“Η άσχημη αλήθεια πίσω από τις κατεστραμμένες διακοπές των Βρετανών τουριστών”

Το δημο­σί­ευμα της Daily Mail για το «αηδια­στικό κολα­στή­ριο» στην Κω, τους Βρε­τα­νούς του­ρί­στες που ενο­χλού­νται από τα βλέμ­ματα των εξα­θλιω­μέ­νων μετα­να­στών και προ­σφύ­γων και η…εκστρα­τεία της εφη­με­ρί­δας προς υπε­ρά­σπιση των ταξι­διω­τών, προ­κά­λεσε πλήθος αρνη­τι­κών έως και οργι­σμέ­νων σχολίων στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης.

Μια «απά­ντηση» όμως, με ανθρω­πι­στι­κούς όρους, χωρίς στρογ­γυ­λέ­ματα και κορώνες ήταν η καλύ­τερη που θα μπο­ρούσε να δοθεί τόσο στην εφη­με­ρίδα όσο και στους…ενο­χλη­μέ­νους του­ρί­στες. Αυτή έρχεται από την Eva Cosse, ερευ­νή­τρια του Human Rights Watch και με άρθρο της που φιλο­ξε­νεί­ται στην ιστο­σε­λίδα του οργα­νι­σμού υπό τον τίτλο «Η άσχημη αλήθεια πίσω από τις κατε­στραμ­μέ­νες δια­κο­πές των Βρε­τα­νών του­ρι­στών». Η Cerre, «εξηγεί» λοιπόν στους του­ρί­στες, μέσα από τα λόγια των ίδιων των μετα­να­στών πως και οι ίδιοι «θέλουν πάρα πολύ να φύγουν. Τόσο όσο θέλουν και οι μη ανε­κτι­κοί Βρε­τα­νοί του­ρί­στες να τους δουν να φεύγουν» και τους εύχεται να απο­κτή­σουν λίγο περισ­σό­τερη συμπό­νοια αλλά και καλύ­τερη αντί­ληψη του τί συμ­βαί­νει γύρω τους.

«Το πρώτο πράγμα που διάβασα το πρωί ήταν το άρθρο της εφη­με­ρί­δας της Daily Mail για τους Βρε­τα­νούς του­ρί­στες στο ελλη­νικό νησί της Κω οι οποίοι παρα­πο­νέ­θη­καν για τους αιτού­ντες άσυλο οι οποίοι τους κατέ­στρε­φαν τις δια­κο­πές τους και μετέ­τρε­παν το νησί σε ένα “αηδια­στικό κολα­στή­ριο”. Έχω μόλις επι­στρέ­ψει από την Κω, όπου συνα­ντή­θηκα με τους αιτού­ντες άσυλο, οι οποίοι διέ­σχι­σαν με βάρκα τη θάλασσα μεταξύ Τουρ­κίας και Ελλάδας Επι­τρέψτε μου να σας πω κάτι για κολα­στή­ρια». Με τα λόγια αυτά ξεκινά το άρθρο της Eva Cosse η οποία απαντά τους Βρε­τα­νούς του­ρί­στες με τα λόγια των ίδιων των μετα­να­στών και προ­σφύ­γων που ήταν τα υπο­κεί­μενα της απο­στρο­φής τους.

«Μίλησα με τους άνδρες, τις γυναί­κες και τα παιδιά που προ­σπα­θούν να ξεφύ­γουν από τον πόλεμο στη Συρία, τη διάχυτη βία και τις διώξεις στο Αφγα­νι­στάν. Ο Nour, ένας νεαρός Παλαι­στί­νιος από τη Συρία ανα­γκά­στηκε να φύγει υπό τον φόβο των εξτρε­μι­στών του Ισλα­μι­κού Κράτους (επίσης γνωστό ως ISIS). “Σκο­τώ­νουν ανθρώ­πους, κόβουν κεφάλια, με πλη­γώ­νουν ψυχο­λο­γικά. Περ­πα­τούσα ένα βράδυ πάτησα κάτι, το έπιασα για να δω τι είναι και έμοιαζε με μαλλιά. Ήταν ένα κεφάλι. Γι ‘αυτό φύγαμε”».

Η Cosse συνε­χί­ζει με τις αφη­γή­σεις και άλλων μετα­να­στών και προ­σφύ­γων, όπως του Μου­μπά­ρεκ ο οποίος εγκα­τέ­λειψε το Αφγα­νι­στάν, μαζί με τη γυναίκα του και τα τρία του παιδιά υπό τον φόβο των Ταλι­μπάν. «Οι Ταλι­μπάν κάθε μέρα αρπά­ζουν κόσμο, παιδιά για τις επι­θέ­σεις αυτο­κτο­νίας. Ανη­συ­χούσα για τους γιους μου», είπε στην αρθρο­γράφο.

Όπως ανα­φέ­ρει, είναι ενήμερη για τη ζοφερή κατά­σταση στην Κω, την έλλειψη χώρων υπο­δο­χής, την εγκα­τά­σταση μετα­να­στών και προ­σφύ­γων σε εγκα­τα­λε­λειμ­μένο ξενο­δο­χείο, τον ύπνο σε αυτο­σχέ­δια κρε­βά­τια, τους περιο­ρι­σμούς σε τρε­χού­μενο νερό αλλά και για όσους μένουν στο δρόμο.

«Πιστέψτε με, οι μετα­νά­στες και όσοι ζητούν άσυλο θέλουν πάρα πολύ να φύγουν. Τόσο όσο θέλουν και οι μη ανε­κτι­κοί Βρε­τα­νοί του­ρί­στες να τους δουν να φεύγουν».

Η Cosse, ανα­φέ­ρε­ται ακόμη στη μακρά και δύσκολη δια­δι­κα­σία που απαι­τεί­ται για την χορή­γηση των απα­ραί­τη­των εγγρά­φων προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σουν να ταξι­δέ­ψουν στην Αθήνα. «Ο Jad, ένας 24χρονος Σύριος, ζει υπό πολύ σκληρές συν­θή­κες εδώ και δέκα μέρες. “Προ­σπαθώ να σκεφτώ κάθε πιθανό τρόπο να για φύγω από εδώ. Δεν μπορώ να άλλο να κοι­μά­μαι έξω”. Ο Nour, από την Παλαι­στίνη μου είπε πως ένας ιδιο­κτή­της εστια­το­ρίου ψέκασε τον ίδιο και τον αδερφό του με φυτο­φάρ­μακο για ν τους διώξει. Καθώς έπαιρνα συνέ­ντευξη από μια ομάδων μετα­να­στών από τη Συρία κοντά στο αστυ­νο­μικό τμήμα, ο ιδιο­κτή­της ενός κατα­στή­μα­τος φώναξε: “Φύγετε από εδώ, εμπο­δί­ζετε τη θέα των του­ρι­στών. Να πάτε πίσω στη χώρα σας».

Τέλος, η Cerre, τονίζει πως η Ελλάδα θα πρέπει να δημιουρ­γή­σει ένα λει­τουρ­γικό σύστημα υπο­δο­χής μετα­να­στών στα νησιά αλλά και η ΕΕ, στο σύνολο της θα πρέπει να στη­ρί­ξει περισ­σό­τερο την Ελλάδα σε θέματα όπως η παροχή τροφής, στέγης, υγειο­νο­μι­κής περί­θαλ­ψης κλπ στους μετα­νά­στες αφού στην πραγ­μα­τι­κό­τητα όλοι φτάνουν στην πόρτα της Ευρώπης. «Ναι, ο πόνος των προ­σφύ­γων μπορεί να επι­σκιά­σει τη δια­σκέ­δαση των δια­κο­πών. Αλλά αυτοί οι πρό­σφυ­γες έχουν ξεφύγει από ένα το ένα κολα­στή­ριο και βρέ­θη­καν στο άλλο και οι του­ρί­στες θα πρέπει να απο­κτή­σουν μια καλύ­τερη αντίληψη- και ελπίζω και συμπόνοια- για αυτούς τους ανθρώ­πους που δεν ανα­ζη­τούν ξεκού­ραση και χαλά­ρωση, αλλά κατα­φύ­γιο».

www.hrw.org/news και huffingtonpost.gr