Μα ποιος είναι επιτέλους ο «Σούπερ-Μάριο»; Μια άλλη ματιά στον Ντράγκι

«Το ευρώ είναι σαν ένας μπά­μπου­ρας, ένα μυ­στή­ριο της φύσης που δεν θα έπρε­πε να πε­τά­ει αλλά πε­τά­ει, και μά­λι­στα πε­τού­σε πολύ καλά για χρό­νια». Kαι τι πρέ­πει να κάνει τώρα που στα­μά­τη­σε να πε­τά­ει; «Nα ανα­βαθ­μι­στεί σε πραγ­μα­τι­κή μέ­λισ­σα».

Το υπό­λοι­πο της συ­νέ­ντευ­ξης τύπου δύ­σκο­λα θα έχει τόσο εν­δια­φέ­ρον όσο τα πρώτα λεπτά της…

Ποιος είναι ο κο­ντό­σω­μος Ιτα­λός απο­φα­σι­σμέ­νος να δια­σώ­σει το κοινό νό­μι­σμα με την… Κε­ντρο­ευ­ρω­παϊ­κού τύπου ψυ­χραι­μία που απο­δεί­χτη­κε πε­ρί­τρα­να όταν έκανε μόνο μια κί­νη­ση για να κα­λύ­ψει το πρό­σω­πό του στην επί­θε­ση με κομ­φε­τί και χαρ­τιά που δέ­χτη­κε από – κατ’ εξαί­ρε­ση ντυ­μέ­νη – ακτι­βί­στρια στις 15 Απρι­λί­ου κατά τη διάρ­κεια συ­νέ­ντευ­ξης τύπου στην έδρα της ΕΚΤ; Είναι εκεί­νος που χρειά­στη­κε να κάνει μόνο μια μικρή δια­κο­πή για να κα­λύ­ψει το πρό­σω­πό του από την επί­θε­ση και να συ­νε­χί­σει τη συ­νέ­ντευ­ξη τύπου. «Tο υπό­λοι­πο της συ­νέ­ντευ­ξης τύπου δύ­σκο­λα θα έχει το ίδιο εν­δια­φέ­ρον όσο τα πρώτα λεπτά της», σχο­λί­α­σε, παρ’ όλα αυτά, αξιω­μα­τού­χος της επεν­δυ­τι­κής τρά­πε­ζας ING…

Κά­ποιοι τον κα­τη­γο­ρούν ως τον ελα­φρό­μυα­λο Ιταλό που δω­ρί­ζει τις απο­τα­μιεύ­σεις των συ­νε­τών Γερ­μα­νών

Άν­θρω­πος των αγο­ρών, δια­κε­κρι­μέ­νο τρα­πε­ζι­κό στέ­λε­χος με θη­τεία σε διε­θνείς ορ­γα­νι­σμούς και θια­σώ­της της δη­μο­σιο­νο­μι­κής εξυ­γί­αν­σης, ο 68χρο­νος Μάριο Ντρά­γκι είναι ο άν­θρω­πος που συν­δυά­ζει τα ασυν­δύ­α­στα. Προ­ερ­χό­με­νος από χώρα του «ελα­φρό­μυα­λου» Ευ­ρω­παϊ­κού νότου βρί­σκε­ται στη θέση – κλει­δί της προ­ε­δρί­ας της ΕΚΤ που θα ταί­ρια­ζε σε προ­φίλ εκ­προ­σώ­που του «φρό­νι­μου» βορρά. ΄Ισως γι’ αυτό να μην είναι και ο πλέον αγα­πη­μέ­νος ένοι­κος του πο­λυ­τε­λούς γρα­φεί­ου της ΕΚΤ στη Φραν­κφούρ­τη του­λά­χι­στον στον γερ­μα­νι­κό λαό. Η δη­μο­φι­λία του στις γερ­μα­νι­κές δη­μο­σκο­πή­σεις είναι ιδιαί­τε­ρη χα­μη­λή. Σε κά­ποια μέσα εμ­φα­νί­ζε­ται ως ένα τυ­πι­κός εκ­πρό­σω­πος της χώρας του που δω­ρί­ζει τις απο­τα­μιεύ­σεις των συ­νε­τών Γερ­μα­νών στους γνω­στούς αρ­γό­σχο­λους της Νό­τιας Ευ­ρώ­πης.

Ο άν­θρω­πος που η Bild εμ­φά­νι­σε με πρω­σι­κό κρά­νος στο κε­φά­λι

Ο άν­θρω­πος που την Πα­ρα­σκευή 17 Απρι­λί­ου, συ­νά­ντη­σε τον Γιάνη Βα­ρου­φά­κη υπό την σκιά των σκλη­ρών κα­τη­γο­ριών που απηύ­θυ­νε ο κ. Βα­ρου­φά­κης για τον ρόλο που- όπως είπε χθες στο Brookings- έπαι­ξε η ΕΚΤ τόσο στο προ­ε­κλο­γι­κό σκη­νι­κό στην Ελ­λά­δα όσο και μετά την εκλο­γή της νέας κυ­βέρ­νη­σης αφή­νο­ντας αιχ­μές για με­ρο­λη­πτι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά εκ μέ­ρους της ΕΚΤ με στόχο να επι­τεί­νει το πρό­βλη­μα ρευ­στό­τη­τας της Ελ­λά­δας, είναι εκεί­νος ο οποί­ος η Bild εμ­φά­νι­σε με ένα πρω­σι­κό κρά­νος στο κε­φά­λι θέ­λο­ντας να υπο­δη­λώ­σει ότι τον θε­ω­ρού­σε τον πιο Πρώσο από όλους τους Ιτα­λούς. ΄Αλλα μέσα, πάλι, ανα­φέ­ρουν ότι καλό θα είναι η Ευ­ρώ­πη να χτί­σει ένα άγαλ­μα στον πρό­ε­δρο της ΕΚΤ. Γιατί; Απλού­στα­τα διότι το όραμα της Ενω­μέ­νης Ευ­ρώ­πης μένει ακόμα ζω­ντα­νό. Για τον Μάριο Ντρά­γκι που ανέ­λα­βε τη θέση του Προ­έ­δρου της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας την 1η Νο­εμ­βρί­ου του 2011, αντι­κα­θι­στώ­ντας τον Ζαν-Κλωντ Τρισέ, ενώ στο πα­ρελ­θόν διε­τέ­λε­σε Διοι­κη­τής της Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας της Ιτα­λί­ας από τον Ια­νουά­ριο του 2006 έως τον Οκτώ­βριο του 2011, η προ­α­να­φερ­θεί­σα διά­σω­ση του κοι­νού νο­μί­σμα­τος περ­νά­ει μέσα από την ενο­ποί­η­ση της Ευ­ρω­ζώ­νης σε πο­λι­τι­κό, οι­κο­νο­μι­κό και τρα­πε­ζι­κό επί­πε­δο.

Ο Ιτα­λός με εκλε­πτυ­σμέ­νους τρό­πους και δια­κρι­τι­κό προ­φίλ είναι ο πιο ακρι­βο­πλη­ρω­μέ­νος αξιω­μα­τού­χος της ΕΕ

O 68χρο­νος Ιτα­λός με τους εκλε­πτυ­σμέ­νους τρό­πους και το δια­κρι­τι­κό προ­φίλ είναι ο άν­θρω­πος που το πε­ριο­δι­κό TIME συ­μπε­ριέ­λα­βε στη λίστα για τα «Πρό­σω­πα με τη Με­γα­λύ­τε­ρη Επιρ­ροή Πα­γκο­σμί­ως» για το έτος 2012. Εκτός από ένα εντυ­πω­σια­κό βιο­γρα­φι­κό, ο «Σού­περ-Μάριο» (πα­ρα­τσού­κλι που τον ακο­λου­θεί από την θη­τεία του ως γε­νι­κός διευ­θυ­ντής του ιτα­λι­κού υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών το 1991-2001), λέ­γε­ται ότι δια­θέ­τει πο­λι­τι­κό έν­στι­κτο (εξ ου και η εμπι­στο­σύ­νη που απο­λαμ­βά­νει από τους Ευ­ρω­παί­ους ηγέ­τες), ενώ στους οι­κο­νο­μι­κούς κύ­κλους έχει τη φήμη αν­θρώ­που καθ’ όλα πραγ­μα­τι­στή. Για όλα αυτά αμεί­βε­ται με το αστρο­νο­μι­κό ποσό των 31.778 ευρώ το μήνα ή 374.000 το χρόνο αν προ­τι­μά­τε απο­τε­λώ­ντας ίσως τον πιο ακρι­βο­πλη­ρω­μέ­νο αξιω­μα­τού­χο της ΕΕ. Οι απο­λα­βές του ξε­περ­νούν κατά πολύ εκεί­νες της προ­έ­δρου της αμε­ρι­κα­νι­κής κε­ντρι­κής τρά­πε­ζας (Fed), Τζά­νετ Γέλεν, καθώς και του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν (που λαμ­βά­νει κατά 27% χα­μη­λό­τε­ρο μισθό).

Το Σού­περ cv του Σού­περ Μάριο

Ο «Σού­περ–Μάριο» απο­φοί­τη­σε από το Πα­νε­πι­στή­μιο της Ρώμης, έλαβε δι­δα­κτο­ρι­κό στα Οι­κο­νο­μι­κά από το Τε­χνο­λο­γι­κό Ιν­στι­τού­το της Μα­σα­χου­σέ­της (M.I.T.), και ακο­λού­θως διε­τέ­λε­σε κα­θη­γη­τής οι­κο­νο­μι­κών στο Πα­νε­πι­στή­μιο της Φλω­ρε­ντί­ας από το 1981 μέχρι το 1991.

Πριν ανα­λά­βει το τι­μό­νι της Τρά­πε­ζας της Ιτα­λί­ας, υπήρ­ξε αντι­πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της Goldman Sachs International (2002-2005). Μετά ήρθε η θέση του γε­νι­κού διευ­θυ­ντή στο ιτα­λι­κό υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών, του προ­έ­δρου της Ευ­ρω­παϊ­κής Οι­κο­νο­μι­κής και Δη­μο­σιο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, μέ­λους των αντι­προ­σώ­πων των G8, και προ­έ­δρου του OECD Working Party. Διο­ρί­στη­κε πρό­ε­δρος της Ιτα­λι­κής Επι­τρο­πής Ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων το 1993, και, κατά την πε­ρί­ο­δο 1984 έως 1990, εκτε­λε­στι­κός διευ­θυ­ντής της Πα­γκό­σμιας Τρά­πε­ζας.

Κατά τη θη­τεία του στο Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών, προ­έ­δρευ­σε της επι­τρο­πής που ανα­θε­ώ­ρη­σε την ιτα­λι­κή εται­ρι­κή και οι­κο­νο­μι­κή νο­μο­θε­σία και συ­νέ­τα­ξε το νόμο που διέ­πει τις ιτα­λι­κές χρη­μα­το­πι­στω­τι­κές αγο­ρές. Στο πα­ρελ­θόν υπήρ­ξε μέλος αρ­κε­τών τρα­πε­ζών και ορ­γα­νι­σμών (Eni, IRI, BNL και IMI).

Ο… άλλος Μάριο Ντρά­γκι

Τον ελεύ­θε­ρό του χρόνο, ο Ιτα­λός οι­κο­νο­μο­λό­γος και τρα­πε­ζι­τι­κός με έδρα τη Ρώμη όπου ζει μαζί με τη γυ­ναί­κα του, Μαρία Σε­ρε­νέ­λα, και τα δυο τους παι­διά, γρά­φει και επι­με­λεί­ται δη­μο­σιεύ­σεις σε θέ­μα­τα μα­κρο­οι­κο­νο­μι­κής και χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κών, ενώ του αρέ­σει πολύ να πη­γαί­νει μαζί με τη σύ­ζυ­γό του για ψώνια χωρίς τη συ­νο­δεία αν­δρών ασφα­λεί­ας όπου και χα­ρί­ζει στους αυ­τό­πτες μάρ­τυ­ρες τρυ­φε­ρά στιγ­μιό­τυ­πα με τη συμ­βία του. Ο φω­το­γρα­φι­κός φακός τον έχει κα­τα­γρά­ψει σε (επι­με­λη­μέ­να;) χα­λα­ρές στιγ­μές, χωρίς τη γρα­βά­τα του προ­έ­δρου της ΕΚΤ, με που­λό­βερ και κοτλέ πα­ντε­λό­νι να κου­βα­λά στα χέρια του σκυ­λο­τρο­φή καθ’ οδόν προς το σπίτι. Ένα καλά χτι­σμέ­νο προ­φίλ θα μπο­ρού­σε να πει κα­νείς. ΄Η ίσως η εξαί­ρε­ση ενός Ευ­ρω­παϊ­ου του Νότου που ζει και ερ­γά­ζε­ται με Κε­ντρο­ευ­ρω­παϊ­κή νο­ο­τρο­πία. Οι εξαι­ρέ­σεις, εξάλ­λου, δεν φτιά­χνουν τους κα­νό­νες;