Ασπίδα κατά των απολύσεων

Η χει­ρο­τέ­ρευση της οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης του εργο­δότη δεν απο­τε­λεί από μόνη της «σπου­δαίο λόγο» που να μπορεί να δικαιο­λο­γή­σει την πρόωρη απο­μά­κρυνση ενός μισθω­τού, προτού να λήξει η σύμβαση ορι­σμέ­νου χρόνου που έχει υπο­γρά­ψει.

Για τον Αρειο Πάγο, προ­κει­μέ­νου να καταγ­γεί­λει ο εργο­δό­της νωρί­τερα μια σύμβαση ορι­σμέ­νου χρόνου, πρέπει να υπάρ­χουν σοβαροί λόγοι (π.χ. εργα­σιακή ανε­πάρ­κεια) και δεν αρκεί μόνο του το γεγονός ότι έχει επι­δει­νω­θεί η περιου­σιακή κατά­σταση του εργο­δότη, είτε με μείωση των κερδών είτε με τη δημιουρ­γία ζημιών. Η περιου­σιακή αυτή μετα­βολή δεν απο­τε­λεί «σπου­δαίο λόγο» για πρόωρη απο­μά­κρυνση του εργα­ζο­μέ­νου, αφού -κατά τον ΑΠ- ο εργο­δό­της φέρει τον κίνδυνο της επι­χεί­ρη­σής του και δεν μπορεί να τον μετα­κυ­λί­σει στον μισθωτό ή να του προ­κα­λέ­σει δυσμε­νείς συνέ­πειες στη σφαίρα της δικής του απο­κλει­στικά αρμο­διό­τη­τας.

Οι λόγοι

Ετσι, αν δεν υπάρ­χουν σπου­δαίοι λόγοι, που να δικαιο­λο­γούν υπαι­τιό­τητα του μισθω­τού (π.χ. αδια­φο­ρία, πλημ­με­λής απόδοση, αδι­κο­πρα­κτική συμπε­ρι­φορά κατά της επι­χεί­ρη­σης κ.λπ.) τότε η πρόωρη καταγ­γε­λία της σύμ­βα­σης ορι­σμέ­νου χρόνου είναι άκυρη.

Στην περί­πτωση αυτή ο εργα­ζό­με­νος δικαιού­ται μισθούς υπε­ρη­με­ρίας για τις απο­δο­χές που θα έπαιρνε κανο­νικά μέχρι τη συμπλή­ρωση της σύμ­βα­σης (π.χ. 2ετούς) μαζί με τα επι­δό­ματα εορτών και αδείας, ενώ παράλ­ληλα μπορεί να αξιώσει και χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση για την ηθική βλάβη που του προ­κά­λεσε η πρόωρη απο­μά­κρυνσή του, λόγω προ­σβο­λής της προ­σω­πι­κό­τη­τάς του.

Το ανώτατο δικα­στή­ριο ερμή­νευσε δια­τά­ξεις του Αστικού Κώδικα, που επι­τρέ­πουν στον εργο­δότη να καταγ­γεί­λει οπο­τε­δή­ποτε μια σύμβαση, εφόσον υπάρχει σπου­δαίος λόγος, χωρίς να τηρήσει προ­θε­σμία. Κατά τον ΑΠ, ο σπου­δαίος λόγος καταγ­γε­λίας μιας σύμ­βα­σης ορι­σμέ­νου χρόνου ελέγ­χε­ται από τα δικα­στή­ρια και η σοβα­ρό­τητά του πρέπει να είναι τέτοια, ώστε -σύμφωνα με την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη- να μην μπορεί να αξιωθεί η συνέ­χιση της σύμ­βα­σης.

Εθνος