Wall Street Journal: Ο Τσίπρας έσκαψε μόνος του την τρύπα του

Oι Ευ­ρω­παί­οι υπουρ­γοί Οι­κο­νο­μι­κών δί­νουν με­γά­λη βα­ρύ­τη­τα στα τε­χνι­κά κλι­μά­κια και την ερ­γα­σία τους. Γι αυτό και υπάρ­χει έκ­δη­λη απο­γο­ή­τευ­ση στην Ευ­ρώ­πη για τη στάση της Αθή­νας που «αφή­νει το χρόνο να περνά αμ­φι­σβη­τώ­ντας τη δια­δι­κα­σία, ενώ θα έπρε­πε να ερ­γά­ζε­ται για την ουσία»

Με τον τίτλο «Η μοίρα της Ελ­λά­δας βρί­σκε­ται στα δικά της χέρια και όχι στου Βε­ρο­λί­νου» η εφη­με­ρί­δα Wall Street Journal δια χει­ρός Σάι­μον Νίξον γρά­φει ότι η Αθήνα κάνει λάθος νο­μί­ζο­ντας ότι το μέλ­λον της εξαρ­τά­ται από τη Γερ­μα­νία.

Η εφη­με­ρί­δα εξη­γεί πώς αυτό δεν έχει να κάνει με αδια­φο­ρία της Γερ­μα­νί­ας προς την Ελ­λά­δα και μά­λι­στα υπεν­θυ­μί­ζει ότι η Μέρ­κελ προ τριε­τί­ας τα έβαλε τόσο με την κοινή γνώμη όσο και με την κυ­βέρ­νη­σή της δί­νο­ντας το πρά­σι­νο φως για τα πα­κέ­τα διά­σω­σης της Ελ­λά­δας.

Κόκ­κι­νη γραμ­μή για το Βε­ρο­λί­νο ωστό­σο είναι η βο­ή­θεια άνευ όρων: «Η Αθήνα έχει δι­καί­ω­μα να ζη­τή­σει αλ­λα­γές στο πρό­γραμ­μα διά­σω­σης της, αλλά χρειά­ζε­ται η σύμ­φω­νη γνώμη όλων των άλλων 18 μελών της Ευ­ρω­ο­μά­δας, όχι μόνο της Γερ­μα­νί­ας. Η Γερ­μα­νία έχει υπο­λο­γί­σι­μη δύ­να­μη, αλλά το Βε­ρο­λί­νο δεν μπο­ρεί να μι­λά­ει για λο­γα­ρια­σμό των άλλων κρα­τών της Ευ­ρω­ζώ­νης».

Ανα­φέ­ρε­ται επί­σης ότι οι Ευ­ρω­παί­οι υπουρ­γοί Οι­κο­νο­μι­κών δί­νουν με­γά­λη βα­ρύ­τη­τα στα τε­χνι­κά κλι­μά­κια και την ερ­γα­σία τους. Γι αυτό και υπάρ­χει έκ­δη­λη απο­γο­ή­τευ­ση στην Ευ­ρώ­πη για τη στάση της Αθή­νας που «αφή­νει το χρόνο να περνά αμ­φι­σβη­τώ­ντας τη δια­δι­κα­σία, ενώ θα έπρε­πε να ερ­γά­ζε­ται για την ουσία».

Ωστό­σο ο Νίξον γρά­φει πως Γερ­μα­νοί αξιω­μα­τού­χοι πα­ρα­μέ­νουν αι­σιό­δο­ξοι ότι θα υπάρ­ξει συμ­φω­νία, αν και αυτή τη στιγ­μή φαί­νε­ται να είναι μα­κριά: «Τα με­τρη­τά εξα­ντλού­νται και κάτι τέ­τοιο θα μπο­ρού­σε να οδη­γή­σει σε ανε­ξέ­λεγ­κτη χρε­ο­κο­πία. Οι Γερ­μα­νοί αξιω­μα­τού­χοι λένε πως η ημε­ρο­μη­νία που εν­δέ­χε­ται να ξε­μεί­νει η Αθήνα από χρή­μα­τα αλ­λά­ζει συ­νε­χώς από την κυ­βέρ­νη­ση, ενώ μπο­ρεί τε­λι­κά να βρει πό­ρους και να απο­φύ­γει το αρ­νη­τι­κό σε­νά­ριο. Πά­ντως, η κρίση θα έρθει τον Ιού­λιο, όταν η Αθήνα πρέ­πει να απο­πλη­ρώ­σει την ΕΚΤ».

Επί­σης αξιω­μα­τού­χοι ανα­φέ­ρουν πως τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες υπήρ­ξε εποι­κο­δο­μη­τι­κή δέ­σμευ­ση από Αθήνα, αν και οι λε­πτο­μέ­ρειες πα­ρα­μέ­νουν μέχρι ανε­παρ­κείς.

Στα με­λα­νά ση­μεία πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται το γε­γο­νός πως τα τε­χνι­κά κλι­μά­κια δεν μπο­ρούν να μι­λή­σουν απευ­θεί­ας με τους υπουρ­γούς της κυ­βέρ­νη­σης.

«Η πρό­κλη­ση για τον Τσί­πρα είναι να έρθει σε συμ­φω­νία με τους θε­σμούς και μετά να πε­ρά­σει τη συμ­φω­νία στο εσω­τε­ρι­κό του κόμ­μα­τός του. Αυτό είναι ένα με­γα­λύ­τε­ρο τεστ για τις πο­λι­τι­κές δε­ξιό­τη­τες του Τσί­πρα, σε σχέση με εκεί­νο που έχει να αντι­με­τω­πί­σει η Μέρ­κελ» κα­τα­λή­γει ο αρ­θρο­γρά­φος.

protothema.gr