Μαθήματα Shidokan στο Κολλέγιο Ρόδου

Την  Τρίτη 7/7/2015 οι μαθητές του SUMMER CAMP του Κολ­λε­γίου είχαν τη μονα­δική ευκαι­ρία να παρα­κο­λου­θή­σουν επί­δειξη πολε­μι­κών τεχνών, SHIDOKAN  Καράτε από το μεγάλο Δάσκαλο και εκπαι­δευτή Κώστα Έλενα που συνο­δευό­ταν από το μαθητή του-αθλητή Χάρη Τσι­μπι­δάκη.

Η παρουσίαση-επίδειξη πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε, στο Κλειστό Γυμνα­στή­ριο του Κολ­λε­γίου, στο πλαίσιο της ενό­τη­τας που ήταν αφιε­ρω­μένη στην πολι­τι­στική παρά­δοση της Ιαπω­νίας, της χώρας που γέννησε τους SAMURAI.

Ο κος Κώστας Έλενας, ένας αιώνιος αθλητής και δάσκα­λος, κάτοχος 3-Dan στο σύστημα SHIDOKAN, έχει αγω­νι­στεί στην Ιαπωνία πολλές φορές και έχει λάβει μεγάλες δια­κρί­σεις. Εκπαι­δεύ­τηκε από το μεγάλο Ιάπωνα δάσκαλο  «SOENO» στο σύστημα SHIDOKAN, και αυτός με την σειρά του έχει εκπαι­δεύ­σει για δεκα­ε­τίες εκα­το­ντά­δες αν όχι χιλιά­δες αθλητές στη Ρόδο, στη σχολή του.

Δια­κρί­νε­ται για τη μαχη­τι­κό­τητα του, το πάθος για το SHIDOKAN, τη μετριο­φρο­σύνη, το ήθος και την ανι­διο­τέ­λεια. Εξε­λίσ­σε­ται συνεχώς μέσα από διά­φο­ρες δρα­στη­ριό­τη­τες και απο­τε­λεί πηγή έμπνευ­σης αλλά και πρότυπο για τη νεολαία.

Ο κος Κώστας Έλενας, με ένα μονα­δικό τρόπο μετέ­φερε στα παιδιά όλη τη βιω­μα­τική εμπει­ρία του και προ­σπά­θησε να τους μετα­δώ­σει τις βασικές και θεμε­λιώ­δεις αρχές του Καράτε: «την πει­θαρ­χία, την υπομονή, την αγω­νι­στι­κό­τητα και όλη την κουλ­τούρα και την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά των Ιαπώνων SAMURAI».

Στην αρχή ανα­φέρ­θηκε στις ιστο­ρι­κές κατα­βο­λές των «ΚΑΤΑΝΑ» στα φημι­σμένα Ιαπω­νικά σπαθιά. Όπως τόνισε ο κος Έλενας τα « KATANA» έλκουν την κατα­γωγή τους στο 1100μ.Χ όπου μεγάλοι ξιφο­ποιοί κατα­σκεύ­α­σαν τα περί­φημα σπαθιά με τρόπο μυστα­γω­γικό που θυμίζει την δια­δι­κα­σία της Αγιο­γρα­φίας. Επίσης υπο­γρά­μισε ότι οι Ιάπωνες είχαν και δεύτερο σπαθί το «ΗΑIDO», μικρό­τερο σε μέγεθος από το «ΚΑΤΑΝΑ».

Στη συνέ­χεια ανέλυσε την έννοια του BUSHIDO δηλαδή για τους Ιάπωνες ήταν ένας κώδικας τιμής «ΒUSHΙ» ενώ το «DO» σημαί­νει ο δρόμος της πει­θαρ­χίας και της υπακοής.

Κατόπιν επέ­δειξε στα παιδιά ένα γνήσιο «ΚΑΤΑΝΑ» και ένα «ΗΑΙDO» από την Ιαπωνία. Ακο­λού­θως είπε ότι το 1300μ.Χ κατα­σκευά­στη­καν σπαθιά που είχαν μήκος λεπίδας 70-73 εκα­το­στά, το υλικό κατα­σκευής των σπαθιών ήταν χάλυβας και άνθρα­κας. Η δια­δι­κα­σία ήταν χρο­νο­βόρα καθώς οι ξιφο­ποιοί περ­νού­σαν τη λεπίδα με στρώ­σεις χάλυβα ώστε να είναι δυνατό το σώμα του ξίφους. Η δια­δι­κα­σία αυτή ονο­μά­ζε­ται «tamahagane», στο τελικό στάδιο το έσβηναν σε νερό και λάδι και τέλος ακο­λου­θούσε το γυά­λι­σμα που διαρ­κούσε εβδο­μά­δες.

Το περί­φημο σπαθί των SAMURAI λεγόταν «ΜΕΙΤΟΥ». Στη βάση της λαβής υπήρχε η «ΤSUMBA» ένα κοχλίας που προ­στα­τεύει τα δάχτυλα του πολεμιστή-αθλητή. Το 1350μ.Χ.  εμφα­νί­στηκε ίσως ο μεγα­λύ­τε­ρος και ο πλέον φημι­σμέ­νος Ιάπωνας ξιφο­μά­χος «ΜΙΥΑΜΟΤΟ MUSHASHI».

Ποιο ήταν όμως το όπλο με το οποίο αντι­με­τώ­πι­ζαν τα «ΚΑΤΑΝΑ»; Ρώτησε ο δάσκα­λος τους μαθητές. Το αντί­παλο δέος των «ΚΑΤΑΝΑ» ήταν τα «SHAI» όπλα που μοιά­ζουν με τρί­αι­νες, τα οποία επέ­δειξε ο κος Έλενας στα παιδιά και τους έκαναν μεγάλη εντύ­πωση καθώς τα περιερ­γά­ζο­νταν.

Μετά από αυτά ο κος Έλενας είπε στα παιδιά για τους «SAMURAI» τους πολε­μι­στές των οποίων το όνομα σημαί­νει «υπηρετώ» με την ευρεία έννοια: την πατρίδα, το κράτος, την οικο­γέ­νεια. Τους επέ­δειξε το ονο­μα­στό κράνος των «SAMURAI» από την δυνα­στεία «ΤΟYOTOMI» γνήσιο από την Ιαπωνία, τη μάσκα καθώς και άλλα εξαρ­τή­ματα της στολής των «SAMURAI».

Στο πλαίσιο της βιω­μα­τι­κής μάθησης τα παιδιά καθο­δη­γού­μενα από τον εκπαι­δευτή κο Έλενα Κώστα έμαθαν και πραγ­μα­το­ποί­η­σαν βασικές κινή­σεις (βήματα και  ΤSUΚI), ενώ οι μαθητές του Σοφία και Σταύρος Μιχαήλ έκαναν επί­δειξη ΚΑΤΑ μαζί  με ένα παλιό μαθητή.

Στο τέλος της εξαι­ρε­τι­κής παρουσίασης-επίδειξης τα παιδιά ενθου­σιά­στη­καν και ευχα­ρί­στη­σαν το Δάσκαλο κο Έλενα ο οποίος ως παι­δα­γω­γός τα συμ­βού­λεψε να αγω­νί­ζο­νται, να αγα­πή­σουν τις πολε­μι­κές τέχνες διότι δίνουν αυτο­πε­ποί­θηση στους ανθρώ­πους και τους είπε ότι το SHIDOKAN είναι μια συνεχής πάλη με το   σώμα τους, προ­κει­μέ­νου να το κάνουν  καλύ­τερο.

Το σημα­ντι­κό­τερο στοι­χείο είναι ότι τους είπε να προ­σέ­χουν στο σπίτι, να απο­φεύ­γουν αυστηρά να χρη­σι­μο­ποιούν όπλα ή οτι­δή­ποτε άλλο που θα τους προ­κα­λούσε κίνδυνο ή βλάβη και οτι­δή­ποτε θέλουν να μάθουν πρέπει να το διδα­χθούν κοντά σε εκπαι­δευ­μέ­νους  και ανα­γνω­ρι­σμέ­νους Δασκά­λους του καράτε.