FT: Ο Τσίπρας θα ανταμειφθεί εάν αγκαλιάσει τη συμφωνία

Ο Τσίπρας θα αντα­μει­φθεί εάν αγκα­λιά­σει τη νέα συμ­φω­νία διά­σω­σης, ανα­φέ­ρουν σε άρθρο τους οι Financial Times.

Oι σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και τους δανει­στές είναι τόσο κακές που κάνουν τους Μοντέ­γους και τους Καπου­λέ­τους (οι δύο αντί­πα­λες οικο­γέ­νειες στο Ρωμαίος & Ιου­λιέτα) να φαί­νο­νται επι­στή­θιοι φίλοι. Κατά συνέ­πεια, η εμπι­στο­σύνη δεν είναι λιγό­τερο σημα­ντική από τις τεχνι­κές λεπτο­μέ­ρειες στη νέα συμ­φω­νία διά­σω­σης που δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται η Ελλάδα με τους δανει­στές της, σημειώ­νει άρθρο της εφη­με­ρί­δας υπό τον τίτλο «Εμπι­στο­σύνη, εθνική ανά­καμψη και μεταρ­ρυθ­μί­σεις στην Ελλάδα».

Η ελλη­νική κυβέρ­νηση και οι ευρω­παίοι εταίροι πρέπει άμεσα να βάλουν πίσω τους την οξύτητα των τελευ­ταίων έξι μηνών. Διότι χωρίς προ­σπά­θεια για οικο­δό­μηση αμοι­βαίας εμπι­στο­σύ­νης το νέο πρό­γραμμα διά­σω­σης δεν έχει πιθα­νό­τητα επι­τυ­χίας, ανα­φέ­ρουν οι FT και προ­σθέ­τουν:

Η ευθύνη που πέφτει στον Αλέξη Τσίπρα και τους συντρό­φους του στον ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγάλη. Οι δανει­στές της Ελλάδας θα βρί­σκο­νται στη μέγιστη επα­γρύ­πνηση, κατόπιν των απο­κα­λύ­ψεων για την αρι­στερή πτέρυγα του κόμ­μα­τος και τον πρώην υπουργό Οικο­νο­μι­κών Γ. Βαρου­φάκη. Ενώ μια ομάδα ακρο­α­ρι­στε­ρών εξέ­τα­ζαν την κατά­ληψη των απο­θε­μά­των ρευστού της Τρά­πε­ζας της Ελλάδας ως ένα πρε­λού­διο για τη εισα­γωγή ενός εθνικού νομί­σμα­τος, ο πρώην υπουρ­γός εξέταζε ένα σχέδιο το οποίο περιε­λάμ­βανε το χακά­ρι­σμα της ιστο­σε­λί­δας της εθνικής φορο­λο­γι­κής αρχής για τη δημιουρ­γία ενός παράλ­λη­λου συστή­μα­τος πλη­ρω­μών.

Όσον αφορά την ιδε­ο­λο­γική έμπνευση και την ανοησία τους, αυτά τα δύο σχέδια αξίζουν μια θέση κάπου ανάμεσα στον επα­να­στα­στικό ζήλο του Βλα­ντι­μίρ Λένιν και των Μπολ­σε­βί­κων το 1917 και τις εξω­φρε­νικά παι­χνί­δια του Rufus T Firefly, ηγέτη του χρε­ο­κο­πη­μέ­νου κράτους της Freedonia στη περί­φημη ταινία των αδελφών Μαρξ, Duck Soup. Και τα δύο ξεφού­σκω­σαν χωρίς να τορ­πι­λί­σουν την ιδιό­τητα του μέλους της ευρω­ζώ­νης για την Ελλάδα. Δημιούρ­γη­σαν όμως την εντύ­πωση ότι ο Α. Τσίπρας δεν ελέγχει πάντοτε τους υπουρ­γούς του. Τώρα πρέπει να πείσει τους δανει­στές ότι θα κάνει μια σοβαρή προ­σπά­θεια για να εφαρ­μό­σει τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις τις οποίες προ­τί­θε­ται να συμ­φω­νή­σει.

Από πολλές απόψεις ο πρω­θυ­πουρ­γός έχει ήδη δια­σχί­σει τον Ρου­βί­κωνα, απο­δε­χό­με­νος ότι ένα νέο πρό­γραμμα βοή­θειας ύψους μέχρι 86 δισ. θα συν­δέ­ε­ται με μέτρα όπως δημο­σιο­νο­μική πει­θαρ­χία, απε­λευ­θέ­ρωση αγοράς προ­ϊ­ό­ντων, μεταρ­ρυθ­μί­σεις στην αγορά εργα­σίας, ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, επα­νε­ξέ­ταση της δημό­σιας διοί­κη­σης. Με την υπο­στή­ριξη των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης πέρασε από τη βουλή νομο­σχέ­δια με μέτρα τα οποία η άκρα αρι­στερά του ΣΥΡΙΖΑ κατα­ψή­φισε. Αργά ή γρήγορα, ο Τσίπρας και οι σύντρο­φοί του από την Αρι­στερή Πλατ­φόρμα θα πρέπει να χωρί­σουν τους δρόμους τους.

Με αυτήν την προ­ο­πτική στο νου, ο πρω­θυ­πουρ­γός θα πρέπει να πάρει κου­ρά­γιο από το ότι μια ειλι­κρι­νής προ­σπά­θεια να εφαρ­μό­σει τις απαι­τή­σεις των δανει­στών, ιδίως κατά τη διάρ­κεια των πρώτων μηνών πρέπει να απο­φέ­ρει στέρεες και πρα­κτι­κές αντα­μοι­βές για την Ελλάδα. Από τη στιγμή που το πρό­γραμμα τρέχει, η ΕΚΤ θα είναι ελεύ­θερη να συμπε­ρι­λά­βει το ελλη­νικό χρέος στην πρω­το­βου­λία της για αγορά κρα­τι­κών ομο­λό­γων. Το πρό­γραμμα επίσης θα επι­τρέ­ψει την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των ελλη­νι­κών τρα­πε­ζών και ίσως την άρση των capital controls ακόμη και τον Γενάρη του 2016.

Η Κομι­σιόν σχε­διά­ζει να βοη­θή­σει την Ελλάδα κανο­νί­ζο­ντας εμπρο­σθο­βα­ρείς εκτα­μιεύ­σεις από τα περι­φε­ρειακά κον­δύ­λια του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της ΕΕ για το 2014-2020. Τέλος, αν η Ελλάδα κάνει μια καλεί αρχή στον μεταρ­ρυθ­μι­στικό δρόμο, θα είναι σε καλή θέση να ζητήσει για μια ευρεία ελά­φρυνση χρέους που το ΔΝΤ και άλλοι σωστά θεωρούν ανα­γκαία για μια εθνική ανά­καμψη.

Όλα αυτά τα βήματα θα ανοι­κο­δο­μή­σουν την εμπι­στο­σύνη στην ελλη­νική οικο­νο­μία, θα βοη­θή­σουν στην διάλυση της απειλής του Grexit. Aλλά ο Τσίπρας πρέπει να παίξει το ρόλο του. Για το καλό του έθνους του, πρέπει να απο­δε­χθεί το δυσά­ρε­στο βάρος των μεταρ­ρυθ­μί­σεων, κατα­λή­γει το δημο­σί­ευμα των Financial Times.