Αθώοι λόγω αμφιβολιών οι υπάλληλοι της Πολεοδομίας

• Είχαν κα­τη­γο­ρη­θεί για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος

Αθώοι, λόγω αμ­φι­βο­λιών, κρί­θη­καν χθες από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, τρείς υπάλ­λη­λοι της Διεύ­θυν­σης Πο­λε­ο­δο­μί­ας του Δήμου Ρόδου κα­τη­γο­ρού­με­νοι για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος και αθώα μια κά­τοι­κος της Ρόδου κα­τη­γο­ρού­με­νη για ηθική αυ­τουρ­γία σε πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος και αυ­θαί­ρε­τη δό­μη­ση.

Το δι­κα­στή­ριο απα­σχό­λη­σε η υπό­θε­ση επί δι­ή­με­ρο και η πα­ρα­πο­μπή των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων έγινε μετά από ανα­φο­ρά που υπέ­βα­λε συ­νά­δελ­φός τους στην ίδια υπη­ρε­σία. Μάρ­τυ­ρας κα­τη­γο­ρί­ας στην ίδια υπό­θε­ση ήταν και ο προϊ­στά­με­νος του τμή­μα­τος ΠΕΧΩ Δω­δε­κα­νή­σου.

Ενας αρ­χι­τέ­κτο­νας μη­χα­νι­κός, μό­νι­μος υπάλ­λη­λος στην πο­λε­ο­δο­μία, είχε κα­ταγ­γεί­λει συ­γκε­κρι­μέ­να ως πα­ρά­νο­μες τις ενέρ­γειες των κα­τη­γο­ρού­με­νων για την ανέ­γερ­ση ιδιω­τι­κού ναϊ­δρί­ου, εμ­βα­δού 29 τ.μ., στην πόλη της Ρόδου.

Του θέ­μα­τος επι­λή­φθη­κε το Τμήμα Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Χω­ρο­τα­ξί­ας της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου που έκρι­νε ότι η ανέ­γερ­ση ναών δεν εξαι­ρεί­ται των δια­τά­ξε­ων του ΓΟΚ, ζη­τώ­ντας από τους αρ­μό­διους της Πο­λε­ο­δο­μί­ας να πρά­ξουν τα δέ­ο­ντα.

Επί του ιδίου θέ­μα­τος ζη­τή­θη­κε και γνω­μο­δό­τη­ση του νο­μι­κού συ­βού­λου του Δήμου Ρο­δί­ων κ. Θ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, ο οποί­ος πι­στο­ποί­η­σε ότι για την ανέ­γερ­ση του συ­γκε­κρι­μέ­νου ναού είχε εκ­δο­θεί, τον Ιού­νιο του 2010, άδεια της Μη­τρο­πό­λε­ως Ρόδου και από­φα­ση της ΕΠΑΕ, με απο­τέ­λε­σμα να θε­ω­ρού­νται νό­μι­μες από τη Διεύ­θυν­ση Πο­λε­ο­δο­μί­ας οι ενέρ­γειες για την ανέ­γερ­σή του.

Ο κα­ταγ­γέλ­λων επι­κα­λέ­στη­κε από­φα­ση του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας και εκτί­μη­σε ότι λόγω του ει­δι­κού κα­θε­στώ­τος της υπα­γω­γής της Εκ­κλη­σί­ας της Δω­δε­κα­νή­σου στο Οι­κου­με­νι­κό Πα­τριαρ­χείο, έχουν εφαρ­μο­γή άλλες δια­τά­ξεις για την έκ­δο­ση αδεί­ας.

Ο κα­ταγ­γέλ­λων με την ανα­φο­ρά του ισχυ­ρί­στη­κε ότι για την ανέ­γερ­ση του ναού δεν εκ­δό­θη­κε η απαι­τού­με­νη από την κεί­με­νη νο­μο­θε­σία οι­κο­δο­μι­κή άδεια.

Ισχυ­ρί­στη­κε πα­ρα­πέ­ρα ότι για την ανέ­γερ­ση πα­ντός ναού ορ­θο­δό­ξου δόγ­μα­τος στη Δω­δε­κά­νη­σο, απαι­τεί­ται αφε­νός μεν άδεια της αρ­μό­διας εκ­κλη­σια­στι­κής αρχής (των κατά τό­πους Μη­τρο­πό­λε­ων στη Δω­δε­κά­νη­σο) που αφορά την εκτί­μη­ση της ανά­γκης ανε­γέρ­σε­ως ιερού ναού από θρη­σκευ­τι­κής από­ψε­ως και αφε­τέ­ρου, έγκρι­ση (άδεια ανε­γέρ­σε­ως) κα­τό­πιν ελέγ­χου της με­λέ­της και των σχε­τι­κών σχε­δί­ων, από την αρ­μό­δια πο­λε­ο­δο­μι­κή υπη­ρε­σία.

Ισχυ­ρί­στη­κε πα­ρα­πέ­ρα ότι επί του οι­κο­πέ­δου έχουν ήδη εκ­δο­θεί δύο οι­κο­δο­μι­κές άδειες, η με αριθ­μό 54/1999 και η με αριθ­μό 91/2005 και έχουν ήδη κα­τα­σκευα­σθεί με αυτές δύο οι­κο­δο­μές, που έχουν εξα­ντλή­σει πλή­ρως τον επι­τρε­πό­με­νο συ­ντε­λε­στή δό­μη­σης του οι­κο­πέ­δου.

Από την ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία προ­έ­κυ­ψε ωστό­σο ότι το κα­θε­στώς για την κα­τα­σκευή ναϊ­δρί­ων είναι ομι­χλώ­δες και ότι υπήρ­χαν δια­φο­ρε­τι­κές εκτι­μή­σεις σχε­τι­κά με τις δια­δι­κα­σί­ες, που έπρε­πε να ακο­λου­θη­θούν. Προ­έ­κυ­ψε ότι είχε εκ­δο­θεί η προ­βλε­πό­με­νη άδεια από την Μη­τρό­πο­λη Δω­δε­κα­νή­σου και ότι η άδεια της ΕΠΑΕ εκ­δό­θη­κε μετά την έναρ­ξη της οι­κο­δό­μη­σης του και ενώ είχε εκ­δο­θεί σήμα δια­κο­πής ερ­γα­σιών, που στην πο­ρεία ανα­κλή­θη­κε.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση όμως δεν προ­έ­κυ­ψε σαφής δόλος από πλευ­ράς των δη­μό­σιων λει­τουρ­γών.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής τους πα­ρέ­στη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Γ. Μαυ­ρο­μά­της, Κ. Κυ­πραί­ος, Δη­μή­τρης Γε­ωρ­γάς και Στ. Κιουρ­τζής.