Καταλογισμοί ύψους 7,5 εκ. ευρώ στην ΔΕΥΑΡ για παράνομες προσλήψεις!

Με έγ­γρα­φο «βόμβα» ο Επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου Νομού Δω­δε­κα­νή­σου κ. Νίκος Μπαρ­δα­κάς ζή­τη­σε από τον πρό­ε­δρο του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑ Ρόδου κ. Δη­μή­τρη Τσίκ­κη, κα­τα­λο­γι­σμό ύψους άνω των 7,5 εκατ. ευρώ σε μέλη των διοι­κή­σε­ων και εντε­ταλ­μέ­νους υπαλ­λή­λους των οι­κο­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών της ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού και της ΔΕΥΑ Ρόδου, με βάση τα δια­λαμ­βα­νό­με­να σε δύο εκ­θέ­σεις ελέγ­χου του ΑΣΕΠ, για την απα­σχό­λη­ση 59 συμ­βα­σιού­χων στην επι­χεί­ρη­ση!!!

Ο Επί­τρο­πος ζητά συ­γκε­κρι­μέ­να τον κα­τα­λο­γι­σμό του συ­νό­λου των απο­δο­χών που κα­τα­βλή­θη­καν στους πα­ρα­νό­μως προ­σλη­φθέ­ντες και απα­σχο­λη­θέ­ντες και στους υπευ­θύ­νους για τις πα­ρά­νο­μες προ­σλή­ψεις από τον κ. Τσίκ­κη, λόγω αρ­μο­διό­τη­τός του ως δια­τά­κτη.

Όπως επι­ση­μαί­νει αρ­μό­διος για τον κα­τα­λο­γι­σμό, του συ­νό­λου των απο­δο­χών που κα­τα­βλή­θη­καν στο πα­ρα­νό­μως απα­σχο­λού­με­νο ή απα­σχο­λη­θέν προ­σω­πι­κό, όρ­γα­νο, βάσει της έκ­θε­σης του επι­θε­ω­ρη­τή του ΑΣΕΠ, είναι ο δια­τά­κτης του φορέα στον οποίο έγινε η πα­ρά­νο­μη πρό­σλη­ψη, δη­λα­δή ο πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑΡ.

Ο Επί­τρο­πος επι­ση­μαί­νει πα­ρα­πέ­ρα ότι σε πε­ρί­πτω­ση που κα­τα­λο­γι­στέο όρ­γα­νο είναι ο πρό­ε­δρος ή μέλος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της επι­χεί­ρη­σης, τότε τον κα­τα­λο­γι­σμό ενερ­γεί ο Γε­νι­κός Γραμ­μα­τέ­ας της οι­κεί­ας Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης.

Εφι­στά εξάλ­λου την προ­σο­χή του κ. Τσίκ­κη ότι η πράξη κα­τα­λο­γι­σμού κοι­νο­ποιεί­ται υπο­χρε­ω­τι­κά στον πρό­ε­δρο του ΑΣΕΠ και μπο­ρεί να προ­σβλη­θεί με έφεση ενώ­πιον του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου.

Το θέμα προ­κά­λε­σε ήδη ανα­στά­τω­ση στις τά­ξεις της ΔΕΥΑ Ρόδου, ενώ εκ­φρά­ζε­ται η άποψη ότι τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου και οι υπάλ­λη­λοι, που απει­λού­νται με κα­τα­λο­γι­σμό, μέ­νουν «αλώ­βη­τοι» σύμ­φω­να με τρο­πο­λο­γία του Υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών κ. Γιώρ­γου Κα­τρού­γκα­λου, στο νο­μο­σχέ­διο για τον εκ­δη­μο­κρα­τι­σμό της δη­μό­σιας διοί­κη­σης.

Θυ­μί­ζου­με ότι στην τρο­πο­λο­γία προ­βλέ­πο­νται τα εξής:

«Αί­ρε­ται το αξιό­ποι­νο των πρά­ξε­ων, που έλα­βαν χώρα μέχρι την δη­μο­σί­ευ­ση του πα­ρό­ντος νόμου και παύ­ουν ορι­στι­κά οι ποι­νι­κές, πει­θαρ­χι­κές διώ­ξεις και παύει κάθε δια­δι­κα­σία κα­τα­λο­γι­σμού σε βάρος αι­ρε­τών εκ­προ­σώ­πων των Ορ­γα­νι­σμών Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης, καθώς και υπαλ­λή­λων των Ο.Τ.Α. και των υπαλ­λή­λων των Υπη­ρε­σιών Δη­μο­σιο­νο­μι­κού Ελέγ­χου, επί υπο­θέ­σε­ων σχε­τι­κών: α. με μη άσκη­ση εν­δί­κων μέσων επί υπο­θέ­σε­ων ερ­γα­τι­κών δια­φο­ρών του προ­σω­πι­κού των Ο.Τ.Α. και του προ­σω­πι­κού δη­μο­τι­κών νο­μι­κών προ­σώ­πων (ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ) και β. με την πα­ρά­τα­ση ισχύ­ος συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας ορι­σμέ­νου χρό­νου και συμ­βά­σε­ων μί­σθω­σης έργου του εν λόγω προ­σω­πι­κού».

Ση­μειώ­νε­ται ότι με το υπ΄α­ρίθμ. 7397/2014 έγ­γρα­φο του Ανώ­τα­του Συμ­βου­λί­ου Επι­λο­γής Προ­σω­πι­κού, «κό­λα­φο» για τον πρώην δή­μαρ­χο Ρόδου κ. Στάθη Κου­σουρ­νά και τον πρώην δή­μαρ­χο Ια­λυ­σού κ. Σ. Στά­γκα, απορ­ρί­φθη­κε η αί­τη­ση θε­ρα­πεί­ας που υπο­βλή­θη­κε από τη ΔΕΥΑΡ για την ακύ­ρω­ση προη­γού­με­νης επι­βα­ρυ­ντι­κής έκ­θε­σής του, με την οποία κρί­θη­καν πα­ρά­νο­μες προ­σλή­ψεις συμ­βα­σιού­χων της πρώην ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού και ζη­τή­θη­κε ο ποι­νι­κός και διοι­κη­τι­κός έλεγ­χος αλλά και ο κα­τα­λο­γι­σμός μελών των διοι­κη­τι­κών συμ­βου­λί­ων της.

Την από­φα­ση απόρ­ρι­ψης της αι­τή­σε­ως θε­ρα­πεί­ας υπέ­γρα­ψε το μέλος του ΑΣΕΠ κ. Κ. Σι­δέ­ρης, που ήταν εκεί­νος, εξάλ­λου, που εξέ­δω­σε και το επι­βα­ρυ­ντι­κό πό­ρι­σμα.

Θυ­μί­ζου­με εξάλ­λου ότι η προ­κα­ταρ­κτι­κή εξέ­τα­ση, που διε­νερ­γή­θη­κε, για τη δια­πί­στω­ση τυχόν τε­λέ­σε­ως των αδι­κη­μά­των της κα­κουρ­γη­μα­τι­κής απι­στί­ας και της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος, εξαι­τί­ας της κα­τα­βο­λής μι­σθο­δο­σί­ας στους συμ­βα­σιού­χους, τέ­θη­κε στο αρ­χείο με διά­τα­ξη του πρώην Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Κ. Μπού­τσι­κου.

Σύμ­φω­να με το πρώτο πό­ρι­σμα της εκ­θέ­σε­ως, υπάρ­χουν εν­δεί­ξεις ότι ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑΡ ευ­θύ­νο­νται ποι­νι­κά για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος, γιατί ενέ­τα­ξαν στο προ­σω­πι­κό της ΔΕΥΑΡ 57 υπαλ­λή­λους, της πρώην Δη­μο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ια­λυ­σού (ΔΕΥΑΙ), η οποία συγ­χω­νεύ­θη­κε στη ΔΕΥΑΡ, αν και είχαν ακυ­ρω­θεί οι απο­φά­σεις της ΔΕΑΙ που με­τέ­τρε­ψαν τις συμ­βά­σεις τους σε αο­ρί­στου χρό­νου και παρά το ό,τι μη νο­μί­μως απα­σχο­λού­νται αυτοί, με απο­τέ­λε­σμα την εφε­ξής κα­τα­βο­λή απο­δο­χών τους χωρίς νό­μι­μη αιτία. Κρί­θη­κε επί­σης ότι υπάρ­χουν και εν­δεί­ξεις πει­θαρ­χι­κής ευ­θύ­νης, κατά τις δια­τά­ξεις του Δη­μο­τι­κού και Κοι­νο­τι­κού Κώ­δι­κα, γιατί ο πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου είναι ο δή­μαρ­χος Ρόδου και μέλη δη­μο­τι­κοί σύμ­βου­λοι.

Η αι­τιο­λο­γία της απόρ­ρι­ψης συ­νο­ψί­ζε­ται στο ό,τι η πρό­σλη­ψη των υπαλ­λή­λων αυτών, καθώς και η με­τα­τρο­πή των συμ­βά­σε­ων τους σε αό­ρι­στου χρό­νου, έγινε κατά πα­ρά­βα­ση των δια­τά­ξε­ων του άρ­θρου 103 του Συ­ντάγ­μα­τος και των άρ­θρων 14,18 και 21 του νόμου 2190/1994, γιατί πα­ρα­κάμ­φθη­κε το ΑΣΕΠ, ανε­ξαρ­τή­τως της ρύθ­μι­σης του Ορ­γα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σί­ας, η οποία δεν βρί­σκει έρει­σμα στην οδη­γία 99/70/ΕΚ.

Ο επι­θε­ω­ρη­τής ανέ­φε­ρε ότι υπάρ­χει πα­ρά­βα­ση των δια­τά­ξε­ων των οι­κεί­ων νόμων από τον πρό­ε­δρο και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑΙ (με­τα­ξύ των οποί­ων και δη­μο­τι­κοί σύμ­βου­λοι), γιατί με­τέ­τρε­ψαν τις συμ­βά­σεις των εν λόγω 57 υπαλ­λή­λων σε συμ­βά­σεις αό­ρι­στου χρό­νου.

Επι­πλέ­ον, κρί­νει ότι υπάρ­χει και πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος για τον ίδιο λόγο και γιατί, παρά το ό,τι ακυ­ρώ­θη­καν οι 2 απο­φά­σεις με­τα­τρο­πής των συμ­βά­σε­ων σε αό­ρι­στου χρό­νου, με 2 απο­φά­σεις του Γε­νι­κού Γραμ­μα­τέα της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και με τις τε­λευ­ταί­ες πα­ραγ­γέλ­θη­κε η λύση των συμ­βά­σε­ων, ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑΙ κώ­φευ­σαν, πα­ρα­βαί­νο­ντας έτσι το κα­θή­κον τους προς συμ­μόρ­φω­ση. Πα­ρα­βί­α­σαν, όπως επι­ση­μαί­νει, την αρχή της νο­μι­μό­τη­τας και αδια­φό­ρη­σαν για τις οι­κο­νο­μι­κές συ­νέ­πειες εις βάρος της ΔΕΥΑΙ, που κα­τέ­βαλ­λε μι­σθούς για μη νό­μι­μη αιτία.

Με το δεύ­τε­ρο πό­ρι­σμα του ΑΣΕΠ προ­έ­κυ­ψε για δύο υπαλ­λή­λους ότι τον Μάιο του 2006, ύστε­ρα από σχε­τι­κές απο­φά­σεις του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ, υπέ­γρα­ψαν σύμ­βα­ση μί­σθω­σης έργου διαρ­κεί­ας ενός έτους και τον Ιού­λιο του 2007 υπέ­γρα­ψαν δεύ­τε­ρη μί­σθω­ση έργου διαρ­κεί­ας δύο ετών, ύστε­ρα από την από 28 Ιου­νί­ου 2007 από­φα­ση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ και σχε­τι­κή από­φα­ση του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Οι αρ­μό­διοι της ΔΕΥΑΡ προ­έ­βη­σαν στη σύ­να­ψη συμ­βά­σε­ων μί­σθω­σης έργου με τους συ­γκε­κρι­μέ­νους ερ­γα­ζο­μέ­νους κατά πα­ρά­βα­ση του άρ­θρου 6 του Ν. 2527/1997.

Φέ­ρο­νται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι διαρ­κού­σης της εκ­κρε­μο­δι­κί­ας, υπέ­γρα­ψαν σύμ­βα­ση ορι­σμέ­νου χρό­νου διαρ­κεί­ας 8 μηνών με τον πρώτο ερ­γα­ζό­με­νο χωρίς την τή­ρη­ση της νό­μι­μης δια­δι­κα­σί­ας (άρθρο 21 ν. 2190/1994) και με­τέ­τρε­ψαν τη σχέση ερ­γα­σί­ας ορι­σμέ­νου χρό­νου των 2 ερ­γα­ζο­μέ­νων σε σχέση ερ­γα­σί­ας ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου.

Μετά την έκ­δο­ση της τε­λε­σί­δι­κης από­φα­σης επί της ασκη­θεί­σης εφέ­σε­ως το Δ.Σ. δεν προ­έ­βη, ως όφει­λε, στην από­λυ­ση των ως άνω ερ­γα­ζο­μέ­νων, αλλά αυτοί εξα­κο­λού­θη­σαν να απα­σχο­λού­νται στη ΔΕΥΑΡ, ο πρώ­τος μέχρι την 5η Μαρ­τί­ου 2015 και η δεύ­τε­ρη μέχρι τον Μάιο του 2014 καί­τοι η Νο­μι­κή Υπη­ρε­σία ει­ση­γή­θη­κε τη δια­κο­πή πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών των ανω­τέ­ρω, ει­σή­γη­ση την οποία το προη­γού­με­νο Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ, με από­φα­σή του, απέρ­ρι­ψε.