Η πλειονότητα των χαρισματικών παιδιών υφίστανται σχολικό εκφοβισμό

Πε­ρι­θω­ριο­ποί­η­ση, εκ­φο­βι­σμό, λε­κτι­κή, ψυ­χο­λο­γι­κή και σω­μα­τι­κή βία. Τα φαι­νό­με­να αυτά φαί­νε­ται πως είναι κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα για την πλειο­νό­τη­τα των χα­ρι­σμα­τι­κών παι­διών, κα­ταγ­γέλ­λει ο Αλέ­ξαν­δρος Πα­παν­δρέ­ου, υπεύ­θυ­νος του τομέα χα­ρι­σμα­τι­κών παι­διών της ελ­λη­νι­κής Mensa και δη­μιουρ­γός των πρώ­των εκ­παι­δευ­τι­κών προ­γραμ­μά­των για τα παι­διά αυτά.

«Είναι τρο­μα­κτι­κό να ακούω πε­ρισ­σό­τε­ρα από 20 παι­διά, από τα 25 που έχω στην τάξη, ηλι­κί­ας 8-12 ετών, να μου δι­η­γού­νται πε­ρι­στα­τι­κά σχο­λι­κού εκ­φο­βι­σμού, απλά και μόνο επει­δή δεν έχουν τα ίδια εν­δια­φέ­ρο­ντα και τις ίδιες δρα­στη­ριό­τη­τες με τα υπό­λοι­πα παι­διά, επει­δή κά­νουν ερω­τή­σεις μέσα στην τάξη, γιατί θέ­λουν να μά­θουν, γιατί δεν κα­λύ­πτο­νται από όσα ακούν» επι­ση­μαί­νει.

«Τα χα­ρι­σμα­τι­κά παι­διά είναι μία μειο­ψη­φία και η πλειο­ψη­φία τούς επι­βάλ­λε­ται αυτή τη στιγ­μή. Έχου­με ξε­χά­σει ότι η δη­μο­κρα­τία δεν είναι μόνο να υπε­ρι­σχύ­ει η γνώμη της πλειο­ψη­φί­ας, αλλά είναι και η δια­σφά­λι­ση των δι­καιω­μά­των της μειο­ψη­φί­ας. Όταν η πλειο­ψη­φία που απαρ­τί­ζει την κοι­νω­νία βλέ­πει κάτι δια­φο­ρε­τι­κό, κάτι και­νο­τό­μο, κάτι που θα αλ­λά­ξει αυτή την κα­τά­στα­ση ισορ­ρο­πί­ας και θα χρεια­στεί να βρε­θεί μια άλλη κα­τά­στα­ση ισορ­ρο­πί­ας, τότε τρο­μά­ζει» προ­σθέ­τει.

Ο ίδιος υπο­γραμ­μί­ζει ότι είναι επι­τα­κτι­κή ανά­γκη να υπάρ­ξει προ­σαρ­μο­σμέ­νη εκ­παί­δευ­ση στην Ελ­λά­δα, όχι μόνο για τα χα­ρι­σμα­τι­κά παι­διά, αλλά για όποιον μα­θη­τή τη χρεια­στεί. «Το ζη­τού­με­νο είναι να δούμε πόσα παι­διά έχουν ανά­γκη από προ­σαρ­μο­σμέ­νη εκ­παί­δευ­ση, είτε έχουν υψηλή αντι­λη­πτι­κή ικα­νό­τη­τα, είτε δεν έχουν. Αν μπο­ρούν να απο­κο­μί­σουν πράγ­μα­τα από μια εκ­παί­δευ­ση προ­σαρ­μο­σμέ­νη στις ανά­γκες τους, να είναι δια­θε­μα­τι­κή, να έχει εμπλου­τι­σμό της ύλης, τότε πρέ­πει να τα υπο­βά­λου­με σε μια τέ­τοια εκ­παί­δευ­ση, γιατί αυτή θα κα­λύ­πτει τις ανά­γκες τους. Θα πρέ­πει το παιδί να στα­μα­τή­σει να απο­μνη­μο­νεύ­ει και να μπει στη δια­δι­κα­σία της δη­μιουρ­γί­ας. Πρέ­πει να τα βά­λου­με σε μια δια­δι­κα­σία που να ανα­πτύ­ξουν τις δυ­να­τό­τη­τες στο έπα­κρο και να τις κά­νουν δε­ξιό­τη­τες».

Ο Αλέ­ξαν­δρος Πα­παν­δρέ­ου κάνει λόγο για ένα γε­νι­κό­τε­ρο απο­κλει­σμό κάθε μειο­ψη­φί­ας στην Ελ­λά­δα, «γιατί δεν λέμε να εν­στερ­νι­στού­με τη δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα των υπο­λοί­πων». «Αυτή τη στιγ­μή η Ελ­λά­δα είναι ένα κα­ζά­νι που βρά­ζει, γιατί προ­σπα­θού­με να πε­ριο­ρί­σου­με αυ­τούς που διεκ­δι­κούν κομ­μά­τι από την πίτα. Θέ­λου­με να βγά­λου­με έξω τους με­τα­νά­στες, τους ομο­φυ­λό­φι­λους, τους δια­φο­ρε­τι­κούς, τους πε­ρί­ερ­γους, ώστε να μεί­νουν λίγοι που θα έχουν την πίτα για να φτά­νει για όλους. Αλλά το ζή­τη­μα είναι για ποιο λόγο έχει μεί­νει τόση πίτα, το ζή­τη­μα είναι γιατί δεν δου­λεύ­ου­με να φτιά­ξου­με πε­ρισ­σό­τε­ρη πίτα. Έχου­με βρει την εύ­κο­λη λύση, πρέ­πει να κό­ψου­με κά­ποιους, να πε­τά­ξου­με κά­ποιους, ώστε να φτά­νει το φα­γη­τό για τους υπό­λοι­πους».

Στο επί­κε­ντρο της κρι­τι­κής του μπαί­νουν και οι εξαγ­γε­λί­ες για τα πρό­τυ­πα και πει­ρα­μα­τι­κά σχο­λεία. «Κά­νου­με βή­μα­τα μπρος-πίσω. Έγινε λαν­θα­σμέ­να όλη αυτή η κί­νη­ση με τα πει­ρα­μα­τι­κά σχο­λεία, γιατί είχε εστιά­σει πάνω στην αρι­στεία και δεν είχε εστιά­σει πάνω στις ανά­γκες των παι­διών, αλλά έγινε μισό βήμα προς κά­ποια κα­τεύ­θυν­ση και τώρα ερ­χό­μα­στε να πά­ρου­με πίσω ακόμα και αυτό το μισό βήμα που έγινε. Δη­λα­δή δεν μπο­ρεί κα­νέ­να παιδί να έχει κα­νέ­να πρό­τυ­πο πρό­γραμ­μα εκ­παί­δευ­σης για να μπο­ρέ­σει να γα­λου­χή­σει τον εαυτό του. Αυτό το πράγ­μα είναι τρα­γι­κό στην Ελ­λά­δα».

Αν και μόλις 30 ετών, ο Αλέ­ξαν­δρος Πα­παν­δρέ­ου, ο οποί­ος μί­λη­σε το πε­ρα­σμέ­νο Σάβ­βα­το στη διορ­γά­νω­ση «TEDxAUEB», έχει ένα πλού­σιο βιο­γρα­φι­κό. Σπού­δα­σε ηλε­κτρο­λό­γος μη­χα­νι­κός και είναι υπό­τρο­φος υπο­ψή­φιος δι­δά­κτο­ρας του ΕΚΦΕ «Δη­μό­κρι­τος» στο ερ­γα­στή­ριο Υπο­λο­γι­στι­κής Ευ­φυ­ΐ­ας. Είναι ένα από τα πέντε μέλη της Gifted Youth Committee της διε­θνούς Mensa και έχει επι­λε­γεί ως Leadership Ambassador για το 2014-2015.

Ως χα­ρι­σμα­τι­κό παιδί και ο ίδιος, σχε­δί­α­σε τα εκ­παι­δευ­τι­κά προ­γράμ­μα­τα της ελ­λη­νι­κής Mensa (πε­ρι­λαμ­βά­νουν μα­θή­μα­τα σε χα­ρι­σμα­τι­κά παι­διά, κάνει επι­μορ­φώ­σεις εκ­παι­δευ­τι­κών και συμ­βου­λευ­τι­κή γο­νέ­ων) για να υπο­στη­ρί­ξει τα χα­ρι­σμα­τι­κά παι­διά, που όπως λέει δέ­χο­νται πάρα πολύ με­γά­λες πιέ­σεις.

«Το ζή­τη­μα είναι να μά­θου­με σε αυτά τα παι­διά να δια­χει­ρί­ζο­νται την πίεση. Τα παι­διά αυτά αι­σθά­νο­νται πολύ δια­φο­ρε­τι­κά από το μέσο όρο, αι­σθά­νο­νται μόνα τους και πρέ­πει να τα μά­θου­με να δια­χει­ρί­ζο­νται αυτή την πίεση που αι­σθά­νο­νται είτε έχει να κάνει με απο­μό­νω­ση είτε έχει να κάνει με σχο­λι­κό εκ­φο­βι­σμό είτε έχει να κάνει με τη δια­χεί­ρι­ση της πί­ε­σης από τους γο­νείς, με προ­βο­λές και προσ­δο­κί­ες που έχουν οι άλλοι», λέει.

topontiki.gr