δώ­σει.

Στη σχετική της δήλωση, εξάλλου, επι­σύ­ναψε παρα­στα­τικά κίνησης του ως άνω τηρού­με­νου λογα­ρια­σμού για χρονικό διά­στημα πέντε ημερών προ της ημε­ρο­μη­νίας επί­δο­σης του κατα­σχε­τη­ρίου εγγρά­φου και μίας ημέρας μετά από αυτήν.

Το δικα­στή­ριο με την απόφασή του διέταξε τα ίδια ως άνω με την προη­γού­μενη που εξέδωσε.