Παγκόσμιο ρεκόρ στις ειδικότητες εκπαιδευτικών

ΠΕ17.02 Μηχα­νο­λό­γοι ΑΣΕΤΕΜ, ΠΕ17.06 Μηχα­νο­λό­γοι ΤΕΙ-ΝΑΥΠ. ΤΕΙ-ΚΑΤΕΕ, ΠΕ18.18 Οχη­μά­των ΤΕΙ, ΠΕ18.31 Μηχα­νι­κοί Εμπο­ρι­κού Ναυ­τι­κού, ΠΕ18.32 Μηχα­νο­συνθ. αερο­σκα­φών, ΠΕ17.12 Τεχνο­λό­γοι πετρε­λαίου και φυσικού αερίου…

Πρό­κει­ται για κάποιες από τις πολύ­πλο­κες ειδι­κό­τη­τες καθη­γη­τών του ελλη­νι­κού εκπαι­δευ­τι­κού συστή­μα­τος. Και ο κατά­λο­γος δεν έχει τέλος! Το ελλη­νικό εκπαι­δευ­τικό σύστημα «κατά­φερε» ένα παγκό­σμιο ρεκόρ. Δια­θέ­τει τις περισ­σό­τε­ρες ειδι­κό­τη­τες εκπαι­δευ­τι­κών στον κόσμο, 117 μαζί με τις υποει­δι­κό­τη­τες. Ο πολυ­κερ­μα­τι­σμός των ειδι­κο­τή­των, που παρα­τη­ρεί­ται κυρίως στην τεχνική – επαγ­γελ­μα­τική εκπαί­δευση, είναι από τα βασικά προ­βλή­ματα στη δια­χεί­ριση του εκπαι­δευ­τι­κού προ­σω­πι­κού και το έχει επι­ση­μά­νει σε έκθεσή του από το 2011 ο ΟΟΣΑ. Λόγω των πολλών ειδι­κο­τή­των, οι εκπαι­δευ­τι­κοί ανα­γκά­ζο­νται να κατα­κερ­μα­τί­ζουν τις προ­σφε­ρό­με­νες διδα­κτι­κές ώρες στο σχολικό πρό­γραμμα, με απο­τέ­λε­σμα ένας μεγάλος αριθμός εκπαι­δευ­τι­κών να μην μπορεί να κατα­λά­βει οργα­νική θέση σε ένα σχολείο. Αυτό έχει συνέ­πεια ένας εκπαι­δευ­τι­κός να «μοι­ρά­ζε­ται» σε πολλά σχολεία για να συμπλη­ρώ­σει το ωράριό του, κάτι που οδηγεί όχι μόνο στην ταλαι­πω­ρία του εκπαι­δευ­τι­κού και των διοι­κη­τι­κών υπη­ρε­σιών, αλλά κυρίως στην υπο­βάθ­μιση του προ­σφε­ρό­με­νου εκπαι­δευ­τι­κού έργου. Η αύξηση των ειδι­κο­τή­των σημειώ­θηκε στις αρχές της προη­γού­με­νης δεκα­ε­τίας, όταν οι ετήσιες προ­σλή­ψεις εκπαι­δευ­τι­κών γίνο­νταν με βάση συμ­φω­νη­μένα ποσοστά επί των ειδι­κο­τή­των και όχι με βάση τις ανάγκες της ελλη­νι­κής εκπαί­δευ­σης. Στα μέσα του 2014 το Ινστι­τούτο Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής υπέβαλε πρόταση στο υπουρ­γείο Παι­δείας για μείωση των ειδι­κο­τή­των με ομα­δο­ποί­ησή τους. Μάλιστα, το ΙΕΠ είχε κατα­θέ­σει δύο προ­τά­σεις, μία πιο διευ­ρυ­μένη που ομα­δο­ποιούσε τις 114 ειδι­κό­τη­τες σε 52, και μία δεύτερη που τις μείωνε σε 40. Σύμφωνα με το αιτιο­λο­γικό του ΙΕΠ, η δημιουρ­γία ενιαίων ειδι­κο­τή­των θα βοη­θούσε στην καλύ­τερη κατα­νομή των εκπαι­δευ­τι­κών με βάση τις ανάγκες των δημό­σιων σχο­λείων. Ωστόσο, τόσο επί υπουρ­γίας Κων­στα­ντί­νου Αρβα­νι­τό­που­λου όσο και επί Ανδρέα Λοβέρ­δου δεν προ­χώ­ρησε η υλο­ποί­ηση της πρό­τα­σης του ΙΕΠ, πιθανόν υπό τον φόβο συντε­χνια­κών αντι­δρά­σεων. Η σχετική πρόταση του ΙΕΠ κατε­τέθη και στο επι­τε­λείο της νέας πολι­τι­κής ηγεσίας ενόψει της επό­με­νης σχο­λι­κής χρονιάς 2015-2016. Αλλά μάλλον και αυτή δεν θέλει να ανα­λά­βει το πολι­τικό κόστος να δυσα­ρε­στή­σει εκπαι­δευ­τι­κούς και συν­δι­κα­λι­στές. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «Κ», δεν προ­χώ­ρησε η ανα­κα­τα­νομή ειδι­κο­τή­των στη δευ­τε­ρο­βάθ­μια εκπαί­δευση, ούτε και ο εξορ­θο­λο­γι­σμός των προ­σφε­ρό­με­νων εξει­δι­κεύ­σεων στην επαγ­γελ­μα­τική εκπαί­δευση. Την ίδια στιγμή βέβαια, δεν έχει γίνει καμία κίνηση για εξοι­κο­νό­μηση δαπανών, και το δημόσιο εκπαι­δευ­τικό σύστημα συνε­χί­ζει να βου­λιά­ζει υπό την πίεση συντε­χνια­κών λογικών.

Καθη­με­ρινή