Βαρούν τα (Ν)τέλια για 30% περικοπές στις συντάξεις και ασφαλιστικό

Η σκληρή μονε­τα­ρί­στρια του ΔΝΤ, Ντέλια Βελ­κου­λέ­σκου, ανα­μέ­νε­ται να απο­τε­λέ­σει τον μεγα­λύ­τερο πονο­κέ­φαλο της ελλη­νι­κής πλευράς στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις που ξεκι­νούν μέσα την εβδο­μάδα. Και τούτο καθώς η “Δρα­κου­λέ­σκου” όπως την ονό­μα­σαν οι Κύπριοι για την εμμονή της σε σκληρές μεταρ­ρυθ­μί­σεις, έρχεται με ειση­γή­σεις για δρα­μα­τι­κές περι­κο­πές σε συντά­ξεις και για δομική μεταρ­ρύθ­μιση του ασφα­λι­στι­κού.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, η Βελ­κου­λέ­σκου σκο­πεύει να κλείσει τις «τρύπες» που δημιουρ­γού­νται στο Ασφα­λι­στικό από την αύξηση των δικαιού­χων και το πάγωμα της κρα­τι­κής επι­χο­ρή­γη­σης μέσα από νέες μειώ­σεις στις κύριες συντά­ξεις. Παράλ­ληλα, το θέμα των πρόωρων συντά­ξεων, το οποίο ανα­μέ­νε­ται να τεθεί επί τάπητος, πιθα­νό­τατα θα οδη­γή­σει εκ νέου σε σημα­ντι­κές περι­κο­πές, αφού υπάρ­χουν πιέσεις για μικρό­τερη μετα­βα­τική περίοδο και μεγα­λύ­τε­ρες ποινές για πρόωρες απο­χω­ρή­σεις. Την ίδια ώρα η υπο­χρε­ω­τική χρη­μα­το­δό­τηση των επι­κου­ρι­κών Ταμείων από ιδίους πόρους ανοίγει την Κερ­κό­πορτα για περι­κο­πές και στις επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις.

Άλλωστε η Βελ­κου­λέ­σκου, που είναι γνωστή για τις μελέτες της για το ασφα­λι­στικό, έχει εκπο­νή­σει ειδική εργασία για το ελλη­νικό πρό­βλημα το οποίο συνδέει με το δημο­γρα­φικό πρό­βλημα και τη γήρανση του πλη­θυ­σμού. Ο ρόλος της στις συζη­τή­σεις θα είναι καθο­ρι­στι­κός και παρου­σιά­ζει μεγάλο ενδια­φέ­ρον η στάση που θα επι­δεί­ξει, δεδο­μέ­νου ότι στην Κύπρο είχε χαρα­κτη­ρι­στεί ερι­στική. Απαι­τώ­ντας έως και αντι­κα­τά­σταση υπουρ­γών. Σε βαθμό που ο πρό­ε­δρος Ανα­στα­σιά­δης να φτάσει σε σημείο παρε­κτρο­πής, εκδιώ­χνο­ντάς την από το προ­ε­δρικό Μέγαρο.

Με αυτό το παρελ­θόν δεν είναι πολύ δύσκολο να φαντα­στεί κανείς ποιο μπορεί να είναι το επίπεδο επι­κοι­νω­νίας με τον κ. Κατρού­γκαλο, τον υπουργό που θα δεχθεί από τη Ρουμάνα τη μεγα­λύ­τερη πίεση, αλλά και με τον κ. Χαϊκάλη… Με δεδο­μέ­νες και τις ελά­χι­στες γνώσεις του τελευ­ταίου για το αντι­κεί­μενο…

Βεβαίως, ανε­ξάρ­τητα από το αν η “Δρα­κου­λέ­σκου” δώσει και ένα προ­σω­πικό σόου, όπως επι­χεί­ρησε και στην Κύπρο, σε κάθε περί­πτωση δεν πρέπει να λησμο­νη­θεί ότι θα απο­τε­λέ­σει μέρος του ευρύ­τε­ρου σχε­δια­σμού του ΔΝΤ για το μέλλον της συμ­με­το­χής του στη χώρα. Καθώς υπάρ­χουν ακόμη αρκετές γκρίζες ζώνες ως προς το ποια και σε ποιο βαθμό θα είναι η εμπλοκή του Ταμείου. Αν τελικά προ­χω­ρή­σει η συμ­φω­νία για ένα νέο δάνειο, τότε είναι ξεκά­θαρο ότι η Ρουμάνα θα δείξει τα δόντια της… Άλλωστε έχει μεγάλες φιλο­δο­ξίες για την ανέλιξή της στους κόλπους του ΔΝΤ.

Είχε «χτυ­πή­σει» από το 2009 η Βελ­κου­λέ­σκου

Την ίδια ώρα, τη στάση που θα τηρήσει απέ­να­ντι στην Ελλάδα για το νέο δάνειο φαί­νε­ται πως ουσια­στικά είχε… προ­α­ναγ­γεί­λει η Βελ­κου­λέ­σκου, αφού σύμφωνα με τα όσα μετέ­δωσε χθες το MEGA, ήδη από το 2009 όταν είχε ήδη ξεσπά­σει η κρίση, είχε υπο­γρά­ψει μία έκθεση 40 σελίδων για την Ελλάδα, στην οποία φαί­νε­ται ότι είχε «δια­γνώ­σει» το πρό­βλημα της μεγάλης αύξησης της συντα­ξιο­δο­τι­κής δαπάνης και τη μεγάλη αύξηση του χρέους, αλλά και του μεγάλου αριθμού των δημο­σίων υπαλ­λή­λων.

Στην έκθεση αυτή είχε προ­ω­θή­σει την εφαρ­μογή του μοντέ­λου που έχει εφαρ­μο­στεί σε πολλές χώρες της Ευρώπης, αλλά και στην Αυστρα­λία και στη Νέα Ζηλαν­δία.

Μερικά από τα πιο «σκληρά» σημεία των κατευ­θυ­ντή­ριων γραμμών που περι­λαμ­βά­νει αυτό το μοντέλο, προ­τά­θη­καν και στην Κύπρο και είναι πολύ πιθανό να περι­λαμ­βά­νο­νται σε όσα θα ζητήσει πλέον και από την Αθήνα το ΔΝΤ:

– Δρα­στική μείωση του κράτους, με απο­λύ­σεις δημο­σίων υπαλ­λή­λων και πάγωμα μισθών (κάτι που πλέον μπορεί να είναι… παρω­χη­μένο και να μιλάμε πλέον για μειώ­σεις)

– Μείωση της κρα­τι­κής συμ­με­το­χής στις συντά­ξεις, με στόχο να ενι­σχυ­θεί ο πυλώνας της ιδιω­τι­κής ασφά­λι­σης

– Μείωση των επι­δο­μά­των ανερ­γίας και αυστη­ρό­τερα κρι­τή­ρια χορή­γη­σης, ώστε οι άνεργοι να ανα­ζη­τή­σουν πιο ενεργά εργασία, έστω και μερικής απα­σχό­λη­σης και να μειωθεί η ονο­μα­στική ανεργία

– Πλήρης κατάρ­γηση όλων των φορο­α­παλ­λα­γών

– Αύξηση των έμμεσων φόρων

– Μείωση της φορο­λο­γίας των επι­χει­ρή­σεων

– Μεγα­λύ­τερη ευε­λι­ξία στα ωράρια εργα­σίας και στο δικαί­ωμα απο­ζη­μί­ω­σης μετά από απόλυση, ως κίνητρο για αύξηση της κινη­τι­κό­τη­τας στην απα­σχό­ληση

– Περιο­ρι­σμό των δυνα­το­τή­των δράσεων και παρεμ­βά­σεων από τα συν­δι­κάτα

– Απα­γό­ρευση των υπο­χρε­ω­τι­κών συμ­βά­σεων με τις εργο­δο­τι­κές οργα­νώ­σεις ώστε να υπάρξει ενί­σχυση των επι­χει­ρη­σια­κών συμ­βά­σεων

Με πλη­ρο­φο­ρίες από capital.gr KAI newsbeast.gr