15 δισ. $ ετησίως ο τζίρος από το δουλεμπόριο-Εκατομμύρια άνθρωποι εξαναγκάζονται στην πορνεία ή στην παράνομη εργασία

Εκα­τομ­μύ­ρια άνδρες, γυναί­κες και παιδιά σε όλον τον κόσμο είναι θύματα δου­λε­μπο­ρίου: τους μετα­χει­ρί­ζο­νται σαν εμπο­ρεύ­ματα και τους εξα­να­γκά­ζουν στην πορνεία ή στην παρά­νομη εργασία. Το φαι­νό­μενο της εμπο­ρίας ανθρώ­πων συνα­ντά­ται σε όλον τον κόσμο. Το Διεθνές Γραφείο Εργα­σίας εκτιμά ότι 15 δισ. δολάρια ετησίως προ­έρ­χο­νται από κατα­να­γκα­στική εργασία.

Χιλιά­δες γυναί­κες και κορί­τσια από τη Δυτική Αφρική πέφτουν θύματα τρά­φι­κινγκ κάθε χρόνο. Οι περισ­σό­τε­ρες κατα­λή­γουν στην Ευρώπη. Σύμφωνα με εκτι­μή­σεις του Γρα­φείου για τα Ναρ­κω­τικά και το Εγκλημα του ΟΗΕ, τα θύματα του δου­λε­μπο­ρίου από τη Δυτική Αφρική απο­τε­λούν το 10% όσων εξα­να­γκά­ζο­νται σε εργασία σχετική με το σεξ στη Δυτική Ευρώπη.

Το μεγα­λύ­τερο μέρος αυτών προ­έρ­χε­ται από τη Νιγηρία. Η πόλη Μπενίν στη Νότια Νιγηρία παίζει ρόλο-«κλειδί», καθώς εκεί έχουν δημιουρ­γη­θεί δίκτυα και υπο­δο­μές για το εμπόριο ανθρώ­πων. Οι δια­κι­νη­τές ανα­ζη­τούν κορί­τσια που επι­θυ­μούν να ταξι­δέ­ψουν για να βρουν καλύ­τε­ρες συν­θή­κες ζωής και τους υπό­σχο­νται δουλειά και εκπαί­δευση. Δίνουν στα θύματα πλαστά έγγραφα και τους λένε ότι όταν φτάσουν στον προ­ο­ρι­σμό τους θα πρέπει να πλη­ρώ­σουν για το κόστος της μετα­φο­ράς τους. Μερικές φορές ανα­γκά­ζουν τις γυναί­κες να πάρουν μέρος σε θρη­σκευ­τι­κές τελετές με σκοπό να τις «δέσουν» και να τις εκφο­βί­σουν ώστε να μην μπορούν να αθε­τή­σουν την υπό­σχεσή τους.

Θύματα τρά­φι­κινγκ

Η Κέμι είναι μία από τις γυναί­κες που έπεσαν θύματα τρά­φι­κινγκ στη Νιγηρία. Οπως λέει στο BBC, οι δου­λέ­μπο­ροι της υπο­σχέ­θη­καν μια δια­φο­ρε­τική ζωή στην Ιταλία που θα της επέ­τρεπε να κερ­δί­ζει ικα­νο­ποι­η­τικά χρήματα και να βοηθά την οικο­γέ­νειά της. Οταν όμως έφτασε στην Ιταλία η Κέμι, καθο­λική το θρή­σκευμα, είδε ότι η νέα της ζωή απείχε πολύ από εκείνο που της είχαν υπο­σχε­θεί. Ηταν ανα­γκα­σμένη να εργα­στεί σαν πόρνη. Στην αρχή αρνή­θηκε, αλλά αφού της στέ­ρη­σαν το φαγητό και της έσπασαν το κινητό για τιμωρία, ενέδωσε.

Εργά­στηκε επί τρία χρόνια και τρεις μήνες. Σε αυτό το διά­στημα πλήρωσε στους δια­κι­νη­τές το ποσό των 27.000 ευρώ, αλλά εκείνοι δεν ήταν ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι. Τελικά βρήκε τη δύναμη να δρα­πε­τεύ­σει και πήγε να μείνει με φίλους. Οι ιτα­λι­κές Αρχές όμως την απέ­λα­σαν στη Νιγηρία. Εκεί ένιωσε ντροπή να επι­στρέ­ψει στην οικο­γέ­νειά της μην έχοντας τίποτε να τους προ­σφέ­ρει. Είναι τραυ­μα­τι­σμένη από τις εμπει­ρίες της και νιώθει θυμό για τους δια­κι­νη­τές. «Η γυναίκα που με έστειλε στην Ιταλία έχει δύο κορί­τσια. Τα πηγαί­νει στα καλύ­τερα σχολεία με τα χρήματα που έβγαλα με το σώμα μου» λέει.

Απα­ρά­δε­κτες συν­θή­κες

Εκα­το­ντά­δες θύματα τρά­φι­κινγκ από τη Νιγηρία κατα­λή­γουν στη Βρε­τα­νία, όπου εξα­να­γκά­ζο­νται στην πορνεία ή σε οικιακή εργασία με απα­ρά­δε­κτες συν­θή­κες. Τα 244 από τα 2.340 πιθανά θύματα δου­λε­μπο­ρίου που ανα­φέρ­θη­καν στις Αρχές της χώρας το 2014 ήταν από τη Νιγηρία. Η μονα­δική χώρα με μεγα­λύ­τερο αριθμό πιθανών θυμάτων ήταν η Αλβανία.

Η Μπιλ­κί­σου είναι ένα από αυτά. Από την ηλικία των 15 εργά­ζε­ται χωρίς πληρωμή σε συν­θή­κες δου­λείας. Αφησε την πατρίδα της για να βρει μια καλύ­τερη ζωή. Της υπο­σχέ­θη­καν ότι θα έμενε με τον θείο της, θα συνέ­χιζε τις σπουδές της και θα κέρδιζε αρκετά χρήματα ώστε να βοηθά την οικο­γέ­νειά της. Η πραγ­μα­τι­κό­τητα όμως ήταν πολύ δια­φο­ρε­τική. Ηταν ανα­γκα­σμένη να δου­λεύει ως οικιακή βοηθός στο σπίτι του θείου της χωρίς να λαμ­βά­νει αμοιβή. Εργα­ζό­ταν σκληρά φρο­ντί­ζο­ντας για όλες τις εργα­σίες του σπιτιού. Δούλευε από τις 5 το πρωί ως τις 9 το βράδυ. Αν ο θείος της δεν ήταν ευχα­ρι­στη­μέ­νος, τη χτυ­πούσε. Ενιωθε μοναξιά, σαν να ήταν εγκλω­βι­σμένη στο σκοτάδι. Κατά­φερε να απο­δρά­σει με τη βοήθεια ενός πάστορα της τοπικής εκκλη­σίας. Η Μπιλ­κί­σου όμως νιώθει ότι της έκλεψαν την παιδική της ηλικία και δεν ξέρει πώς να κοι­νω­νι­κο­ποι­η­θεί.

Αγο­ρα­πω­λη­σίες παιδιών

Υπάρ­χουν επίσης πολλές περι­πτώ­σεις αγο­ρα­πω­λη­σίας παιδιών ακόμη και επί βρε­τα­νι­κού εδάφους. Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι 13.000 παιδιά είναι θύματα εκμε­τάλ­λευ­σης κατά αυτόν τον τρόπο σήμερα στη Βρε­τα­νία.

Η περι­πέ­τεια της Τζέιν ξεκί­νησε στα 13. Ενας άνδρας γύρω στα 70, που ήξερε ότι ζούσε σε ένα ασταθές οικο­γε­νειακό περι­βάλ­λον, άρχισε να της προ­σφέ­ρει δώρα. Υστερα από κάποιον καιρό τής ζήτησε να του προ­σφέ­ρει σεξουα­λι­κές υπη­ρε­σίες ως αντάλ­λαγμα και σύντομα άρχισε να την προωθεί σε άνδρες από την Ασία. Η Τζέιν ήταν θύμα σεξουα­λι­κής και σωμα­τι­κής κακο­ποί­η­σης. Κατά­φερε να σωθεί όταν απευ­θύν­θηκε στη θρη­σκευ­τική οργά­νωση Στρατός της Σωτη­ρίας.

Το ΒΗΜΑ