Αγροτική: Ετσι έστησαν το πάρτι με δανεικά και αγύριστα 5 δισ. ευρώ

Στοι­χεία – «φωτιά», που ανοί­γουν τον δρόμο για πολυ­ε­τείς ποινές κάθειρ­ξης σε όσους διοί­κη­σαν την Αγρο­τική Τράπεζα ΑΤΕ 0,00% και χορή­γη­σαν παρα­νό­μως δάνεια τα οποία ουδέ­ποτε επε­στρά­φη­σαν, καθώς και για όσους δανειο­δο­τή­θη­καν και διο­χέ­τευ­σαν τα χρήματα σε τρα­πε­ζι­κούς τους λογα­ρια­σμούς, περι­λαμ­βά­νει το πόρισμα της Αρχής για την κατα­πο­λέ­μηση μαύρου χρή­μα­τος, το οποίο απο­κα­λύ­πτει κομμάτι κομμάτι το τερά­στιο σκάν­δαλο με τα 1.300 δάνεια της τρά­πε­ζας, που άνοιξαν «μαύρη τρύπα» 5 δισ. ευρώ στα δημόσια ταμεία.

Η υπόθεση, την οποία έστειλε στον εισαγ­γε­λέα τις προη­γού­με­νες ημέρες ο υπουρ­γός Επι­κρα­τείας Πανα­γιώ­της Νικο­λού­δης, ο οποίος ως πρώην πρό­ε­δρος της Αρχής για την κατα­πο­λέ­μηση μαύρου χρή­μα­τος ήταν εκείνος που είχε ξεκι­νή­σει την έρευνα για το «πάρτι» με τα δάνεια, τα οποία είχαν χορη­γή­σει αφειδώς και χωρίς μέριμνα για την επι­στροφή τους οι διοι­κή­σεις της τρά­πε­ζας σε επι­χει­ρη­μα­τίες και φορείς, από το 2000 μέχρι το 2012, κατα­δει­κνύει ότι η ΑΤΕ δεν ήταν απλά μια τράπεζα που χρε­ο­κό­πησε, αλλά, όπως χαρα­κτη­ρι­στικά ανάφερε και ο ίδιος σε «σκληρή» ανα­κοί­νωσή του, ήταν η τράπεζα που «χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε επί σειρά ετών ως η δεξα­μενή από την οποία οι κατά περί­πτωση κρα­τού­ντες άντλη­σαν τα μέσα για την εξυ­πη­ρέ­τηση πολι­τι­κών επι­διώ­ξεων».

Το «Εθνος της Κυρια­κής» απο­κα­λύ­πτει το πόρισμα της Αρχής για την κατα­πο­λέ­μηση του μαύρου χρή­μα­τος (ξέπλυμα), το οποίο -σύμφωνα με τον κ. Νικολούδη- «αφορά δείγμα μόνο του συνο­λι­κού αριθμού των παρα­νό­μως χορη­γη­θέ­ντων και ουδέ­ποτε επι­στρα­φέ­ντων δανείων και απο­τε­λεί μείζον οικο­νο­μικό και πολι­τικό σκάν­δαλο, που βαρύνει όλους όσοι κυβέρ­νη­σαν τη χώρα κατά το διά­στημα αυτό από το 2000 μέχρι το 2012, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ!».

Το 11σέλιδο πόρισμα της Αρχής για το ξέπλυμα βρώ­μι­κου χρή­μα­τος αφορά, προς το παρόν, τέσ­σε­ρις περι­πτώ­σεις δανείων, οι οποίες διε­ρευ­νώ­νται διε­ξο­δικά από την εισαγ­γε­λέα Δια­φθο­ράς Ελένη Ράικου, στην οποία δια­βι­βά­στη­καν, προ­κει­μέ­νου να ασκη­θούν ποι­νι­κές διώξεις σε βάρος των υπευ­θύ­νων, οι οποίοι δια­χει­ρί­στη­καν την περιου­σία της τρά­πε­ζας και, όπως ανα­φέ­ρει το πόρισμα, «ήταν οι ασκού­ντες τη διοί­κηση της τρά­πε­ζας και τα μέλη του ΓΣΧ», την περίοδο των δανειο­δο­τή­σεων.

Οι τέσ­σε­ρις περι­πτώ­σεις, οι οποίες στο πόρισμα χαρα­κτη­ρί­ζο­νται «σκαν­δα­λώ­δεις χρη­μα­το­δο­τή­σεις, που ζημί­ω­σαν την πρώην ΑΤΕ κατά 225.286.804 ευρώ», είναι τα δάνεια του ομίλου Αλλα­μανή και των εται­ρειών «Χαρά­λα­μπος Μίχας ΑΕΒΕ Κρεάτων», «Εκκοκ­κι­στή­ρια Λιβα­δειάς Μίχας ΑΕΒΕ» και «ΑΓΡΟΠΑΚ ΑΒΕΕ».

Ενδεί­ξεις ενοχής όμως, για το κακούρ­γημα της άμεσης συνέρ­γειας σε πράξεις απι­στίας, έχουν δια­πι­στω­θεί και για όσους ωφε­λή­θη­καν από την εγκλη­μα­τική συμπε­ρι­φορά των μελών της πρώην διοί­κη­σης της τρά­πε­ζας, δηλαδή τους δανειο­λή­πτες.

Οπως χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέ­ρε­ται στο πόρισμα:

«Το εγκλη­μα­τικό προϊόν που απο­κό­μι­σαν οι δανειο­λή­πτριες εται­ρείες ανε­μεί­χθη με άλλα νομίμως κατε­χό­μενα από αυτές περιου­σιακά στοι­χεία, το διο­χέ­τευ­σαν μέσω του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος σε διά­φο­ρους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς τους και το χρη­σι­μο­ποί­η­σαν στις επι­χει­ρή­σεις τους, απο­κρύ­πτο­ντας την αληθή προ­έ­λευσή του, με σκοπό πάντοτε τη νομι­μο­ποί­ησή του. Ως επί το πλεί­στον, οι ανωτέρω εται­ρείες έχουν περιέλ­θει σε δεινή οικο­νο­μική θέση (καθε­στώς εκκα­θά­ρι­σης ή εξεύ­ρε­σης στρα­τη­γι­κού επεν­δυτή)».

Ενώ επι­ση­μαί­νε­ται ότι θα δεσμευ­τούν περιου­σιακά τους στοι­χεία αντί­στοι­χης αξίας με τα χρήματα που χάθηκαν, καθώς «το εγκλη­μα­τικό προϊόν δεν έγινε δυνατόν να εντο­πι­στεί και να δεσμευ­τεί αυτού­σιο».

Κατα­πέλ­της είναι οι δια­πι­στώ­σεις που έκανε η Τράπεζα της Ελλάδος σχετικά με το πώς δια­χει­ρί­στη­καν την περιου­σία της ΑΤΕ οι εμπλε­κό­με­νες διοι­κή­σεις, γεγονός που κατα­δει­κνύει τις ευθύνες τους.

Στο πόρισμα της Αρχής ανα­φέ­ρε­ται σχετικά ότι:

1. Διε­νερ­γή­θη­καν υψη­λό­πο­σες πιστο­δο­τή­σεις επεν­δυ­τι­κού χαρα­κτήρα, που εξ αντι­κει­μέ­νου ενέχουν υψηλό πιστω­τικό κίνδυνο, πόσω μάλλον όταν αφορούν επε­κτα­τι­κές κινή­σεις των δανειο­λη­πτών. Κατά τον χρόνο έγκρι­σης λαμ­βά­νο­νταν εξα­σφα­λί­σεις (μετοχές), οι οποίες όμως, λόγω των ειδικών χαρα­κτη­ρι­στι­κών τους, δεν αντι­στάθ­μι­ζαν απο­τε­λε­σμα­τικά τον υπόψη κίνδυνο. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι εν λόγω εξα­σφα­λί­σεις ουδέ­ποτε ρευ­στο­ποι­ή­θη­καν.

2. Δεν παρα­κο­λου­θή­θηκε πάντα η διάθεση των δανεια­κών κεφα­λαίων, για τον σκοπό για τον οποίον παρα­σχέ­θη­καν, «ακυ­ρω­μέ­νου» έτσι του σκε­πτι­κού των συναφών απο­φά­σεων.

3. Περαι­τέρω, η μετα­φορά δανείων από – σε εται­ρεία Ομίλου, επι­βά­ρυνε δυσα­νά­λογα τη χρη­μα­το­οι­κο­νο­μική τους κατά­σταση, καθι­στώ­ντας αυτές ταχύ­τερα, ίσως, προ­βλη­μα­τι­κές.

4. Για χρη­μα­το­δο­τή­σεις, που αφο­ρού­σαν παρα­γω­γικά προ­γράμ­ματα επι­χει­ρή­σεων μετα­ποί­η­σης αγρο­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων λήφθη­καν οιονεί εξα­σφα­λί­σεις (πλα­σμα­τικό ενέχυρο), γεγονός που σε συν­δυα­σμό με την ανε­παρκή παρα­κο­λού­θηση από τα κατα­στή­ματα συνερ­γα­σίας, οδήγησε στη διεύ­ρυνση της τελικής ζημιάς.

5. Συνε­χί­στηκε η πιστο­δο­τική στήριξη, με διεύ­ρυνση μάλιστα των ανοιγ­μά­των, επι­χει­ρή­σεων με ασθενή δια­χρο­νικά χρη­μα­το­οι­κο­νο­μική διάρ­θρωση ελεγ­χό­με­νων από αφε­ρέγ­γυους φορείς.

6. Η παύση των συναφών ζημιο­γό­νων δρα­στη­ριο­τή­των (stop loss) επήλθε με καθυ­στέ­ρηση και οδη­γού­μενη μάλλον από τη διακοπή της λει­τουρ­γίας των ίδιων επι­χει­ρή­σεων.

7. Παρα­σχέ­θη­καν ρυθ­μί­σεις χωρίς επαρκή τεκ­μη­ρί­ωση της βιω­σι­μό­τη­τάς τους, που σε συν­δυα­σμό με τον καθο­ρι­σμό μακρών περιό­δων χάριτος και κεφα­λαιο­ποί­η­σης των τόκων που, αφενός μετέ­θε­ταν χρονικά τον κίνδυνο αθέ­τη­σης και αφε­τέ­ρου περιό­ρι­ζαν τις δυνα­τό­τη­τες στενής παρα­κο­λού­θη­σης των εξε­λί­ξεων και έγκαι­ρης λήψης διορ­θω­τι­κών μέτρων.

8. Δεν προ­κύ­πτει να αξιο­ποι­ή­θη­καν κατάλ­ληλα εκθέ­σεις της Εσω­τε­ρι­κής Επι­θε­ώ­ρη­σης της Τρά­πε­ζας, που ανα­φέ­ρο­νταν σε δια­πι­στω­μέ­νες αδυ­να­μίες ως προς τη δια­χεί­ριση συγκε­κρι­μέ­νων πιστο­δο­τή­σεων».

To πόρισμα ανα­φέ­ρει με λεπτο­μέ­ρειες πώς έγινε η δανειο­δό­τηση κάθε μίας από τις τέσ­σε­ρις εται­ρείες και γιατί υπάρ­χουν σοβαρές ενδεί­ξεις απι­στίας σε βαθμό κακουρ­γή­μα­τος.

Ο όμιλος Αλλα­μανή φέρεται ότι έλαβε δάνειο 17,8 εκατ. για την εται­ρεία του Α ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ και 68,9 εκατ. για την εται­ρεία του A-A ENERGY με σκοπό την από­κτηση του 50% των μετοχών της εται­ρείας ESHA HOLDING BV, με έδρα την Ολλαν­δία. Ωστόσο, όπως ανα­φέ­ρε­ται, «η αύξηση δεν προ­κύ­πτει να υλο­ποι­ή­θηκε, ούτε βέβαια να παρα­κο­λου­θή­θηκε από την Τράπεζα…».

Ενώ, όπως σημειώ­νε­ται στο πόρισμα, «για την εξαγορά δεν προ­σκο­μί­στηκε ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό, δεν διευ­κρι­νί­στηκε ποιος κατείχε τις αγο­ρα­σθεί­σες μετοχές και δεν προ­σκο­μί­στη­καν δικαιο­λο­γη­τικά για την πιστο­ποί­ηση της εκτέ­λε­σης της συναλ­λα­γής».

Επίσης «το δάνειο εκτα­μιεύ­τηκε σε πίστωση τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών στην Ολλαν­δία, οι δικαιού­χοι των οποίων φαί­νε­ται να είναι εται­ρείες με άγνωστη σχέση ως προς το θέμα της εξα­γο­ράς»…

Παράλ­ληλα ο Ομιλος Αλλα­μανή φέρεται να έλαβε επίσης δάνειο 15,5 εκ. ευρώ, 2ετούς διάρ­κειας, για την εξαγορά ποσο­στού 10,5% των μετοχών της ρωσικής εται­ρείας JSC ZANGAS από την εται­ρεία ZAO INTERNATIONAL FINANCIAL HOLDING ή την OXFORD MANAGEMENT INC, χωρίς να ανα­φέ­ρε­ται ποιοι ήταν οι μέτοχοι των πωλη­τριών και η τυχόν μεταξύ τους μετο­χική σχέση…

Στο πόρισμα σημειώ­νε­ται σχετικά ότι «στην από 23/12/2004 σχετική έκθεση του εσω­τε­ρι­κού ελέγχου της ΑΤΕ ανα­φο­ρικά με δανειο­δο­τή­σεις προς την εται­ρεία ZANGAS, η οποία δεν δόθηκε στους επι­θε­ω­ρη­τές που διε­νήρ­γη­σαν κατά παραγ­γε­λία της Αρχής τον έλεγχο δανειο­δο­τή­σεων της ΑΤΕ, παρότι ζητή­θηκε, περι­λαμ­βά­νο­νται στοι­χεία που καθι­στούν την εν λόγω δανειο­δό­τηση σκαν­δα­λώδη…».

Επίσης στον όμιλο Αλλα­μανή χορη­γή­θηκε επι­πλέον δάνειο 939.104,92, με την αξία των δια­σφα­λί­σεων να είναι μηδε­νική…

Για την εται­ρεία «Χαρά­λα­μπος Μίχας ΑΕΒΕ Κρεάτων» ανα­φέ­ρε­ται συμπε­ρα­σμα­τικά: «Η ΑΤΕ στη διετία 3/2008 – 3/2010 διεύ­ρυνε σε σημα­ντικό βαθμό τους πιστο­δο­τι­κούς κιν­δύ­νους με την εται­ρεία, παρά τα σοβαρά αρνη­τικά στοι­χεία, που είχε στη διάθεσή της, η ύπαρξη των οποίων καθι­στούσε επι­βε­βλη­μένη την ουσια­στική, του­λά­χι­στον τεκ­μη­ρί­ωση των εγκρι­τι­κών απο­φά­σεων. Εξίσου επι­βε­βλη­μένη ήταν και η λήψη δρα­στι­κό­τε­ρων μέτρων, κατόπιν της μετα­φο­ράς των εργα­σιών στη νέα εται­ρεία του φορέα».

Το υπό­λοιπο του οφει­λό­με­νου κεφα­λαίου του δανείου της εται­ρείας, το οποίο συνιστά το εγκλη­μα­τικό προϊόν (ζημία της ΑΤΕ), ανερ­χό­ταν, σύμφωνα με στοι­χεία της 30/4/2015 της υπό ειδική εκκα­θά­ριση ΑΤΕ, σε 35.751.836,59, με την αξία των δια­σφα­λί­σεων να είναι 4.129.837,94 ευρώ.

Για τα «Εκκοκ­κι­στή­ρια Λιβα­δειάς Μίχας ΑΕΒΕ» ανα­φέ­ρε­ται μεταξύ άλλων ότι «συνο­λικά η ΑΤΕ ακο­λού­θησε από τα τέλη του 2007 επε­κτα­τική πιστο­δο­τική πολι­τική ?συμ­με­τέ­χο­ντας? στους κιν­δύ­νους, που ανέλαβε ο φορέας, χωρίς να ενι­σχύ­σει απο­τε­λε­σμα­τικά τις δικλί­δες ελέγχου. Η απουσία ουσια­στι­κής παρα­κο­λού­θη­σης των εξε­λί­ξεων, σε συν­δυα­σμό με τις πρω­το­βου­λίες του Κατα­στή­μα­τος συνερ­γα­σίας, δεν επέ­τρε­ψαν την έγκαιρη απο­κά­λυψη της συναλ­λα­κτι­κής τακτι­κής του φορέα, που εν τέλει οδήγησε στην απώλεια των όποιων δια­σφα­λι­στι­κών περι­θω­ρίων».

Το υπό­λοιπο του οφει­λό­με­νου κεφα­λαίου του δανείου της εται­ρείας, το οποίο συνιστά το εγκλη­μα­τικό προϊόν, ανερ­χό­ταν, σύμφωνα με στοι­χεία της 30/4/2015, σε 16.536.085,15 ευρώ, με την αξία των δια­σφα­λί­σεων να είναι 275.721,46 ευρώ.

Τέλος τα δάνεια της εται­ρείας ΑΓΡΟΠΑΚ της οικο­γέ­νειας Μαρούλη, με αντι­κεί­μενο την παρα­γωγή ειδών συσκευα­σίας (χαρ­το­κι­βώ­τια – χαρ­το­τε­λάρα), ήταν προ­βλη­μα­τικά από το 2000.

Παρά ταύτα η τράπεζα συνέ­χισε την πιστο­δο­τική στήριξη προς την επι­χεί­ρηση, διευ­ρύ­νο­ντας δυσα­νά­λογα τις απαι­τή­σεις, με περιο­ρι­σμό των εξα­σφα­λί­σεων και εν τέλει καθυ­στέ­ρησε να ορίσει το χρονικό σημείο δια­κο­πής της ζημιο­γό­νου δρα­στη­ριό­τη­τας (stop loss policy).

Το υπό­λοιπο του οφει­λό­με­νου κεφα­λαίου του δανείου της εται­ρείας, το οποίο συνιστά το εγκλη­μα­τικό προϊόν, ανερ­χό­ταν, σύμφωνα με στοι­χεία της 30/4/2015, σε 43.429.930,57 ευρώ, με την αξία των δια­σφα­λί­σεων να είναι 9.828.850,04 ευρώ.

Εθνος