Washington Post: Τα προβλήματα της Ελλάδας “καθρεφτίζονται” στο ελαιόλαδο

Τα προ­βλή­ματα της Ελλάδας “καθρε­φτί­ζο­νται” στον τρόπο με τον οποίο η χώρα μας χει­ρί­ζε­ται ένα από τα πιο δημο­φιλή προ­ϊ­ό­ντα της, το ελαιό­λαδο, γράφει η Washington Post, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντας το προϊόν, ως “ρευστός χρυσός”.

Όπως λέει αν και η Καλα­μάτα παράγει μερικά από τα καλύ­τερα ελαιό­λαδα στον κόσμο το 60% της παρα­γω­γής μετα­φέ­ρε­ται στην Ιταλία όπου συσκευά­ζε­ται από ιτα­λι­κές εται­ρείες, με ιταλικά μπου­κά­λια και ταμπέ­λες και στη συνέ­χεια εξά­γε­ται σε ολό­κληρο τον κόσμο, με απο­τέ­λε­σμα το κέρδος να επι­στρέ­φει στην γείτονα χώρα.

Αυτό το παρά­δειγμα είναι χαρα­κτη­ρι­στικό των προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζει η ελλη­νική οικο­νο­μία, πέρα από την τραγική ιστορία σύγκρου­σης με τους Ευρω­παί­ους δανει­στές της.

Πέρα από την επι­βε­βλη­μένη λιτό­τητα, μεγάλο μέρος της ελλη­νι­κής δυστυ­χίας προ­έρ­χε­ται από την ίδια τη χώρα.

Εκτός από το τι μπορεί να κάνει η Ευρώπη, υπάρ­χουν πολλά που μπορεί να βελ­τιώ­σει η ίδια η Ελλάδα, τονίζει το δημο­σί­ευμα, εξη­γώ­ντας πως πρέπει να απε­λευ­θε­ρώ­σει την αγορά, που αυτή τη στιγμή, δυσχε­ραί­νει την έναρξη επι­χει­ρή­σεων και τις ξένες επεν­δύ­σεις.

“Το γεγονός ότι η Ελλάδα δια­τη­ρεί μονο το 28% του παγκό­σμιου μερι­δίου για την ελλη­νική φέτα και μόνο το 30% της αμε­ρι­κα­νι­κής αγοράς για το ελλη­νικό για­ούρτι επίσης δείχνει ένα τερά­στιο παρά­θυρο ευκαι­ριών” τονίζει εκθεση της McKinsey.

Ο αγρο­τι­κός τομέας της Ελλάδας έχει πολλές προ­ο­πτι­κές, καθώς η χώρα είναι η τρίτη μεγα­λύ­τερη παρα­γω­γός παγκο­σμίως, μετά την Ισπανία και την Ιταλία.

Άλλες εξα­γω­γές περι­λαμ­βά­νουν το μέλι, το κρασί, τα φρούτα και τα λαχα­νικά. Πέρα από τον αγρο­τικό τομέα, η Ελλάδα είναι πολλά υπο­σχό­μενη και σε άλλους τομείς όπως τα γενό­σημα, η ιχθυο­καλ­λιέρ­γειες, η περί­θαλψη, ο του­ρι­σμός, οι μετα­φο­ρές και η δια­χεί­ριση απο­βλή­των, επι­ση­μαί­νει η έρευνα.

Τι χρειά­ζε­ται λοιπόν για να εκμε­ταλ­λευ­τεί η Ελλάδα όλες αυτές τις ευκαι­ρίες; οικο­νο­μική στα­θε­ρό­τητα πρώτα απ’ όλα, αλλά και υπο­δο­μές, μεταξύ των οποίων μεγα­λύ­τερη παρα­γωγή και εγκα­τα­στά­σεις.

Η νομο­θε­τική διευ­κό­λυνση των επι­χει­ρή­σεων επίσης θα βοη­θούσε τις ελλη­νι­κές μονάδες να αντα­γω­νι­στούν σε διεθνές επίπεδο.

“Με το χρέος στο 175% του ΑΕΠ και την ανεργία κοντά στο 30% η κατά­σταση στην Ελλάδα θα συνε­χί­σει να είναι τραγική για τους Έλληνες. Αλλά ακόμα και με αυτά τα οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα, υπάρ­χουν μεγάλες ευκαι­ρίες” κατα­λή­γει.