Αντιδρούν στη Γιορτή Κάνναβης οι εργαζόμενοι του ΚΕΘΕΑ, των Κέντρων Πρόληψης και του 18 ΑΝΩ

Οξύ­τα­τη ανα­κοί­νω­ση – δια­μαρ­τυ­ρία, με αφορ­μή το 1ο φε­στι­βάλ κάν­να­βης που διορ­γα­νώ­νε­ται τις επό­με­νες μέρες στην Αθήνα με στόχο την απο­ποι­νι­κο­ποί­η­ση των λε­γό­με­νων μα­λα­κών ναρ­κω­τι­κών, εξέ­δω­σε το Κέ­ντρο Θε­ρα­πεί­ας Εξαρ­τη­μέ­νων Ατό­μων (ΚΕΘΕΑ).

Οπως ανα­φέ­ρε­ται στην ανα­κοί­νω­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων του ΚΕΘΕΑ, «στις σύν­θε­τες συν­θή­κες κοι­νω­νι­κής, αξια­κής και οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, που εντεί­νουν την πα­θο­γέ­νεια της κα­θη­με­ρι­νής συ­μπε­ρι­φο­ράς και πολ­λα­πλα­σιά­ζουν την προ­σφυ­γή σε εξαρ­τη­τι­κές ου­σί­ες, το αί­τη­μα για νο­μι­μο­ποί­η­ση της χρή­σης δεν προ­σφέ­ρει καλές υπη­ρε­σί­ες, του­λά­χι­στον σε όσους κι όσες επι­λέ­γουν την αντί­στα­ση κι όχι την φυγή»

Ολό­κλη­ρη η ανα­κοί­νω­σή του Συλ­λό­γου των Ερ­γα­ζο­μέ­νων του ΚΕΘΕΑ:

Σχε­τι­κά με τη «Γιορ­τή της Κάν­να­βης» της 9ης Μάη ο Σύλ­λο­γος Ερ­γα­ζο­μέ­νων ΚΕΘΕΑ, το Σω­μα­τείο Ερ­γα­ζο­μέ­νων στα Κέ­ντρα Πρό­λη­ψης και Ερ­γα­ζό­με­νοι του 18 ΑΝΩ νιώ­θου­με την ανά­γκη να πα­ρέμ­βου­με δη­μό­σια.

Στις σύν­θε­τες συν­θή­κες κοι­νω­νι­κής, αξια­κής και οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, που εντεί­νουν την πα­θο­γέ­νεια της κα­θη­με­ρι­νής συ­μπε­ρι­φο­ράς και πολ­λα­πλα­σιά­ζουν την προ­σφυ­γή σε εξαρ­τη­τι­κές ου­σί­ες, το αί­τη­μα για νο­μι­μο­ποί­η­ση της χρή­σης δεν προ­σφέ­ρει καλές υπη­ρε­σί­ες, του­λά­χι­στον σε όσους κι όσες επι­λέ­γουν την αντί­στα­ση κι όχι την φυγή.

Η λευ­τε­ριά από μνη­μό­νια, τρόι­κα/«θε­σμούς», ανερ­γία, φτώ­χεια, απο­ξέ­νω­ση, δίχως τε­λειω­μό εξάρ­τη­ση του λαού και της χώρας από «κη­δε­μό­νες», δεν πρέ­πει να πα­ρα­με­ρί­ζε­ται για χάρη της «λευ­τε­ριάς χρή­σης» κά­ποιας ου­σί­ας. Ιδιαί­τε­ρα σε μια εποχή, που ο «θαυ­μα­στός νέος κό­σμος» συ­ναρ­μό­ζει τον ολο­κλη­ρω­τι­κό νε­ο­φι­λευ­θε­ρι­σμό των αγο­ρών με μια «ελευ­θε­ριά­ζου­σα» απο­σπα­σμα­τι­κή OLYMPUS DIGITAL CAMERAκα­τάρ­γη­ση κάθε φραγ­μού και ορίου, συ­νερ­γώ­ντας εν τέλει στην εμπέ­δω­ση μιας ατο­μι­κι­στι­κής τα­ξι­κής κοι­νω­νί­ας ακόμη και με το προ­σω­πείο του εξε­γερ­μέ­νου αντι-εξου­σια­στή.

Ως ερ­γα­ζό­με­νοι/ες στην πρό­λη­ψη, τη θε­ρα­πεία και την κοι­νω­νι­κή έντα­ξη εξαρ­τη­μέ­νων αν­θρώ­πων αγω­νι­ζό­μα­στε και διεκ­δι­κού­με όχι την απε­λευ­θέ­ρω­ση κά­ποιας ψυ­χο­δρα­στι­κής ου­σί­ας αλλά την απε­λευ­θέ­ρω­ση της αν­θρώ­πι­νης ου­σί­ας, της δη­μιουρ­γι­κό­τη­τας, της αυ­το­ε­κτί­μη­σης, της διά­θε­σης για ζωή, των δυ­να­το­τή­των ανα­ζή­τη­σης νέων ορι­ζό­ντων χει­ρα­φέ­τη­σης. Αυτή την ουσία, που δι­καιού­ται να έχει ή να ξα­να­α­να­κα­λύ­ψει κάθε μέλος της κοι­νω­νί­ας μας, κάθε εξαρ­τη­μέ­νος άν­θρω­πος, σε πεί­σμα των ανε­λεύ­θε­ρων, ατο­μι­κι­στι­κών και­ρών.

Αγω­νι­ζό­μα­στε ενά­ντια στην ποι­νι­κο­ποί­η­ση του εξαρ­τη­μέ­νου, αντι­πα­λεύ­ο­ντας στην πράξη την επι­δερ­μι­κή και ισο­πε­δω­τι­κή λο­γι­κή: «όποιος δεν είναι με τη νο­μι­μο­ποί­η­ση των ναρ­κω­τι­κών, είναι με την κα­τα­στο­λή του χρή­στη».

Αγω­νι­ζό­μα­στε ώστε να βγουν στο προ­σκή­νιο τα άτομα ως πρό­σω­πα, που εξαν­θρω­πί­ζο­νται μέσα στην κοι­νό­τη­τα: σε μια κοι­νό­τη­τα που θε­σπί­ζει την υπευ­θυ­νό­τη­τα, τους κα­νό­νες και τα δι­καιώ­μα­τα των μελών της ως ένα ενιαίο και κα­θο­λι­κό πλαί­σιο αυ­το­νο­μί­ας και συ­νερ­γα­σί­ας.

Καθώς ο διά­λο­γος για την εξάρ­τη­ση και την απε­ξάρ­τη­ση δεν προ­ά­γε­ται με τη δη­μό­σια χρήση ου­σιών, δεν σκο­πεύ­ου­με να συμ­βά­λου­με πε­ραι­τέ­ρω στον θό­ρυ­βο, που οι διορ­γα­νω­τές της «γιορ­τής της κάν­να­βης» επι­χει­ρούν να δη­μιουρ­γή­σουν. Γιατί πριν, κατά τη διάρ­κεια και μετά τη «γιορ­τή», η πολύ δύ­σκο­λη και δυ­σά­ρε­στη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα -που βιώ­νει η πλειο­ψη­φία της κοι­νω­νί­ας και που, για να αντι­με­τω­πι­στεί, χρειά­ζε­ται κα­θα­ρά μυαλά και συ­ναι­σθή­μα­τα- πα­ρα­μέ­νει. Το ζή­τη­μα είναι να την αλ­λά­ξου­με.

Σύλ­λο­γος Ερ­γα­ζο­μέ­νων ΚΕΘΕΑ

Σω­μα­τείο των Ερ­γα­ζο­μέ­νων στα Κέ­ντρα Πρό­λη­ψης

Ερ­γα­ζό­με­νοι 18 ΑΝΩ