Στο κυνήγι του θησαυρού 3 εκατ. Έλληνες

«Κά­ποιοι ακο­λου­θούν τα ση­μά­δια. Άλλοι πάλι, κρα­τώ­ντας ένα ξε­φτι­σμέ­νο και πο­λυ­χρη­σι­μο­ποι­η­μέ­νο χάρτη ανά χεί­ρας, ψά­χνουν ώρες, μέρες, μήνες….ακόμα και χρό­νια για να βρουν τον θη­σαυ­ρό» δη­λώ­νει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο 55χρο­νος Θε­ό­φι­λος Χα­τζη­ιω­αν­νί­δης, με αφορ­μή το 1ο Ευ­ρω­παϊ­κό Συ­νέ­δριο Χρυ­σο­θή­ρων, που διε­ξά­γε­ται από χθες στη Νά­ου­σα, τη θε­ω­ρού­με­νη ως «Μέκκα των χρυ­σο­θή­ρων», και με­τέ­χουν πε­ρισ­σό­τε­ροι από 100 σύ­νε­δροι από όλα τα μέρη της Ελ­λά­δας, αλλά και από τη Βουλ­γα­ρία και άλλες χώρες των Βαλ­κα­νί­ων.

«Η εύ­ρε­ση ενός θη­σαυ­ρού είναι χόμπι που είτε σε προ­σελ­κύ­ει είτε όχι» ανα­φέ­ρει ο κ. Χα­τζη­ιω­αν­νί­δης, ο οποί­ος βγήκε για την πρώτη του απο­στο­λή σε ηλι­κία 7 χρο­νών, και προ­σθέ­τει ότι από τα τρία του αγό­ρια, ηλι­κί­ας 25, 22 και 8 χρό­νων, μόνο ο μι­κρός τον ακο­λου­θεί στις εξορ­μή­σεις του.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει ο ίδιος, βάσει της πο­λυ­ε­τούς εμπει­ρί­ας του και ενα­σχό­λη­σής του με τη χρυ­σο­θη­ρία, στην Ελ­λά­δα υπερ­βαί­νουν τα 3 εκατ. οι λά­τρεις του «μυ­στή­ριου αυτού σπορ». Κοι­νός πα­ρα­νο­μα­στής όλων τους, όπως ση­μειώ­νει ο κ. Χα­τζη­ιω­αν­νί­δης, είναι «ο φόβος».

«Ενώ δεν κά­νου­με κάτι πα­ρά­νο­μο και τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές κά­νου­με όλες τις απα­ραί­τη­τες δια­δι­κα­σί­ες προ­κει­μέ­νου να βγά­λου­με άδειες για να σκά­ψου­με, ωστό­σο η πλειο­ψη­φία μάς αντι­με­τω­πί­ζει πολύ πε­ρί­ερ­γα» επι­ση­μαί­νει και προ­σθέ­τει ότι «όλοι μας έχου­με σκά­ψει πα­ρά­νο­μα, αλλά όχι επει­δή θέ­λου­με, αλλά κυ­ρί­ως λόγω του ότι δεν μας αντι­με­τω­πί­ζουν σο­βα­ρά και μας προ­βάλ­λουν ανυ­πέρ­βλη­τα εμπό­δια προ­κει­μέ­νου να μας κα­θυ­στε­ρή­σουν και τε­λι­κά να μας απο­θαρ­ρύ­νουν».

Με­τα­ξύ άλλων, υπο­γραμ­μί­ζει ότι πολ­λές φορές κά­νουν πε­ζο­πο­ρία στα βουνά και τα δάση για μέρες, κου­βα­λώ­ντας μαζί τους εφό­δια και τρό­φι­μα και δα­πα­νώ­ντας μέχρι και 50.000 ευρώ, προ­κει­μέ­νου «να ικα­νο­ποι­ή­σουν τη φωνή που ακούν από μέσα τους» και να φέ­ρουν στην επι­φά­νεια τον…κρυμ­μέ­νο θη­σαυ­ρό.

«Είναι επι­κίν­δυ­νη απο­στο­λή, αλλά δεν μας πτοεί και σε γκρου­πά­κια ρι­χνό­μα­στε στο κυ­νή­γι, με πάθος και αγω­νία γι’ αυτό που θα βρού­με ή και δεν θα βρού­με» λέει, ση­μειώ­νο­ντας ότι «η απο­γο­ή­τευ­ση είναι μέρος αυτού που κά­νου­με, αλλά ποτέ δεν μας εμπό­δι­σε από το να συ­νε­χί­σου­με».

Επί­σης, όπως ανα­φέ­ρει, ελά­χι­στοι είναι αυτοί που θα πα­ρα­δε­χθούν ανοι­χτά ότι βρή­καν ή δεν βρή­καν κάτι, ενώ το­νί­ζει ότι με­τα­ξύ τους γνω­ρί­ζο­νται και έχουν στή­σει μά­λι­στα και δί­κτυο με συ­να­δέλ­φους τους σε Αλ­βα­νία και Βουλ­γα­ρία, ενώ στην Ελ­λά­δα χρυ­σο­θή­ρες εντο­πί­ζο­νται από την Κρήτη μέχρι και τον Έβρο.

Πού ψά­χνουν να βρουν θη­σαυ­ρούς και πόσο τους κο­στί­ζει;

Έλ­λη­νες και άλλοι Ευ­ρω­παί­οι χρυ­σο­θή­ρες, όπως ανα­φέ­ρει ο κ. Χα­τζη­ιω­αν­νί­δης, πρώην πο­δο­σφαι­ρι­στής στην Κα­λα­μα­ριά και τη Νά­ου­σα και επι­χει­ρη­μα­τί­ας στον κλάδο του του­ρι­σμού, σκά­βουν στα έγκα­τα του Βερ­μί­ου, στην Ημα­θία, στοές, προ­κει­μέ­νου να βρουν 30 με­γά­λες πλά­κες χρυ­σού, βά­ρους 12 κιλών και αξίας 480.000 ευρώ η κα­θε­μιά, που προ­έρ­χο­νται από τον χρυσό των Εβραί­ων, τον οποίο φέ­ρε­ται να έλιω­σαν και να έκρυ­ψαν εκεί οι Γερ­μα­νοί. Πα­ράλ­λη­λα, ψά­χνουν και… εκα­τομ­μύ­ρια χρυ­σές λίρες που πέ­τα­ξαν Άγ­γλοι κατά τον Β’ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο για να ενι­σχύ­σουν τους αντάρ­τες.

Η Ελ­λά­δα, διευ­κρι­νί­ζει, είναι χω­ρι­σμέ­νη σε… ζώνες. Αρ­χαία νο­μί­σμα­τα, κο­σμή­μα­τα και αντι­κεί­με­να ανα­ζη­τούν οι χρυ­σο­θή­ρες στην Πέλλα, στην Αμ­φί­πο­λη Σερ­ρών και γύρω από τη Θεσ­σα­λο­νί­κη.

Στο Παγ­γαίο και τη Χαλ­κι­δι­κή, άλλοι ανα­ζη­τούν τον χρυσό του Φι­λίπ­που εδώ και αιώ­νες, ενώ στο Βέρ­μιο, στη Δράμα και σε χα­μη­λούς λό­φους της δυ­τι­κής Μα­κε­δο­νί­ας, ψά­χνουν χρυ­σές λίρες, σε τσου­βά­λια, πι­θά­ρια, σε­ντού­κια, ακόμη και θαμ­μέ­να σε σπη­λιές, από την εποχή του εμ­φυ­λί­ου. Συ­μπλη­ρώ­νει ότι το πόσο δα­πα­νη­ρό είναι το χόμπι για κα­θέ­ναν, εξαρ­τά­ται από τον ίδιο και τις δυ­να­τό­τη­τες που έχει.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ