Τάκης Μιχαήλου: «Μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας πρέπει να αναλάβει τα ηνία της χώρας»

Ποιό είναι τελικά το πραγ­μα­τικό δια­κύ­βευμα του δημο­ψη­φί­σμα­τος που θα διε­ξα­χθεί την Κυριακή 5 Ιουλίου; Πόσο σημα­ντικό είναι το «ναι»;

Η Ελλάδα οδη­γεί­ται, με ευθύνη του Αλ. Τσίπρα, στην πιο κρίσιμη πολι­τική ανα­μέ­τρηση της μετα­πο­λε­μι­κής ιστο­ρίας. Η ανα­μέ­τρηση αυτή θα επη­ρε­ά­σει κατα­λυ­τικά το μέλλον της χώρας. Με το δημο­ψή­φι­σμα της Κυρια­κής ο λαός καλεί­ται να απορ­ρί­ψει ή να εγκρί­νει ανυ­πό­γραφη και μη ορι­στική πρόταση των εταίρων μας. Μιλάμε για τον απόλυτο παρα­λο­γι­σμό. Το ερώτημα στο οποίο καλού­νται οι πολίτες να απα­ντή­σουν απο­τε­λεί, σύμφωνα με το πιο απλοϊκό σενάριο , μετά­θεση ευθυνών από τον πρω­θυ­πουργό της χώρας στους ώμους των πολιτών, ενώ, το δεύτερο σενάριο, απο­κα­λύ­πτει από­πειρα παγί­δευ­σης των πολιτών σε κρυφές και πονηρές επι­διώ­ξεις του Τσίπρα και μερίδας σκλη­ρο­πυ­ρη­νι­κών της αρι­στε­ρής πλατ­φόρ­μας , στενών συνερ­γα­τών του. Της πιο επι­κίν­δυ­νης δηλαδή ομάδας μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ . Στην πρώτη περί­πτωση, μιλάμε για πλήρη γελοιο­ποί­ηση των θεσμών, στη δεύτερη, για Συνταγ­μα­τική εκτροπή. Το μείζον θέμα λοιπόν είναι το πώς ερμη­νεύει κανείς το ερώτημα του δημο­ψη­φί­σμα­τος. Για μένα προ­σω­πικά όταν το μήνυμα είναι κωδι­κο­ποι­η­μένο, αξία έχει το πως το μετα­φρά­ζουν οι παρα­λή­πτες. Στην περί­πτωση μας μετα­φρά­ζε­ται από όλο τον πλανήτη ως βούληση του Ελλη­νι­κού λαού για παρα­μονή η έξοδο από την Ευρώπη και το ευρώ. Γι αυτό η επι­κρά­τηση του ΝΑΙ είναι υψίστης σημα­σίας για το μέλλον του τόπου. Συζη­τάμε για οικο­νο­μι­κές πολι­τι­κές, συζη­τάμε για δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή αλλά δεν δια­πραγ­μα­τευό­μα­στε το κεκτη­μένο της θέσης μας στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης.

Την ελά­φρυνση του ελλη­νι­κού χρέους μέσω της γεν­ναίας επέ­κτα­σης των ωρι­μάν­σεων του συνόλου των δανείων που έχει χορη­γή­σει η ευρω­ζώνη στην Ελλάδα ζητά το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο σε προ­κα­ταρ­κτική έκθεση για τη βιω­σι­μό­τητα του ελλη­νι­κού χρέους που παρου­σί­ασε . Πιστεύ­ετε πως έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί δια­δι­κα­σίες για τη χρε­ο­κο­πία της χώρας;

Σε καμία περί­πτωση του­λά­χι­στον προς το παρόν. Το ΔΝΤ έχει τις ίδιες θέσεις εδώ και  αρκετό καιρό. Ελά­φρυνση του ελλη­νι­κού χρέους έχει δεσμευ­τεί και το Eurogroup το 2012, κάτι το οποίο δεν έχει δυστυ­χώς υλο­ποι­ή­σει. Αυτή η αθέτηση της ελά­φρυν­σης στην περί­πτωση επί­τευ­ξης πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος, είναι για μένα βασικός παρά­γο­ντας της πτώσης της κυβέρ­νη­σης Σαμαρά. Ελπίζω τώρα να κατα­λα­βαί­νουν έστω και αργά το μεγάλο λάθος που διέ­πρα­ξαν.

Όσο τώρα αφορά το τεχνο­κρα­τικό κομμάτι στελέχη του ΔΝΤ που παρου­σί­α­σαν την έκθεση ξεκα­θά­ρι­σαν πως η επι­δεί­νωση της κατά­στα­σης στην Ελλάδα μετά την εισα­γωγή των κεφα­λαια­κών περιο­ρι­σμών και την μη πληρωμή του Ταμείου (κάτι που χαρα­κτή­ρι­σαν ως χρε­ο­κο­πία) αυξάνει σημα­ντικά τις χρη­μα­το­δο­τι­κές ανάγκες της Ελλάδας. Προει­δο­ποί­η­σαν δε πως εάν τα capital controls δια­τη­ρη­θούν για αρκετό διά­στημα οι ζημιές στον ιδιω­τικό τομέα της οικο­νο­μίας και στο χρη­μα­το­πι­στω­τικό σύστημα θα είναι εκτε­τα­μέ­νες.Το ΔΝΤ στην έκθεσή του τονίζει ότι για να δια­σφα­λι­στεί πως το χρέος είναι βιώσιμο θα πρέπει α) οι ελλη­νι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις να επι­στρέ­ψουν πίσω σε τροχιά υλο­ποί­η­σης, β) να παρα­τα­θεί σημα­ντικά η διάρ­κεια των υφι­στά­με­νων ευρω­παϊ­κών δανείων και γ) να παρα­σχε­θεί παράλ­ληλα νέα ευρω­παϊκή χρη­μα­το­δό­τηση που θα καλύ­πτει τις χρη­μα­το­δο­τι­κές ανάγκες τα προσεχή έτη.

Δια­φο­ρε­τική άποψη από την επίσημη θέση των Ανε­ξαρ­τή­των Ελλήνων για το δημο­ψή­φι­σμα δια­τυ­πώ­σαν ορι­σμέ­νοι βου­λευ­τές του συγκε­κρι­μέ­νου κόμ­μα­τος. Πως το σχο­λιά­ζετε καθώς ακο­λού­θη­σαν και δια­γρα­φές από τον κ Καμμένο;

Όσο πλη­σιά­ζουμε προς το τέλος των εξε­λί­ξεων όπου οι χει­ρι­σμοί της κυβέρ­νη­σης θα επι­φέ­ρουν άμεσα απο­τε­λέ­σματα, τόσο φαί­νε­ται να δια­σπά­ται το κυβερ­νη­τικό μέτωπο. Μιλάμε για την ώρα της αλή­θειας όπου θα κριθούν οι πάντες και τα πάντα. Με μια χώρα και το λαό της δεν παί­ζουμε. Είναι δια­φο­ρε­τικό πράγμα οι βαρύ­γδου­πες αντι­πο­λι­τευ­τι­κές κορώνες και άλλο η ευθύνη ενός έθνους. Φαί­νε­ται ξεκά­θαρα ότι οι χει­ρι­σμοί ως τώρα είναι του­λά­χι­στον ερα­σι­τε­χνι­κοί και οι προ­βλη­μα­τι­σμοί μεγα­λώ­νουν. Μιλάμε πλέον για τερά­στιες ευθύνες τις οποίες ανα­λαμ­βά­νει η κυβέρ­νηση παί­ζο­ντας τη χώρα στα ζάρια. Η πλειο­ψη­φία της συγκυ­βέρ­νη­σης ανη­συ­χεί έντονα και αρχίζει να το δείχνει. Οι ευθύνες για το αύριο δεν θα είναι μόνο πολι­τι­κές.

Με δηλώ­σεις του πριν λίγες ημέρες ο κ. Νίκος Παππάς τόνισε πως οι τρά­πε­ζες της χώρας θα ανοί­ξουν ξανά όταν επι­τευ­χθεί συμ­φω­νία με τους δανει­στές; Πόσο βοηθάει αυτό καθώς στελέχη του ΔΝΤ προει­δο­ποί­η­σαν πως εάν τα capital controls δια­τη­ρη­θούν για αρκετό διά­στημα οι ζημιές στον ιδιω­τικό τομέα της οικο­νο­μίας και στο χρη­μα­το­πι­στω­τικό σύστημα θα είναι εκτε­τα­μέ­νες;

Είτε βοηθάει είτε όχι είναι η δρα­μα­τική αλήθεια και δεν μπορεί τώρα να γίνει κάτι δια­φο­ρε­τικό. Αυτό που πρέπει να μας απα­σχο­λεί είναι το ότι ενώ είχαν συναί­σθηση της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, δεν έκλει­σαν συμ­φω­νία στην ώρα της, έπαιξαν με τον τόπο, είπαν ψέματα μπλό­φα­ραν κι έχασαν. Η ζημιά στην πραγ­μα­τική οικο­νο­μία είναι τερά­στια με απο­τέ­λε­σμα τη νέα εκτροπή της ύφεσης της ανερ­γίας και των λου­κέ­των. Η ζημιά είναι ανυ­πο­λό­γι­στη και κανείς δεν μπορεί να εκτι­μή­σει το χρόνο απο­κα­τά­στα­σης των σοβαρών επι­πτώ­σεων. Προει­δο­ποι­ή­θη­καν ότι ο λογα­ρια­σμός μέρα με τη μέρα μεγα­λώ­νει και ως συνήθως θα τον πλη­ρώ­σει ο Ελλη­νι­κός λαός. Γιατί τόσα ψέματα όμως;

Εκτό­ξευση του δημό­σιου χρέους στο 149,9% του ΑΕΠ το 2020 αντί στόχου για 124% του ΑΕΠ προ­βλέ­πει το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο (ΔΝΤ), το οποίο παράλ­ληλα εκτιμά ότι η Ελλάδα θα χρεια­στεί 51,9 δισ ευρώ από τον Οκτώ­βριο του 2015 έως και το τέλος του 2018, εκ των οποίων τα 36 πρέπει να τα δια­θέ­σει η Ευρω­ζώνη. Πως θα αντε­πε­ξέλ­θει η χώρα τελικά;

Απο­δει­κνύ­ε­ται στην πράξη πως σε ελά­χι­στο χρονικό διά­στημα μπορείς να γκρε­μί­σεις , ότι με κόπους και θυσίες έκτισες τόσα χρόνια. Το σίγουρο είναι ότι η επι­κίν­δυνη συγκυ­βέρ­νηση πρέπει να εγκα­τα­λεί­ψει άμεσα και μια κυβέρ­νηση Εθνικής σωτη­ρίας να ανα­λά­βει τα ηνία του τόπου. Να απο­κα­τα­στή­σουμε την αξιο­πι­στία μας και τις σχέσεις μας με τους εταί­ρους μας και στο πλαίσιο αυτό να βρούμε καλύ­τε­ρες και όσο το δυνατόν λιγό­τερο επώ­δυ­νες λύσεις. Μαγικές συντα­γές δεν υπάρ­χουν και αυτό νομίζω ότι σήμερα που μιλάμε είναι ορι­στικό. Το σίγουρο είναι ότι τα πράγ­ματα δεν είναι καθόλου εύκολα.

Τι θα συμβεί, πιστεύ­ετε, αν οι πολίτες απα­ντή­σουν «όχι» στο δημο­ψή­φι­σμα της Κυρια­κής;

Η επι­κρά­τηση του “όχι” στο δημο­ψή­φι­σμα της Κυρια­κής θα είναι οδυνηρό. Θα χαρο­ποι­ή­σει τους σκλη­ρο­πυ­ρη­νι­κούς της Ευρώπης που μας θέλουν εκτός. Αυτό πια είναι ολο­φά­νερο και συζη­τιέ­ται δημόσια. Σας παρα­πέ­μπω στην ομιλία Ρέντσι στην Ιταλική βουλή. Διευ­κο­λύ­νει αυτούς που θέλουν να μας τελειώ­σουν με τον πιο εύκολο τρόπο χωρίς να λερώ­σουν τα χέρια τους με Ελλη­νικό αίμα. Θέλουν να μας κατα­στή­σουν αυτό­χει­ρες. Θα τους αφή­σουμε;

Ποιο είναι το μήνυμά σας προς τους πολίτες; Τι πρέπει να σκε­φθούν πριν κάνουν τις επι­λο­γές τους;

Εμείς περνάμε δύσκολα. Όλοι μας. Όμως το μέλλον μας και η προκοπή μας περνάει μέσα από την Ευρώπη. Την άδικη σημε­ρινή Ευρώπη που μπορεί όμως να αλλάξει. Και τότε εμείς θα είμαστε στο περι­θώ­ριο και απο­μο­νω­μέ­νοι. Πρέπει να φτιά­ξουμε πρώτα τα δικά μας λάθη για να μπο­ρέ­σουμε να διορ­θώ­σουμε τα λάθη των άλλων.

Εύκολες λύσεις δεν υπάρ­χουν. Πρέπει όμως να πάρουμε πρώτα από όλα τις σωστές απο­φά­σεις και να τις υλο­ποι­ή­σουμε. Να ζήσουμε στην κανο­νι­κό­τητα όσο δύσκολη κι αν είναι αντί να βιώ­σουμε τον απόλυτο εφιάλτη. Να μην κιν­δυ­νεύ­σει η πατρίδα μας από ολο­καυ­τώ­ματα του παρελ­θό­ντος. Αν όχι για εμάς … για τα παιδιά μας.